Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

draft 2017 02 17

Η εργασία μου έως τώρα. 
Προσωρινός τίτλος. Η γέννηση μίας νέας ανθρώπινης εποχής – δικαιώματα και υποχρεώσεις

Σε συνέχεια της δημοσίευσης που είχα κάνει στις 22 Ιανουαρίου με τίτλο draft 2017 01 22, σήμερα σας παρουσιάζω μία πιο προσεγμένη εκδοχή και πιο εμπλουτισμένη.

Η αρίθμηση των κεφαλαίων είναι διαφορετική γιατί υπάρχει περισσότερο υλικό.

Καλή ανάγνωση.
-

Η γέννηση μίας νέας ανθρώπινης εποχής – δικαιώματα και υποχρεώσεις

περιεχόμενα
Ενότητα 1 Ατομική ευθύνη
Κεφάλαιο 01 Η δύναμη της επιλογής.
Κεφάλαιο 02 Η Νομική Υπόσταση

Ενότητα 2 Παθολογίες της ανθρωπότητας Κεφάλαιο 03 Οι ερημίτες
Κεφάλαιο 04 Ο άνθρωπος και η φυσική του εξάρτηση από τους άλλους
Κεφάλαιο 05 Οι κυρίαρχοι ψυχοπαθής
Κεφάλαιο 06 Παθολογίες του πολιτικού συστήματος στις κοινωνίες που αναφέρουν και αναφέρονται στον όρο Δημοκρατία. (Οι Δημοκρατικοί και οι Οι Ρεπουμπλικάνοι)
Κεφάλαιο 07 Καθυστέρηση, έκτακτη ανάγκη και η μέθοδος του μαλάκα (παλιό δημοσιευμένο) Κεφάλαιο 08 εθνικισμός εναντίων ανθρωπότητας – παλιό δημοσιευμένο
Κεφάλαιο 09 Yπέρ και Παραπληροφόρηση, Ψυχολογικός πόλεμος.
(άρθρα: Media και άλλες αηδίες /  Μας γεμίζουν την RAM / ΜΜΕ – ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ και η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ / Nomophovia και άλλες αηδίες)
Κεφάλαιο 10 Απορύθμιση αγορών με την δικαιολογία της μεταρρυθμιστικής εξυγίανσης

Ενότητα 3 Νομιμοποίηση / απονομιμοποίηση των εξουσιών
Κεφάλαιο 11 Πρόλογος (Πως απόνομιμοποιούμε τις εκάστοτε εξουσίες. Μη νομιμοποίηση των εξουσιών - Πως νομιμοποιούμε (ανανεώνουμε την εμπιστοσύνη μας) στις εξουσίες – κράτη) Κεφάλαιο 12
30 + λόγοι για τους οποίους οι εξουσιαστικές δομές δεν νομιμοποιούνται - (ανασφάλεια) (εξάρτηση) Κεφάλαιο 13 Πως απόνομιμοποιούμε τις εξουσίες; Απαξιώνονται και εγκαταλείπονται
Κεφάλαιο 14 Κατάλογος κοινωνικών αξιών

Ενότητα 4 Τα στοιχεία της νέας εποχής (Φιλοσοφία, τρόπος ζωής, Θρησκεία ανάληψη ευθύνης, καταναλωτική συνείδηση) Κεφάλαιο 15 Δικαιώματα και προνόμια
Κεφάλαιο 16 Ανταμοιβή / τιμωρία ή εθελοντισμός
Κεφάλαιο 17 Μίνιμουμ ατομική παραγωγή (Τροφής – νερού. Ο άνθρωπος θα αρχίσει να παράγει το φαγητό του, για να ξαναβρεί την χαμένη του αξιοπρέπεια)
Κεφάλαιο 18 Οικουμενική Απογραφή με ενεργή ατομική συμμετοχή
(Ειδικότερα. Διαφάνεια / αρχή από τα δημόσια οικονομικά μεγέθη / απογραφή.
Ζητήστε απόδειξη μας λένε. οκ ζητάμε αποδείξεις από την κυβέρνηση και ίσως αυτό να έπρεπε να κάνει μόνο μία κοινοβουλευτική διαδικασία.)
Κεφάλαιο 19 Αναδιανομή Γης και εγκατάλειψη της (νέο) φεουδαρχίας
Κεφάλαιο 20 Η άποψη μου για την υγεία και τις υποδομές της
Κεφάλαιο 21 Αλλαγή αντικειμένου εργασίας κάθε 5 με 7 χρόνια - να σπάσει ο κοινωνικός υπνωτισμός – σπάσιμο της εξειδίκευσης

Ενότητα 5 Ρύθμιση των εμπορικών σχέσεων
Κεφάλαιο 22. Χρήμα χωρίς τόκο (ανάπτυξη δημοσιευμένου κειμένου)
Κεφάλαιο 23 Η Αξία του χρήματος. Πως διαμορφώνεται
Κεφάλαιο 24 Μπακαλολογαριασμοί - πόσο μας εκμεταλλεύονται
Κεφάλαιο 25 Συνεργατικά μοντέλα επιχειρηματικότητας
@σημειώσεις – μη αναπτυγμένα - κενά
26 2η πρόταση 27. Σεισάχθεια
28 πιθανές παγίδες

Ενότητα 6 ρύθμιση πληροφοριακών σχέσεων
(πυλώνας προϋπόθεση για την δημοκρατία η ενημέρωση )
(μοντέλο λειτουργίας ειδησεογραφικών σχημάτων)
ψηφοφορίες – δημοψηφίσματα
συζήτηση – μέθοδος για δέκα άτομα
κάουντερ και αποδείξεις βάση της ανοιχτής πληροφορίας – διαφάνεια στην (κάθε) πράξη
@

Ενότητα 7 Τοπική, εθνική, οικουμενική Δημοκρατία
Κεφάλαιο 29 Άμεση Δημοκρατία : Είναι εφικτή αν πρώτα γίνει απαιτητή
Κεφάλαιο 30 ΑΞΙΑ Δημοκρατία – όλοι ομιλούν – όλοι κρίνονται από όλους
Κεφάλαιο 31 Κοινωνικά Κύτταρα – κοινότητες – τοπική παραγωγή και τοπική φορολογία – κενό
Κεφάλαιο 32 Η Παγκοσμιοποίηση που θέλουμε
-
Η γέννηση μίας νέας ανθρώπινης εποχής – δικαιώματα και υποχρεώσεις

Ενότητα 1 Ατομική ευθύνη

Κεφάλαιο 01 Η δύναμη της επιλογής (ανασφάλεια) (εξάρτηση)

Μεγαλώνοντας σε αυτόν τον κόσμο μαθαίνουμε ότι όλο και περισσότερα πράγματα που μας παρουσιάστηκαν ως δεδομένα, δεν είναι. Είναι ζητήματα επιλογής. Η θρησκεία, μας παρουσιάστηκε σαν δεδομένο γιατί μας βάφτισαν όταν ήμασταν μωρά. Μεγαλώνοντας καταλάβαμε ότι υπάρχουν κι άλλες θρησκείες και μελετώντας μπορούμε να επιλέξουμε.
Ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι επιλογή ή είναι και επιλογή στις μέρες μας. Ο τρόπος που ντυνόμαστε, το λάϊφ στάιλ είναι ζητήματα επιλογής. Με τον ίδιο τρόπο εγκρίνουμε ή δεν εγκρίνουμε διάφορες καταστάσεις με τις επιλογές μας. Δεχόμαστε ή δεν δεχόμαστε κάποιες συμπεριφορές από τους άλλους και προς τους άλλους ανθρώπους. Εγκρίνουμε πρακτικές, τις εφαρμόζουμε και εμείς ή δεν τις εγκρίνουμε και ούτε τις εφαρμόζουμε. Όλα αυτά μπορούν να είναι ξεκάθαρα αν υπάρχει ο χρόνος να τα αναλύσουμε ώστε να είναι συνειδητά. Ο σύγχρονος δυτικός τρόπος ζωής, με τα οράρια, τις ρουτίνες και την εξαντλητική εξειδίκευση δεν αφήνει πολλά περιθώρια κριτικής σκέψης και ανάλυσης. Αν δεν μπορούμε να αναλύσουμε τον τρόπο ζωής μας, γιατί δεν έχουμε καθόλου προσωπικό χρόνο ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο, ζούμε μία ζωή στην οποία νομίζουμε ότι δεν επιλέγουμε τίποτα. Νομίζουμε ότι όλα έρχονται με την σειρά τους, στην ώρα τους ή κάπως έτσι. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι τα πάντα στη ζωή μας καθορίζονται από τις επιλογές που κάνουμε είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι. Στην δεύτερη περίπτωση, χωρίς την συνείδητοποίηση των επίλογών, είναι εύκολο κάποιος να πέσει θύμα, νομίζοντας ότι δεν έχει επιλέξει αυτά (τα βάσανα) που περνάει, αλλά έτσι είναι, έτσι έτυχε. Ατυχία και άτιμη ζωή είναι οι κουβέντες ενός θύματος της ίδιας του της άγνοιας. Αυτή η κοιμισμένη ασυνείδητη δύναμη της επιλογής, ισχύει για όλες τις σχέσεις. Τις σχέσεις μας με το σώμα μας, τις σχέσεις με τους φίλους μας, με την οικογένεια. Επιλέγουμε να κρατάμε υγιή ή όχι το σώμα μας, επιλέγουμε να έχουμε φιλικές σχέσεις με κάποιους ανθρώπους και με άλλους όχι. Επιλέγουμε να ανεχόμαστε κάποιες παραξενιές κάποιων φίλων μας, άλλων όχι και τους απομακρύνουμε από κοντά μας. Επιλέγουμε τι είδους σχέση θα έχουμε με την οικογένεια μας ακόμα και αν αυτή η επιλογή είναι η παραδοσιακή εδώ στην Ελλάδα. Το να παραμένει κάποιος αλληλέγγυος με τα μέλη της οικογένειας του. Είναι επιλογή. Επιλογή είναι και το τι στάση θα έχει κάποιο πρόσωπο σε σχέσεις που από την φύση τους είναι λιγότερο ισότιμες. Όπως οι σχέσεις του προσώπου (ατόμου) με εταιρίες προσώπων, ή οι σχέσεις του προσώπου με τις αρχές της τοπικής κοινωνίας ή οι σχέσεις του με το κράτος ακόμα και η σχέση του με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί είτε νομότυπα είτε με ωμή επιβολή κάποιου απροκάλυπτα τυραννικού καθεστώτος. Πάντα υπάρχει η δύναμη της επιλογής και μαζί με την δύναμη των αριθμών, μπορεί και φέρνει πάντα αλλαγές στις κοινωνίες των ανθρώπων.
Πως νομιμοποιούμε τις εκάστοτε εξουσίες; Με ποιες επιλογές μας δεχόμαστε τους όρους της σχέσης μας με τις εξουσιαστικές δομές;
-

Κεφάλαιο 02 Η Νομική Υπόσταση
Οι πολίτες μίας χώρας είναι δεσμευμένοι από το νομικό καθεστώς της, όμως αυτό δεν γίνεται αυτόματα, μόνο και μόνο γιατί ένας άνθρωπος γεννήθηκε στην επικράτεια. Την ίδια στιγμή που γεννιέται ένας άνθρωπος, οι γονείς του συνήθως γεννούν και ένα άλλο παράλληλο εαυτό του, ας το πούμε την νομική του υπόσταση. Αυτή η νομική υπόσταση ή ας πούμε το νομικό πρόσωπο δημιουργείται με την εγράφη σε κάποιο μητρώο γεννήσεων. Λογικά λοιπόν η εγράφη δεν είναι το πρόσωπο, δεν είναι ο άνθρωπος, όμως με βάση αυτήν την εγγραφή και όσες άλλες ακολουθήσουν, όπως για παράδειγμα με την εγράφη του στα μητρώα της εφορίας της περιοχής του, το πραγματικό πρόσωπο μπορεί να χρεωθεί φόρους, πρόστιμα και να διωχθεί ή ακόμα και να φυλακιστεί αν κριθεί ανάλογα με το υπάρχον νομικό καθεστώς και το ποικίλο και αντιφατικό νομικό υλικό που υπάρχει. Και ανάλογα με την διάθεση των κυρίαρχων που δρουν μέσα από αυτό το νομικό καθεστώς. Έχετε προσέξει ότι το όνομα σας στους διάφορους λογαριασμούς είναι στα κεφαλαία ή ξεκινάνε με κύριος ή κυρία. Είναι γιατί στην πραγματικότητα απευθύνονται σε αυτήν την νομική σας υπόσταση, σε αυτήν την αρχική εγράφη στα μητρώα γεννήσεων. Και έμμεσα απευθύνονται στο πραγματικό πρόσωπο.
Επιπλέον, αν δηλώσει κάποιος στα μητρώα του κράτους, δηλαδή στην εφορία, το εισόδημα του, το σπίτι του, το αυτοκίνητο του, την βάρκα του. Από εκείνη την στιγμή και μετά, ουσιαστικά παύει να είναι ο ιδιόκτητης αλλά ο νόμιμος κάτοχος αυτών των κινητών και ακίνητων. Η Κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να κατασχέσει αυτά που ε κατέχεται νόμιμα αν δεν πληρώσετε τους φόρους, τα πρόστιμα και ότι άλλο σας χρεώσουν.
Όταν στο δικαστήριο καλείται ένα πρόσωπο, στην πραγματικότητα εκπροσωπεί αυτό τον νομικό του εαυτό, ένα χαρτί που γράφει ένα ονοματεπώνυμο και μερικά άλλα στοιχεία. Ούτε το χαρτί, ούτε το ονοματεπώνυμο είναι το αληθινό πρόσωπο.
Η εφορία καλεί κάθε χρόνο τους πολίτες να δηλώσουν την περιουσία τους και τα εισοδήματα τους. Βάση αυτή της δήλωσης οι υπηρεσίες της εφορίας υπολογίζουν τους φόρους που πρέπει να πληρώσει ο πολίτης και τις βαφτίζουν βεβαιωμένες οφειλές ή βεβαιωμένους φόρους. Βεβαιωμένους γιατί; Γιατί και οι δύο μεριές, πολίτης και υπηρεσία (εφορία) έχουν συμφωνήσει.
Στην πραγματικότητα κάθε χρόνο με την φορολογική τους δήλωση οι πολίτες επικυρώνουν και ανανεώνουν τον γάμο τους με το κράτος.
-
Ενότητα 2 Παθολογίες της ανθρωπότητας


Κεφάλαιο 03 Οι ερημίτες
Οι αναπαραγόμενες ιδέες και κλισέ πολλές φορές περιέχουν συστημικές παγίδες τις οποίες ο ανυποψίαστος νεαρός ή νεαρή που έρχονται σε αυτόν τον κόσμο γυμνοί από γνώση, αδυνατούν να αντιληφτούν. Πολλές φορές ακούμε να μας λένε, «άντε σιγά σιγά να βρεις μία δουλειά να γίνεις ανεξάρτητο άτομο». Κανένα άτομο δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητο, εκτός αν γίνει κάτι σαν Ροβισόνας Κρούσος. Επίσης πολλές φορές εμείς οι σχολιαστές που δικάζουμε και καταδικάζουμε με τον τρόπο μας την κοινωνία, ο τρόπος είναι η μελέτη και η ανάλυση, ακούμε να μας λένε, «αν δεν σας αρέσει η πολιτεία μας να πάτε στα βουνά να μείνετε να είστε για πάρτη σας». Αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλει ένα ας πούμε φυσιολογικό άτομο. Να είναι μόνο του. Να είναι απομονωμένο. Ο νοήμον άνθρωπος είναι από την φύση του κοινωνικό και συνεργατικό ον. Ο ανόητος άνθρωπος είναι πάλι συνεργατικό ον αλλά νομίζει διαφορετικά. Οι διάφοροι ερημίτες, ασκητές, μοναχοί με την ευρύτερη έννοια ίσως να έχουν πολλούς προσωπικούς και πνευματικούς λόγους που επιλέγουν την μοναξιά. Η άρνηση των εγκόσμιων μπορεί να γίνεται εν μέρη και σαν μία διαμαρτυρία. Γιατί ο κόσμος είναι έτσι; Γιατί εγώ είμαι έτσι; Άραγε ποιος εγκατέλειψε ποιον; Εγώ τον κόσμο ή ο κόσμος εμένα; Ποιος απογοήτευσε ποιον και γιατί;
-

Κεφάλαιο 04 Ο άνθρωπος και η φυσική του εξάρτηση από τους άλλους
Άρα ούτε ο ερημίτης είναι ανεξάρτητος άνθρωπος και ας επιλέγει μία δυσκολότερη ζωή. Την μοναχική. Κάτι θα χρειαστεί και θα πάει στην πόλη να το αγοράσει ή να το ανταλλάξει με κάτι δικό του. Κάτι θα χρειαστεί που δεν μπορεί να παράγει ο ίδιος ή κάτι που είναι σε έλλειψη. Αυτού του είδους η εξάρτηση δεν είναι ανάθεμα, είναι φυσιολογική. Η ανθρωπότητα θα μπορούσε να παρομοιαστεί σαν μία αποικία με μέλισσες. Όλες οι μέλισσες εργάζονται για την επιβίωση της αποικίας, εργάτριες μαζεύουν το μέλι, οι κηφήνες προσέχουν τα αυγά και η βασίλισσα γεννάει. Οι εργασίες διαφέρουν, αλληλοεξαρτώνται και έχουν μία γενική αποστολή. Την επιβίωση. Σήμερα ο άνθρωπος έχει πάρει την επιβίωση περίπου σαν δεδομένη και αυτόματη διαδικασία αλλά δεν είναι καθόλου έτσι.

Κάποιος ράβει τα παπούτσια μας, κάποιος άλλος μαζεύει το καουτσούκ που έχουν και κάποιος άλλος κατασκεύασε το κορδόνι. Εμείς αγοράζουμε τα παπούτσια μας με τα λεφτά που κερδίσαμε κάνοντας μία τελείως διαφορετική εργασία και όλοι αυτοί που κοπίασαν για να τα φτιάξουν μας είναι άγνωστοι. Αλλά υπάρχουν. Άρα το ζητούμενο σήμερα δεν είναι απλός η επιβίωση, αλλά αξιοπρεπής συνειδητοποιημένη ύπαρξη.
-

Κεφάλαιο 05 Οι κυρίαρχοι ψυχοπαθής
Μοιραία όλα τα προβλήματα μας σαν ανθρωπότητα είναι συνεπακόλουθα του κάκου χαρακτήρα μας. Είναι η ίδια η παθολογία της ανθρωπότητας. Χοντρικά μπορώ να τα ρίξω όλα σε ένα πολύ χαρακτηριστικό μοντέλο χαρακτήρα, τον ψυχοπαθή χαρακτήρα.. Αυτός που προσπαθεί να υποτάξει τους άλλους. Φυσικά είναι μία μυωπική οπτική αυτή. Γιατί, πόσοι πολλοί είναι οι ψυχοπαθής; Και πόσοι είναι οι πιο ισορροπημένοι χαρακτήρες;
Στην πραγματικότητα οι συμπεριφορές των ψυχοπαθών υιοθετούνται ασυνείδητα και από υγιής χαράκτριες.
Μπορώ να κατηγορήσω όλους τους άλλους, τους ας πούμε ισορροπημένους χαρακτήρες στο ίδιο το γεγονός. Ότι ενέδωσαν. Ότι υποτάχτηκαν. Ότι πιάστηκαν κορόιδα. Θέλω να πω, ότι ένας υγιής χαρακτήρας δεν μπορεί να προβαίνει σε πράξεις υποδούλωσης των άλλων, αλλά παρόλα αυτά το κάνει γιατί πείστηκε ότι αυτή είναι η δουλειά του, ή αυτό τον διέταξε κάποιος ή γιατί κάποιος άλλος του το έχει κάνει και νομίζει ότι είναι σωστό να το κάνει και αυτός.
Όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μία αρρωστημένη κοινωνία χωρίς δεσμούς αγάπης αλλά μόνο με δεσμούς εξάρτησης.
Πιο ειδικά για την (ας πούμε) κεντρική πολιτική σκηνή στην Ελλάδα διαπίστωσα με μεγάλη αρνητική έκπληξη ότι όλο αυτό που λέμε κόμματα και κοινοβουλευτισμός έχει καταλήξει να είναι μία γραφική θεατρική παράσταση.
Από το 1990 που ήμουν σε μία ηλικία που μπορώ να παρακολουθήσω ήταν έτσι. Δεν ξέρω αν ήταν πάντα έτσι.
Για παράδειγμα τα κόμματα δεν έχουν εσωκομματική δημοκρατία. Κάποιοι (βαρόνοι) κατά καιρούς ελέγχουν όλους τους άλλους. Σύμφωνα με τα καταστατικά τους τα κόμματα οφείλουν να κάνουν συνέδρια για να διαμορφώνουν την πολιτική τους. Όσες φορές παρακολούθησα κάποια συνέδρια διαπίστωσα ότι ήταν σαν διαφημιστικά τρικ ή γιορτές ή οτιδήποτε άλλο εκτός από συνέδρια. Στην καλύτερη περίπτωση γίνονταν κάποιες ψηφοφορίες με καλά μαγειρεμένα τα αποτελέσματα από πριν. Στην Βουλή, κάθε κυβέρνηση προσπαθεί να επιδείξει κάποιο νομοθετικό έργο φορτώνοντας όλους μας με πολύ χαρτί. Το ποιοι νόμοι ψηφίζονται δεν έχει καμία σχέση με τι νόμοι ισχύουν γιατί η διαδικασία είναι ένας διαχρονικός γόρδιος δεσμός από χαρτί και από μελάνι. Εν τέλει ο νόμος που ισχύει είναι ο νόμος του ισχυρότερου. Διαπίστωση που μας οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο νόμος της Ζούγκλας δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον νόμο του ισχυρού στον σημερινό ανθρώπινο πολιτισμό. Όλες οι δημοκρατικές διαδικασίες έχουν καταλήξει να είναι προσχηματικές. Η εξουσία είναι κάτι πολύ ευρύτερο και πολύ πιο σύνθετο από τα όρια των εθνικών κυβερνήσεων και βασίζεται στον έλεγχο των οργανωμένων κατά βάση εμπορικών δικτύων.
Οι ψυχοπαθείς που προσπαθούν να ελέγξουν όλους τους άλλους θεωρούν όλα αυτά φυσιολογικά και μερικές φορές προδίδονται από τον κυνισμό με τον οποίο δικαιολογούν τις αρρωστημένες αυτές καταστάσεις.
-

Κεφάλαιο 06 Παθολογίες του πολιτικού συστήματος*1 στις κοινωνίες που αναφέρουν και αναφέρονται στον όρο Δημοκρατία. (δημοκρατικοί - ρεπουμπλικάνοι)
Μέσα σε παρένθεση, αυθαίρετα θα μπορούσα να ονομάσω όλους αυτούς που θεωρούν φυσιολογική την διαπλοκή, ρεπουμπλικάνους*2. Με την ιδέα ότι η Ρεπούμπλικα είναι το ιδανικό σύστημα μέσα από το οποίο οι ισχυροί θα εκφραστούν και θα υπερισχύσουν γιατί εν τέλει θα διαφθείρουν την όποια διαδικασία της ρεπούμπλικας υπέρ τους. Είναι αυτοί που θεωρούν τις δημοκρατικές διαδικασίες σαν όχημα για να αναθρέψουν και να προστατέψουν μόνο τα στενά συντεχνιακά τους οικονομικά συμφέροντα. Είναι η ιδέα ότι από το να έχουμε μοναρχία ας έχουμε καλύτερα μία ολιγαρχία της ρεπούμπλικας.
Είναι αυτοί που δεν πιστεύουν στις πλειοψηφίες και την σοφία των πολλών αλλά θεωρούν φυσιολογικό ένα είδους θεατρικής δημοκρατίας που εν τέλει θα υπηρετεί αυτούς και όχι άμεσα την κοινωνία, αλλά έμμεσα. Δηλαδή εφόσον ευημερήσουν αυτοί τότε και η υπόλοιπη κοινωνία θα μπορεί να πάρει κάποια ψυχούλα.
Από την άλλη μεριά, πάλι μέσα σε παρένθεση και αυθαίρετα θα μπορούσα να ονομάσω αυτούς που πιστεύουν στην δύναμη της ατομικότητας η οποία μπορεί να εκφραστεί, να συγκριθεί με άλλες ατομικότητες και να συνεργαστεί με αυτές για ένα συνολικό κοινό συμφέρον, δημοκρατικούς.
Στο πείραμα της δημοκρατίας που κρατάει τώρα εδώ και 25 αιώνες με μεγάλα διαλείμματα, οι δημοκρατικοί αποδεκατίζονται και οι ρεπουμπλικάνοι κατακτούν σχεδόν όλες τις παρατάξεις και τα κόμματα. Είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί οι οποίοι θεωρούνται σαν (μπάτον πουσερς), ψήφοι προς πώληση και πηγαίνουν χέρι χέρι με τους λομπίστες.

(Αναγνωρίζοντας τους λαϊκιστές. Αναγνωρίζοντας τους υποκριτές.)

(1*Με τον όρο πολιτικό σύστημα αναφέρομαι στους τρόπους οργάνωσης των κοινωνιών σε Κοινότητες, Δήμους, Νομούς Κρατών και Κράτη. )

(*2 Καμία σχέση με τα κόμματα των Η.Π.Α. – Παρόλα αυτά, αν κάποιος ανατρέξει στην ιστορική διαδρομή των κομμάτων της Βόρειας Αμερικής θα διαπιστώσει ότι τα σημερινά κόμματα έχουν αλλάξει πολιτικές και κατευθύνσεις σε βαθμό που μοιάζει να είναι αποσυνδεδεμένα από την πολιτική τους γέννηση.)
-

κεφάλαιο 07 Καθυστέρηση, έκτακτη ανάγκη και η μέθοδος του μαλάκα
δημοσιευμένο Δευτέρα, 16 Δεκέμβριος 2013
Έχω βαρεθεί να αναλύω και να ξεσκεπάζω τις ψεύτικες δικαιολογίες, δηλαδή τις παπαρολογίες που μας λένε οι διάφοροι αρμόδιοι της χώρας για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι είναι τρεις.

Η μέθοδος της καθυστέρησης, η μέθοδος της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης και η μέθοδος του "Κάνω τον μαλάκα και δεν καταλαβαίνω"

Καθυστέρηση ..
Ας πούμε στην περίπτωση της φούσκας του Χρηματιστηρίου, πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια για να εκδικαστεί η υπόθεση. Όχι ένα, όχι δύο, αλλά δεκατρία χρόνια μετά. Σήμερα είδα να αναρτώνται σε διάφορα ειδησιογραφικά σάιτ οι λίστες με τους αθώους. Δηλαδή; Τσάμπα ο ντόρος; Δεν καταλαβαίνω αλλά και δεν μπορώ να ξέρω τι έχει παιχτεί, το σίγουρο είναι ότι αισθάνομαι κάπως περίεργα.
Εξ αιτίας της υπόθεσης της ΕΡΤ μάθαμε ότι ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι ένα συστημικό εργαλείο το οποίο αντί να ξεκαθαρίζει τις διάφορες υποθέσεις τις θολώνει ακόμα περισσότερο αφήνοντας ορθάνοιχτα παραθυράκια στην διαπλεγμένη εξουσία να επιβάλει αυτά που θέλει. Η επιβολή είναι φασισμός σε μία κοινωνία η οποία θέλει να λέγεται δημοκρατική. Για πολλούς μήνες μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ το καλοκαίρι του 2013, περιμέναμε την απόφαση του ΣΤΕ για την ΕΡΤ ενώ στο μεταξύ η κυβέρνηση, διέλυε την ΕΡΤ, απέλυε παράτυπα τους εργαζομένους, έστηνε τον ενδιάμεσο φορέα ραδιοτηλεόρασης, προσλάμβανε κόσμο με μαϊμού διαδικασίες και όλα αυτά βασίζονταν στην καθυστέρηση της δικαιοσύνης!

Κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.
Οι έκτακτοι φόροι, η αιθαλομίχλη και το πετρέλαιο θέρμανσης.
Για λόγους έκτακτης ανάγκης και πολύ ξαφνικά και απροσδόκητα εξαιτίας των παχυλών εξαγγελιών του τύπου, λεφτά υπάρχουν, μας επέβαλαν έκτακτους φόρους, φόρο αλληλεγγύης, χαράτσι στα ακίνητα, μειώσεις μισθών και συντάξεων και άλλα πολλά. Πέσαμε έξω μας είπαν άρα, πρέπει να μπουν επιπλέον φόροι. Αυτόν τον φόρο για το πετρέλαιο θέρμανσης γιατί δεν τον παίρνουν πίσω τώρα που έχει γίνει κατανοητό ότι το μέτρο λειτούργησε τελείως αρνητικά; Και η υστερία για την αιθαλομίχλη; Αυτό σαν έκτακτο γεγονός και φαινόμενο δεν λαμβάνεται υπόψη; Όχι φυσικά γιατί οι εξουσιαστές μας παρουσιάζουν τα πάντα όλα, μόνο μέσα από το πρίσμα της υποκρισίας και το κάνουν συστηματικά και εκ θεμελίων.

Πρέπει να θυμίσω ότι σύμφωνα με τα ελληνικά δικαστήρια, το χαράτσι στα ακίνητα είναι νόμιμο μόνο σαν έκτακτος φόρος για δύο χρόνια. Και τι έκαναν οι κουτοπόνηροι; Το μείωσαν 15% και του άλλαξαν ονομασία.

Κάνω τον μαλάκα και δεν καταλαμβάνω
Αυτό το μέτρο να γίνονται δηλώσεις πόθεν έσχες των πολιτικών, ακούγεται πολύ σωστό.
Δηλαδή να ελέγχονται οι πολιτικοί για το πόσα λεφτά και περιουσία έχουν.
Δυστυχώς είναι προσχηματικό.

Η μεθοδολογία που ακολουθείται, δεν αποκαλύπτει τίποτα απολύτως. Στην πραγματικότητα γίνεται μόνο μία δημοσιοποίηση των δηλώσεων των πολιτικών χωρίς διασταύρωση και έλεγχο. Είναι ένα ξέπλυμα του πολιτικού προσωπικού με επικοινωνιακούς όρους. Σαν να λένε (οι πολιτικοί), να δείτε τι έχουμε, δεν κρυβόμαστε. Κάνουν τους μαλάκες, αφού κανένας έλεγχος η διασταύρωση δεν γίνεται για την προέλευση των εισοδημάτων. Και από την άλλη προχθές άκουσα από το χαζοκούτι ότι θα γίνονται έλεγχοι της εφορίας στα σπίτια. Είναι κωμικοτραγικό.

Τι δεν καταλαβαίνεις;

τέλος άρθρου
-

Kεφάλαιο 08 εθνικισμός εναντίων ανθρωπότητας

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως η παράδοση χρησιμοποιείται για την ενδυνάμωση του εθνικισμού, ο οποίος χρησιμοποιείται σαν τέχνασμα για την διατήρηση του διαίρει και βασίλευε.
Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για ένα χριστιανό ή ένα μουσουλμάνο να υπερνικήσει τις προκαταλήψεις του και να δει ο ένας τον άλλο σαν αδελφό; Αυτές οι πλασματικές προκαταλήψεις είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μίας κοινωνίας όλων των ανθρώπων που θα θέλει να ζήσει ενωμένη χωρίς να φοβάται.
Ο φόβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού μας.
Όντως μία κοινωνία φοβισμένη και απελπισμένη, είναι σίγουρο ότι θα αγκαλιάσει τις προκαταλήψεις της. Όμως μία κοινωνία που θα εκπαιδεύσει τον εαυτό της να μην φοβάται, αλλά να φροντίζει να μαθαίνει για ότι δεν γνωρίζει ,θα καταφέρει να ζήσει ελεύθερη. Για αυτό και εσείς, φροντίστε να γνωρίσετε τους αλλοδαπούς γείτονες σας, γείτονες είστε στο κάτω κάτω. Μην αγνοείτε έναν ξένο, ακόμα και αν δεν τον καταλάβετε, προσπαθήστε να τον βοηθήσετε αν περνάει από το χέρι σας. Αν βρείτε κάποιον ξένο που σας κεντρίζει το ενδιαφέρον κάντε τον φίλο. Μάθετε για την κουλτούρα του. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ναυτικοί που έχουν έρθει σε επαφή με πάρα πολλές και διαφορετικές κουλτούρες , συχνά χαρακτηρίζονται από ένα είδος σοφίας, και κυρίως οι καπετάνιοι διατηρούν ακόμα ένα κύρος αξιοζήλευτο από πολλά επαγγέλματα. Αυτή η αλληλεπίδραση με τις διαφορετικές κουλτούρες είναι που τους έκανε πιο έμπειρους και όξινε την κρίση τους.
Οι πληθυσμοί της Γης παραπλανούνται συστηματικά και σύρονται μέχρι και σε πολεμικές διενέξεις χωρίς κανένα πρακτικό όφελος για τους ίδιους παρά μόνο μιας μικρής μειοψηφίας. Μια συνηθισμένη δικαιολογία είναι η προστασία της πατρίδας, όμως η πατρίδα μας είναι ο πλανήτης Γη. Οι πόλεμοι γίνεται όλο και πιο δύσκολο να δικαιολογηθούν και αυτό είναι μία νίκη της πληροφόρησης.
Άρα η ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας είναι ο καθοριστικός παράγοντας μαζί με τη ενεργή συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, για μία παγκόσμια αδελφότητα που θα δρα ενωμένη για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων της. Οι καλές επικοινωνίες είναι βασικός παράγοντας.
-

Κεφάλαιο 09 Yπέρ και Παραπληροφόρηση, Ψυχολογικός πόλεμος. (μέσα από τα μίντια ως εργαλεία καλλιέργειας κοινωνικού αυτοματισμού.)

(προς επεξεργασία και επικαιροποίηση)



@ σημειώσεις
Καλλιεργούμενες εξαρτήσεις – Καλλιεργούμενες ανασφάλειες –
φοβίες και ενοχές οι ενοχές
ο έως τώρα στρεβλός ρόλος των μίντια
Η διαπλοκή τους με τις εξουσίες και τις μυστικές υπηρεσίες …
@

-

άρθρα: δημοσιευμένα προς επεξεργασία

τίτλος: Media και άλλες αηδίες
δημοσιευμένο Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Η ετεροχρονισμένη αναμετάδοση όπως την εννοώ εγώ
τουλάχιστον, περιλαμβάνεται σε όλων των ειδών τις
εκπομπές , από ειδήσεις μέχρι εκπομπές μαγειρικής.
Γιατί αν το καλοσκεφτεί κανείς η είδηση προέρχεται από το
ρεπορτάζ και την έρευνα ,οπότε αληθινή δημοσιογραφία
ασκεί αυτός που κάνει ρεπορτάζ και έρευνα.
Είναι πάρα πολύ σπάνιο όταν μεταδίδεται ταυτόχρονα με
την γέννηση της μία είδηση. Άρα μετά την πρώτη
μετάδοση του ρεπορτάζ αρχίζει η αναμετάδοση και η
προσαρμογή καινούριων στοιχείων αλλά και απόψεων που
φυσικά δεν αποτελούν μέρος της είδησης.
Στην αναμετάδοση λοιπόν παίζεται όλο το βρώμικο παιχνίδι
της μάθησης και εξηγούμαι.
Για να καταλάβετε τι εννοώ θα πρέπει να έχετε στο νου σας
ότι :
01. Η επανάληψη είναι η μάνα της μάθησης
02. Και πιο είπαμε είναι το μάθημα; Θα σας πω…
Νομίζω ότι έχω καταλάβει σε 2 περιπτώσεις ποιο είναι το
μάθημα που προσπαθεί να μας μάθει, όχι η είδηση, όχι
τα media, όχι το γεγονός, όχι τα ψευδή στοιχεία μίας
είδησης, αλλά το σύνολο αυτών σε συνδυασμό με την
επανάληψη της μετάδοσης και την επανάληψη των ίδιων γεγονότων .

Π.χ.1. Όποτε γίνεται πορεία ,τα μεγάλα κανάλια και
ραδιόφωνα δίνουν έμφαση στους τραυματισμούς ,τα
επεισόδια και τις ζημιές που απαραίτητος γίνονται , στις
συλλήψεις που κατά μέσο όρο είναι καμιά δεκαριά και
στις διώξεις που συνήθως είναι μία – δύο .
Το τι γίνεται στις πορείες δεν ξέρω ίσως θα πρέπει να
ρωτήσετε κάποιο διαδηλωτή για το πόση ώρα ήταν η
συγκέντρωση – πορεία και πόση πραγματικά ώρα
κράτησαν τα επεισόδια και από ποιους προκλήθηκαν.
(Τελικά για πια αιτήματα έγινε η πορεία βρε παιδιά;)

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ : ΜΗΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΕ ΠΟΡΕΙΕΣ ΓΙΑΤΙ ΘΑ
ΦΑΣ ΞΥΛΟ ΘΑ ΣΕ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ
ΤΡΕΧΟΥΝΕ .ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΟΤΙ ΣΤΙΣ
ΠΟΡΕΙΕΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΛΥΤΕΣ ΠΟΥ
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑΚΗ .ΤΙ
ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙΣ ΕΣΥ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ;

Π.χ.2.Όπωτε σκάει ένα μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς
,μπορώ να αναφέρω πολλά, Πακιστανοί, ντόπινγκ,

ομόλογα, εξαγορά ΟΤΕ, υποκλοπές, χρηματιστήριο
και πάει λέγοντας .
Όλα αυτά είναι γεγονότα , στα οποία είναι ευδιάκριτο και
μέσο των αναμεταδόσεων ότι πράγματι έγιναν και στο
τέλος δεν αποδεικνύετε τίποτα.
Οι ευθύνες δεν αναλαμβάνονται ποτέ.
Να πω σε αυτό το σημείο ότι η λογική να τα ρίχνουμε σε
κάποιο μεγάλο στέλεχος για να απορροφά τις
δυσαρέσκεια του κόσμου έχει εγκαταλειφτεί πια στη
Ελλάδα γιατί όπως καταλαβαίνετε θα ξεμέναμε από
στελέχη.

Μικρή χώρα , μικρή αγορά ,λίγα στελέχη ,πολλά σκάνδαλα και
υπερβολική φλυαρία όπου όλα μαθαίνονται στο (χωριό)
που έχει πρωτεύουσα την Αθήνα .

Στην καλύτερη περίπτωση φεύγει κάποιος Υπουργός για
να πάει σπίτι του, για φυλακή ούτε λόγος, και να
επιστρέψει στα πράγματα μετά από λίγα χρόνια. Βλέπε μέγα
Σαμαρά !!

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ :ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – ΔΕΞΟΥ ΤΟ.

Αυτό είναι και το βαθύτερο και το πιο επίμονο μάθημα
που μας γίνεται.
Και έχει πιάσει. Το δεχόμαστε. Σκεφτείτε για μία στιγμή
πόσα παράλογα δεχόμαστε καθημερινά από τους
εκλεγμένους άρχοντες μας. Δεν είναι τυχαίο.
Ο τρόπος ζωής , μας διδάσκετε καθημερινά και επίμονα.
Η αντίληψη ότι ο πολίτης δεν μπορεί να αντιδράσει
απέναντι στην ασυδοσία των αρχόντων του είναι λάθος
αντίληψη. Η πραγματικότητα είναι αντιστραμμένη.
Η ασυδοσία είναι εφικτή εξαιτίας της έλλειψης
αντίδρασης του πολίτη.

τέλος άρθρου
-

τίτλος: Μας γεμίζουν την RAM
δημοσιευμένο άρθρο Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012



Τα διάφορα θέματα και οι ειδήσεις που γεμίζουν τα δελτία των 8 αλλά και το ιντερνέτ, είναι τις περισσότερες φορές αποπροσανατολισμός και χάσιμο χρόνου.Η φυλάκιση του Άκη. Το επίδομα των εργαζομένων της Βουλής. Το μάτι του Σαμαρά. Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Οι εκλογές. Η Τρόικα και οι βόλτες στα υπουργεία. Κρίση, φάρμακα, ανεργία και αυτοκτονίες. Η Δημόσια περιουσία έχει πωλητήριο.

Οι πολίτες τα παρακολουθούν και χωρίς να το καταλαβαίνουν ξεχειλίζουν το κεφάλι τους με (ακαθαρσίες)και άχρηστες πληροφορίες, όπως τα κομπιούτερ που όταν τους ανοίγεις πολλά προγράμματα σέρνονται γιατί γεμίζει η προσωρινή τους μνήμη (RAM) και ο επεξεργαστής τους αδυνατεί να αντεπεξέλθει.

Το αποτέλεσμα, για τους πολίτες αυτής της υπερφόρτωσης άχρηστης πληροφορίας, είναι να πέφτουν σε μία κατάσταση υπνωτισμού και αμνησίας αδυνατώντας να ιεραρχήσουν τα χρήσιμα από τα άχρηστα με τάση να ξεχνούν τα σημαντικότερα. Τα χρήσιμα είναι τα γεγονότα, τι πραγματικά έχει γίνει στην χώρα και γενικότερα στον κόσμο ενώ τα άχρηστα είναι τα δευτερεύοντα γεγονότα, τα σχόλια, τα κουτσομπολιά, οι τσιτάτες δηλώσεις και οι επαναλήψεις των ίδιων και των ίδιων. Κάπως έτσι φτάσαμε 6 Ιουλίου και ακόμα ψάχνουμε να βρούμε φως σε ένα τούνελ που συνεχώς επεκτείνεται.

Με τι υπέρ-φορτωνόμαστε:



@Η φυλάκιση του Άκη και της Σταμάτη είναι σίριαλ. Όπως είχε πει και ο ίδιος ο Άκης θα στηθεί ένα (Κολοσσαίο), και στήθηκε. Ο Άκης ξεπλένει με την παρουσία του στη φυλακή όλο το πολιτικό σύστημα. Θέλουν να πιστεύουν..
Η Βίκυ Σταμάτη προσελκύει όλα τα ανθρωποφάγα ένστικτα του μέσου Έλληνα/δας με αποκορύφωμα το γνωστό χαρακτηρισμό Βλαχάρα. Δικαστής δεν είμαι, αλλά είμαι βέβαιος ότι αν είναι μέσα ο Άκης Τσοχατζόπουλος είναι για να είναι έξω όλα τα άλλα λαμόγια. Αυτό το (Κολοσσαίο) έχει ξεκινήσει εδώ και ένα χρόνο με διάφορες υποθέσεις και διάφορους πρωταγωνιστές, θυμίζω Γαβαλάδες, Εφραίμ και άλλους συμπαθής χαρακτήρες.

Η δικαιοσύνη λειτουργεί, θέλουν να μας πουν αλλά πολύ φοβάμαι ότι το ημερολόγιο του Άκη θα έχει την ίδια τύχη που είχε το CD ROM του Χριστοφοράκου.

@Το επίδομα των εργαζομένων της Βουλής ήταν άλλο ένα θέμα που χρησιμοποιήθηκε για να ερεθίσει τους πολίτες. Γενικά αυτό το παιχνιδάκι και με τους βουλευτές και με τους υπαλλήλους της Βουλής είναι πολύ της μόδας. Ακούμε συχνά για την ανάγκη μείωσης του αριθμού των βουλευτών και των δαπανών της Βουλής. Φυσικά οι βουλευτές σε μία ντε φάκτο πολιτική και οικονομική χούντα είναι άχρηστοι αφού ο (Αγάς) πρωθυπουργός μπορεί να επιλέξει όποιον εξωκοινοβουλευτικό γουστάρει πετώντας στο καλάθι των αχρήστων τις επιλογές προσώπων των πολιτών. Όσο λιγότεροι βουλευτές, τόσο το καλύτερο για το σύστημα, για να ελέγχονται και ευκολότερα.
Η ιστορία των βουλευτών και των επιδομάτων των υπαλλήλων της Βουλής αποκρύπτουν μεραρχίες κομματικών στρατών που έχουν γεμίσει τον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Όχι δεν λέω να απολυθούν,για να μην μπερδευόμαστε. Αυτοί τους βάλανε, αυτοί ας τους βρούνε αντικείμενο εργασίας! Παρ ‘όλη την φασαρία και τον σαματά, ο νόμος έχει αναδρομική ισχύ για εργαζομένους και συνταξιούχους που τους έκοψαν λεφτά αλλά όχι για τους βουλευτάδες οι οποίοι παίρνουν διπλές συντάξεις για μερικά χρόνια θητείας στο κοινοβούλιο.

@Το μάτι του Σαμαρά. Ποιος του το έβγαλε; Θα μας πουν; Μαζί με το μάτι που βγήκε ξέχασε και την διαπραγμάτευση;

@Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και τα άλλα συναφή θεάματα. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αγαπούν τον αθλητισμό αλλά δυστυχώς αγαπούν όπως αγαπά ένας ηδονοβλεψίας την συνουσία. Όποιος πραγματικά αγαπάει τον αθλητισμό, αθλείται, δεν κάνει μάτι.

@Αλήθεια ποια πρακτική αξία έχουν οι προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας των Κάμερον, Μέρκελ, Λαγκάρτ και άλλων; Σε τι ωφελούν αυτές οι δηλώσεις πέρα από το να πληγώσουν την υπερηφάνεια των Ελλήνων και να προκαλέσουν την αντίδραση τους; Μήπως δεν ξέρουμε ότι και αυτοί οι ηγέτες είναι τσιράκια των τραπεζιτών όπως και οι δικοί μας εδώ; Άρα γιατί να μην υποθέσουμε ότι όλες αυτές οι δηλώσεις είναι στα πλαίσια ενός γενικότερου σχεδιασμού παραπληροφόρησης και αντιπερισπασμού; Φυσικά τα εγχώρια παπαγαλάκια δεν χάνουν την ευκαιρία να απαντούν σε όλους αυτούς από τα τηλεπαράθυρα παριστάνοντας τους υπερασπιστές της ελληνικής λεβεντιάς. Να είστε σίγουροι ότι οι απαντήσεις αυτές αφορούν μόνο τον τηλεθεατή και την πληγωμένη υπερηφάνεια του. Καρφί δεν καίγεται στην Μέρκελ αν την βρίζει πατόκορφα ο Τράγκας όταν την λέει πατημένο στρούντελ. Άλλωστε και οι δύο ηθοποιοί είναι που παίζουν τους ρόλους τους, υπάρχει κατανόηση μεταξύ τους για την εκπεμπόμενη υστερία. Να θυμίσω ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει ενώ η έξοδος της χώρας μας από το ευρώ δεν θα είναι ανεξαρτητοποίηση αλλά άλλη μία ευκαιρία κλοπής των πολιτών, όπως ήταν και η είσοδος στο Ευρώ.

@Οι εκλογές ήταν άλλη μία στημένη υπόθεση για να διατηρηθεί μία παρατεταμένη αβεβαιότητα και αγωνία. Να θυμίσω ότι ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΔΗΜΑΡ είχαν την δυνατότητα να κυβερνήσουν και τον Μάιο. Ο Κουβέλης τότε έβαζε τον όρο να μπει στο σχήμα ο ΣΥΡΙΖΑ! Τώρα τι άλλαξε; Θα πληρώσει ο κύριος Κουβέλης τα έξοδα των εκλογών και τα έξοδα της παρατεταμένης αβεβαιότητας; Δεν νομίζω. Τώρα το σίριαλ είναι η άγρια διαπραγμάτευση μεταξύ των συνιστωσών της Κυβέρνησης. Παπάρια. Εγώ νιώθω ότι έχουμε ακόμα κυβέρνηση Παπαδήμου. Όλα είναι συμφωνημένα, όλα είναι κανονισμένα και ο στόχος τους είναι μείωση του βιοτικού επιπέδου.

@Η Τρόικα κάνει βόλτες στα υπουργεία και μαζεύει στοιχεία. Αλήθεια γιατί δεν μας λένε καθαρά και ξάστερα ότι δεν υπάρχει κράτος και ότι δεν υπάρχει δημοκρατία. Πόσα χρόνια θα πάρει αυτό το μαστίγωμα και αυτό το τσαλαπάτημα κάθε έννοιας λαϊκής Κυριαρχίας; Στο πρώτο παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκαν οι Αυτοκρατορίες και στον δεύτερο τα εθνικά κράτη, οκ το καταλάβαμε.

@Κρίση, φάρμακα, ανεργία και αυτοκτονίες. Οι συστημικοί μάγοι φρόντισαν να κάνουν, ιδιαίτερα τους μεγαλύτερους ανθρώπους να νιώσουν την κρίση στο πετσί τους δημιουργώντας πρόβλημα στη διανομή φαρμάκων. Είχε γίνει πάρτι λένε. Και ο άρρωστος τι φταίει; Φταίει γιατί ήταν χαλαρός και εξασφαλισμένος. Κάπως έτσι πήρε 30% η Νέα Δημοκρατία και καταποντίστηκαν τα μικρά εκτός Βουλής κόμματα. Πραγματική κρίση έχουν οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι απόκληροι αλλά αυτοί είναι ήδη εκτός συστήματος, ενώ το σύστημα ποντάρει στην τρομοκράτηση αυτών που εξαρτώνται ακόμα από αυτό. Οι αυτοκτονίες διαφημίζονται εκτενώς, ενώ κάποτε λέγαμε ότι οι βόρειες χώρες έχουν πολύ υψηλά επίπεδα αυτοκτονιών λόγο του κλίματος. Τι έγινε ρε παιδιά; Ήρθε ο κόσμος ανάποδα;

@Η Δημόσια περιουσία έχει πωλητήριο. Ναι το ξέρουμε αυτό. Όσοι έχουν εμπορικό μυαλό γνωρίζουν ότι τα πάντα είναι προς πώληση αρκεί να μπορείς να πετύχεις καλή τιμή προς όφελος σου. Σήμερα που έχουμε ύφεση μόνο εξευτελιστικές τιμές μπουν να επιτευχθούν. Αλλά όπως έγραψα και πιο πριν έχει έρθει ο κόσμος ανάποδα. Κακή τιμή για αυτόν που πουλάει, είναι καλή τιμή για αυτόν που αγοράζει! Κάτω τα χέρια!



Blogger Motivator*

http://www.skouliki.net

(*Αν και ποτέ δεν κρύφτηκα πίσω από απομακρυσμένους σέρβερς και δεν χρησιμοποίησα κόλπα για να κρύβω την ταυτότητα μου, χρησιμοποιούσα ψευδώνυμα. Μάλιστα μερικές φορές προσποιούμουν ότι φοβόμουν. Όμως η ουσία ήταν, είναι και θα είναι. Στην ελεύθερη έκφραση δεν χωράει φόβος. Αν φοβάσαι να εκφράζεσαι, να περιμένεις ότι θα βιώνεις την ζωή πηγαίνοντας συνεχώς προς τα πίσω. Και όταν κολλήσεις στον τοίχο, ίσως τότε και μόνο τότε να κάνεις μία σπασμωδική αντίθετη κίνηση. Όμως θα είναι σπασμωδική και ανεπαρκής.
Όσο και αν νευριάζω με τους αδρανής συμπολίτες μου, ως γενική εικόνα, δεν πουλάω μαγκιά. Απλώς χρησιμοποιώ τα εφόδια που έχω και μετράω πολύ καλά τις κινήσεις μου, προσπαθώ να είμαι δίκαιος, δεν έχω εμμονές με συγκεκριμένα πρόσωπα και πάντα προσπαθώ να προσεγγίζω όλα τα θέματα λογικά και ανθρώπινα. Αυτά είναι τα όπλα μου. Σήμερα λέγομαι Motivator Damian και έτσι υπογράφω.)

-

δημοσιευμένο Παρασκευή, 08 Απριλίου 2011 17:31

τίτλος: ΜΜΕ – ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ και η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ

Αληθινά πλάνα ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΛΑΘΟΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ..

Η μεγάλη απάτη της ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗΣ των ειδήσεων συνεχίζεται όπως είχαμε περιγράψει και από εδώ πολύ παλιότερα. Στην περίπτωση της μεγαλειώδους πορείας στο Λονδίνο την 26/3/2011 με συμμετοχή 400.000 ανθρώπων κατά τους διοργανωτές, φάνηκε για άλλη μία φορά το παιχνίδι της ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ μέσω της αναμετάδοσης. Στην ειδησεογραφική κάλυψη από τα μεγάλα μ.μ.ε. και μοιραίως σε όλες τις αναμεταδόσεις, η εντύπωση που δόθηκε ήταν ότι κάηκε το Λονδίνο παρόλο που τις φασαρίες και τα έκτροπα τα δημιούργησαν 200 με 500 άτομα. Με μία απλή μέθοδο των τριών (με τα νούμερα σε Bold) προκύπτει ότι τα έκτροπα δημιουργήθηκαν από το 0,125% των διαδηλωτών. Άρα και η βαρύτητα στο ζήτημα των σπασιμάτων θα έπρεπε να είναι η αντίστοιχη ή περιορισμένη σε βαθμό που θα βγαίνει το συμπέρασμα ότι οι 400.000 διαδήλωσαν ειρηνικά αλλά αντί αυτού εισπράξαμε το αντίθετο.
Επανορθώνουμε λοιπόν , γιατί ουδείς αναμάρτητος και ουδείς αλάνθαστος. Δείτε ένα video που δείχνει την αντικειμενική όψη των γεγονότων.
http://eagainst.com/articles/london-protest-on-march-26th/
τέλος άρθρου
-

τίτλος: Nomophovia και άλλες αηδίες
δημοσιευμένο άρθρο Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012 19:33
Έχω προσέξει ότι (σύστημα), αφού προωθήσει τις νέες τεχνολογίες οι οποίες συνοδεύονται από νέες συνήθειες, μετά προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές για αυτές τις συνήθειες! Και οι ενοχές σκοτώνουν όπως λέει ένας φίλος.

Συγκεκριμένα, τις τελευταίες ημέρες, είδαμε στα μ.μ.ε. άλλη μία είδηση που δεν ήταν είδηση. Μάλιστα την αναπαρήγαγαν αμάσητη πάρα πολλά ειδησιογραφικά site. Πρόκειται για την περιβόητη Nomophovia! (no-mobile-phone phobia)

Η (είδηση) συνοδευόταν από μία έρευνα που έχει γίνει για το θέμα, που στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν αναφερόταν ούτε ποιος την έχει κάνει, αλλά ούτε και κάποια πηγή της είδησης.

Ναι όντως όλοι έχουμε κινητά. Και μαζί με αυτά έχουμε και smart phone, i pad και δεν συμμαζεύεται. Η εξάρτηση που έχει δημιουργηθεί από αυτές τις συσκευές αποτελεί πραγματικότητα και είναι το φυσικό επακόλουθο του σύγχρονου τρόπου ζωής, με αντιστάθμισμα κάποιες επιπλέον δυνατότητες και ανέσεις επικοινωνίας που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες.

Έχουν μείνει ελάχιστοι (οι κοροϊδευτικά αποκαλούμενοι οπισθοδρομικοί), που αντιστέκονται. Ίσως βέβαια να είναι θύματα των διαφόρων φημών που κυκλοφορούν, ότι τα κινητά προκαλούν καρκίνο.

Με την ιδέα και μόνο, ότι μπορεί να πάθουν κάτι, αποφεύγουν τα κινητά όπως ο διάολος το λιβάνι. Αγνοούν ίσως ότι οι ίδιες οι ιδέες που προκαλούν άγχος είναι πολύ πιο καρκινογόνες από οτιδήποτε άλλο.

Είναι και άλλοι που απλώς δεν γουστάρουν να δίνουν στίγμα και αναφορά που βρίσκονται ή δεν θέλουν να είναι διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή για ενοχλητικές εισερχόμενες κλίσεις και μηνύματα. Μαγκιά τους.

Nomophovia, έχουν όσοι δεν πηγαίνουν πουθενά χωρίς το κινητό τους τηλέφωνο, όσοι τρέμουν μήπως χάσουν το σήμα ή α αποφορτιστεί η μπαταρία και άλλα παρόμοια. Δηλαδή, όλοι μας έχουμε Nomophovia;

Σε κανένα δημοσίευμα από αυτά που διάβασα δεν ανέφεραν τον φόβο να μην τελειώσουν οι μονάδες μου ή τον φόβο πως θα πληρώσω τον λογαριασμό του κινητού ή τον φόβο πως θα κλείσω ραντεβού με τον γιατρό του ΕΟΠΥΥ αφού δεν έχω μονάδες!

Πάντως για τους Έλληνες ισχύει και το νομοφοβία. Αφού οι νόμοι αλλάζουν με ρυθμούς πολυβόλου, υπάρχει διαρκής κίνδυνος να βρεθείς παράνομος, καθότι άγνοια νόμου δεν επιτρέπεται.

Σε μερικές περιπτώσεις, η Nomophovia (no-mobile-phone phobia), παίχτηκε σαν κάτι το καινούριο ενώ είναι παλιά ιστορία. Όπως θα δείτε και στο βίντεο που υπάρχει παρακάτω, τουλάχιστον από το 2008 έχει αναφερθεί μία τέτοια φοβία.

Δυστυχώς, εξαιτίας του βομβαρδισμού πληροφοριών που δεχόμαστε, το μυαλό μας γράφει και σβήνει διαρκώς σαν σκληρός δίσκος που έχει εξαντλήσει τον αποθηκευτικό του χώρο. Πιθανός, η αμνησία που μας δέρνει, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου ψεκάσματος. Η υπέρ-πληροφόρηση που δεχόμαστε είναι αρκετή για να δημιουργείται αυτή η παρενέργεια!

Έτσι οι συστημικοί μιντιό-βρικόλακες παίζουν επαναλήψεις, τις παρουσιάζουν σαν ειδήσεις και δεν τρέχει τίποτα.

Ενώ οι ενοχές και οι φοβίες από αυτές τις (ειδήσεις) τρώνε τα σωθικά των ανυποψίαστων.

Από πρόχειρη αναζήτηση που έκανα, δείτε μία ενδεικτική λίστα με ειδησεογραφικά site, που αναπαρήγαγαν την είδηση. Στο τέλος του άρθρου, δείτε ένα βίντεο, αναρτημένο από το 2008 που αποδεικνύει ότι η είδηση δεν ήταν είδηση αλλά επανάληψη.



Λίστα ΑΛΛΑ-ΚΑΡΤ-ΦΟΒΙΑ (είναι της μόδας οι λίστες)



http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=175490&catid=14 Α



http://e-pcmag.gr/news/auxanontai-ta-pososta-tis-nomofobias



http://www.zougla.gr/technology/article/nomophobia-i-kenourgia-fovia-tou-na-min-exis-kinito



http://www.newsbomb.gr/technologia/story/216101/poses-fores-koitame-to-kinito-mas-kathe-mera



http://www.enikos.gr/society/98374,Nomophobia:H_nea_fovia_twn_newn.html



http://news247.gr/eidiseis/koinonia/ygeia/nomophobia_o_texnologikos_fovos_na_mhn_exeis_kinhto.2018259.html



http://www.inews.gr/269/Nomophobia-mipos-paschete-kai-eseis.htm



ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΣΗ ΧΙΟΥΜΟΡ - Μεταφορτώθηκε από το χρήστη MoRocca180 την 7 Απρ 2008



ΒΙΝΤΕΟ



τέλος άρθρου

-

Κεφάλαιο 10 Απορύθμιση αγορών με την δικαιολογία της μεταρρυθμιστικής εξυγίανσης

Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων, συχνά πυκνά ακούμε την φράση, υπάρχει η ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην οικονομία. Το πρόβλημα είναι ότι μέσα σε αυτήν την γενική φράση, συχνά κρύβονται άλλες προθέσεις. Για παράδειγμα οι λαϊκές αγορές στην Ελλάδα, που είναι θεσμός βάλλεται συνεχώς. Έχει γίνει προφανές ότι υπάρχει μία μερίδα οικονομικών συμφερόντων γύρο από την διατροφή, που θέλουν να αποδυναμώσουν ή ακόμα και να καταστρέψουν αυτόν τον θεσμό. Οι λόγοι είναι κυρίως δύο, η συγκέντρωση όλης της παραγωγής στα μεγάλα καταστήματα (σούπερ μάρκετ) και η αποδυνάμωση της διατροφικής κυριαρχίας μας.
Δεν είναι τυχαίο ότι όσοι ψάχνουν να δουν και να διαβάσουν, νομοσχέδια και προτάσεις που στην επικεφαλίδα τους έχουν την λέξει μεταρρύθμιση, διαπιστώνουν ότι εν τέλει, αν εφαρμοστούν έχουν αποτέλεσμα την απορύθμιση. Είναι εξαιρετικά απλό και κατανοητό, όταν μία αγορά λειτουργεί, με προβλήματα, αλλά λειτουργεί και ο νομοθέτης εισάγει στοιχεία τα οποία αντί να ξεκαθαρίζει τα πράγματα τα κάνει πιο σύνθετα, το αποτέλεσμα είναι η αγορά αυτή να γίνεται πιο δυσκίνητη και λιγότερο λειτουργική. Από την άλλη μεριά σε σχέση με το παράδειγμα των αγορών τροφής
, οι καταναλωτές μπορεί να βολεύονται αν πηγαίνοντας σε ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ. Βρίσκουν τα πάντα και με προσφορές ή σε χαμηλές τιμές. Όμως αργά η γρήγορα διαπιστώνουν ότι το κόστος το πληρώνουν σε είδος χαμηλότερης ποιότητας, ενώ η δυνατότητα διαφορετικών επιλογών και της ποικιλίας, που θα έπρεπε κανονικά να έχει μία υγιής αγορά, σιγά σιγά παύει να υφίσταται μέσα στα όρια του σούπερ μάρκετ. Για παράδειγμα στο σούπερ μάρκετ μπορεί κάποιος να διαλέξει ανάμεσα στο πολύ τρείς τέσσερεις διαφορετικές ντομάτες. Αν δεν του κάνουν θα πρέπει να πάει σε άλλο σούπερ μάρκετ. Μία άλλη μέθοδος διάλυσης αγορών είναι ο καλλιεργούμενος εσωτερικός διχασμός. Στις λαϊκές υπάρχει μία, ας πούμε, κόντρα μεταξύ των πωλητών που είναι και παραγωγοί και των καθαρά εμπόρων. Οι κακοπροαίρετοι μεταρρυθμιστές ρίχνουν λάδι σε αυτήν την φωτιά, δίνοντας ή αφαιρώντας οικονομικά κίνητρα στην μία ή την άλλη μεριά. Οι άνθρωποι που εργάζονται στις λαϊκές, σε όποια μεριά και αν βρίσκονται πρέπει να βλέπουν πολύ προσεχτικά αυτές τις μεθοδεύσεις και να διακρίνουν ποιον πραγματικά ωφελούν και αν η αγορά τους, ωφελείται ή βάλλεται στο σύνολο της.
Επιπλέον, η κάθε νέα κυβέρνηση και ο κάθε νέος υπουργός, ακόμα και αν δεν έχουν απαραίτητα κακές προθέσεις, προκειμένου να παρουσιάσουν κάποιο έργο, κάνουν αλλαγές και εισάγουν μεταρρυθμίσεις με την πρεμούρα να παρουσιάσουν κάποιο έργο. Είναι εξαιρετικά δύσκολο και σύνθετο πρόβλημα να εισάγει κάποιος αλλαγές σε αγορές που ήδη λειτουργούν χωρίς να τις φρενάρει.
Σε μερικές περιπτώσεις αγορών που είναι εξαιρετικά στρεβλές η λύση του σπαθιού φαντάξει λυτρωτική. Δηλαδή η λύση του γόρδιου δεσμού. Για παράδειγμα στον τομέα της υγείας, όπου έχει δημιουργηθεί μία καρκινικής φύσεως οικονομική αλυσίδα, όπου για παράδειγμα ένα φάρμακο στοιχίζει 2 ευρώ και τελικά φτάνει να χρεώνεται 500, αισθάνομαι ότι μία ολοκληρωτική ισοπέδωση θα ήταν καλή λύση. Φυσικά δεν είναι. Χρειάζεται ψυχραιμία, μελέτη, σχεδιασμό και στέρεες βάσεις παιδείας. Από την μεριά του επιχειρηματικού κόσμου, η λέξη προστατευτισμός είναι μία αμαρτωλή σχεδόν λέξη. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι καμία έννοια και καμία ιδέα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ισοπεδωτικά. Ναι, χρειάζεται και ο προστατευτισμός σε μερικούς τομείς της οικονομίας, όπως χρειάζεται και ο υγιής ανταγωνισμός σε κάποιους άλλους τομείς. Το ζήτημα είναι πάντα ποιοι, με ποια κριτήρια και για ποιους λόγους θα είναι οι προστάτες. Θα ήθελα να μην έχω προστάτες αλλά δεν βλέπω να είναι εφικτό αυτό στην έως τώρα διαμορφωμένη παγκόσμια αγορά. Ιδανικά θα ήθελα να ήμουν εγώ ο προστάτης του εαυτού μου. Περισσότερο ιδανικά θα ήθελα να ζω σε μία κοινωνία που προστατεύει τον εαυτό της συλλογικά. Και ακόμα περισσότερο ιδανικά θα ήθελα η κοινωνία να μην χρειάζεται προστάτες, αλλά είμαστε ακόμα κάπως μακριά από αυτήν την τελευταία εκδοχή.
-

Ενότητα 02. 30 ΚΑΙ λόγοι για τους οποίους οι εξουσιαστικές δομές δεν νομιμοποιούνται - (ανασφάλεια και εξάρτηση)

Κεφάλαιο 11 Πως απόνομιμοποιούμε τις εκάστοτε εξουσίες. Η μη νομιμοποίηση των εξουσιών - Πως νομιμοποιούμε (ανανεώνουμε την εμπιστοσύνη μας) στις εξουσίες – κράτη.

Πρόλογος

Σήμερα οι νομότυπες εξουσιαστικές δυνάμεις εκφράζονται με τις κρατικά καθεστώτα. Είναι οι δυνάμεις εκείνες που ορίζουν και εφαρμόζουν τον δικό τους νόμο σε μία ορισμένη γεωγραφική περιοχή. Αυτές οι δυνάμεις σήμερα είναι ξεπερασμένες και θα πρέπει να μεταλλαχθούν προκειμένου να εξελιχτεί η ανθρώπινη ιστορία. Λογικά τα κράτη μπορεί να εξαφανιστούν εντελώς όπως τα ξέρουμε σήμερα για τον ίδιο λόγο, την εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας. Το ζήτημα είναι τι θα πάρει την θέση των εξουσιαστικών δομών και τι ρόλο θα παίξει η πλειοψηφία των πολιτών σε αυτήν την αλλαγή. Σήμερα τα κράτη είναι ακέφαλα. Σήμερα ζούμε στην εποχή του “όλα είναι επιτρεπτά γιατί ο θεός δεν υπάρχει”. Είναι μία εποχή, σταυροδρόμι γιατί για πρώτη φορά ο άνθρωπος καλείται από τα όλα που είναι επιτρεπτά, να επιλέξει τι θα πραγματοποιήσει.
Ο σκοπός της δημιουργίας του παρακάτω κατάλογου δεν είναι να γίνει η δικαιολογία για μία στείρα αμφισβήτηση και μηδενισμό της οποιαδήποτε προσπάθειας οργάνωσης της κοινωνίας. Το αντίθετο μάλιστα. Οι κοινωνίες οργανώνονται παραδοσιακά από τους ισχυρούς, αυτούς που έχουν στον έλεγχο τους, τα μέσα παραγωγής και ενεργούν με βάση κάποιες αρχές, δηλαδή κάποια όρια που επιλέγουν οι ίδιοι στις πράξεις τους. Τίποτα άλλο δεν είναι δεδομένο. Η πλειοψηφία των ανθρώπων επάνω στη Γη κατέχει αλλά δεν ελέγχει τα μέσα παραγωγής.
Ίσως αν ενεργούσε με τις αξίες που προκύπτουν ως αρχές, από αυτόν τον κατάλογο, να μπορέσει να τις ελέγξει. Το κλειδί είναι η επιλογή.
Αυτός ο κατάλογος μπορεί να διαβαστεί με πολλούς τρόπους.
Πρώτον, παίρνοντας όλα αυτά που οι εξουσίες (αρχές) υπόσχονται ότι διαφυλάσσουν και εξασφαλίζουν για τους πολίτες τους, συγκρίνοντας τα με το τι πραγματικά συμβαίνει προκύπτουν παραπάνω από 30 λόγοι που αποδεικνύουν ότι έχουν αποτύχει. Άρα οι ίδιες οι εξουσιαστικές δομές απονομιμοποιούνται γιατί πολύ απλά δεν εκτελούν την αποστολή τους.
Δεύτερον, μπορεί να γίνει κάτι σαν ιδανικός κατάλογος των προδιαγραφών (απαιτήσεων) της κοινωνίας από την όποια εξουσία και την όποια αρχή, προκειμένου αυτή να χαίρει της εμπιστοσύνης και της συνεργασίας των ατόμων που την αποτελούν.
Τρίτον είναι μία άσκηση για να ιεραρχήσουμε και να κωδικοποιήσουμε όλες αυτές τις παραμέτρους σε βασικές αξίες βάση των οποίων θα πρέπει να πηγάζουν οι νόμοι σε μία κοινωνία. Ότι θα έπρεπε να είναι το Σύνταγμα για μία χώρα ή ότι θα επιχείρησε να κάνει το ιερατείο με τις δέκα εντολές. Μία καταγραφή των βασικών αξιών, μπορεί να αποτελέσει τον κοινά αποδεκτό βασικό κανόνα. Ένα μίνιμουμ κοινός αποδεκτό πλαίσιο αρχών.
Πέρα από την δημοσιευμένη εργασία μου και κάποιες σημειώσεις εδώ και εκεί, η εργασία αποκαθήλωσης των παραδοσιακών εξουσιών σαν έννοιες τουλάχιστον έχει προχωρήσει αρκετά. Για την ακρίβεια υπάρχουν οι τεκμηριωμένοι λόγοι που τα κράτη και πολλές άλλες εξουσιαστικές δομές όπως, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες, πολυεθνικές και πολλές άλλες εξουσιαστικές οντότητες έχουν χάσει την νομιμοποίηση τους.
Είχα δημοσιεύσει σε μορφή σημειώσεων 30 από αυτούς τους λόγους για τους οποίους οι εξουσιαστικές μορφές έχουν χάσει την νομιμοποίηση τους, όταν είχα φτάσει σε ένα καλό επίπεδο επεξεργασίας.
Από εδώ και στο εξής όταν θα λέω τα κράτη θα εννοώ τις ποικίλες εξουσιαστικές δομές. Τα κράτη λοιπόν δεν νομιμοποιούνται να μας χρεώνουν το οτιδήποτε και ούτε εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να δεχόμαστε τις δήθεν υπηρεσίες τους..
Δημοσίευσα τους 30 λόγους πρόχειρα και βιαστικά, και η ιδέα σαν σκοπός εγκαταλείφτηκε και έγινε κάτι άλλο. Δεν με ενδιαφέρει να φέρω την επανάσταση σερβίροντας τον κόσμο σε ένα γκρίζο μέλλον. Δεν γνωρίζω την έκβαση ενός κόσμου χωρίς τα κράτη και όλα τα υπόλοιπα άσχημα και ωφέλημα που μπορούν και στον βαθμό που μπορούν και προσφέρουν. Άρα η εργασία έγινε κάτι άλλο. Μπήκε στην ανάλυση του τι σημαίνουν όλα αυτά και με ποιες έννοιες συνδέονται όλα. Τι άλλο μπορεί να γίνει για να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο και να μην υπάρχει εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Βρήκα δύο λέξεις που ταιριάζουν με τους περισσότερους λόγους. Οι λέξεις Εξάρτηση και Ανασφάλεια.
Παλιότερα στο σάιτ μου, είχα γράψει για δύο βασικές αρχές που ίσως θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους βασικούς αξιακούς πυλώνες της κοινωνίας των ανθρώπων. Την διατήρηση της Ζωής – Ζωή. Και την ελεύθερη ανταλλαγή και διάχυση των πληροφοριών - Πληροφορία

Αλλά έμοιαζε πολύ γενικό. Έλειπε η ανάλυση.

https://protasi-amesi-dimokratia.blogspot.gr/?zx=2f7874437d34a97a
Κεφάλαιο 12

30 ΚΑΙ λόγοι για τους οποίους οι εξουσιαστικές δομές δεν νομιμοποιούνται

ΔΙΕΘΝΗΣ ΛΟΓΟΙ

1. Η καταστροφή του περιβάλλοντος. (ΖΩΗ)

Στο βωμό της αγοράς και του παγκόσμιου εμπορίου το οποίο εξυπηρετεί σε έναν βαθμό τις ανθρώπινες ανάγκες αλλά παραμορφώνεται από τον παράγοντα υπεραξία. Η καταστροφή του περιβάλλοντος συνεχίζεται παράλληλα με τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Παρά τις διακηρύξεις για καθαρό περιβάλλον από τον ΟΗΕ και άλλους παγκόσμιους οργανισμούς, παρά τους νόμους των κρατών, παρά τις φωνές που ακούγονται σε συνέδρια και μέσα ενημέρωσης, καμία διασφάλιση δεν υπάρχει για το τι είδους ποιότητα ζωής θα έχουν οι επόμενες γενιές. Επιπλέον και για τις δικές μας γενιές οι αλλαγές ειδικότερα στον ενεργειακό τομέα, είναι επιβεβλημένες. Δύο μεγάλες καταστροφές το έδειξαν αυτό, το ατύχημα με τις εγκαταστάσεις της ΜΠΙ ΠΙ στο Κόλπο του Μεξικού και το Πυρηνικό Ατύχημα μετά τον Σεισμό στη Φουκοσίμα της Ιαπωνίας.
Η φιλοσοφία όλων των δράσεων μας θα πρέπει να εμπεριέχει το στοιχείο της προστασίας, ώστε η κάθε γενιά να εξασφαλίζει το μέλλον της επόμενης ή με άλλα λόγια να αφήνει το περιβάλλον τουλάχιστον όπως το βρήκε αν όχι σε καλύτερη κατάσταση.

@ σημειώσεις

ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ - ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ - ΕΜΠΟΡΙΟ για το ΕΜΠΟΡΙΟ και όχι για πραγματικές ανάγκες

ΟΡΟΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΗΞΗΣ

Αειφόρος ανάπτυξη @

Ως πρώτη αξία η προστασία του περιβάλλοντος
-

2.Κακές υπηρεσίες υγείας. (ΖΩΗ)

Το δικαίωμα στην υγεία που έχει γίνει υπηρεσία προς πώληση (εξάρτηση) (ανασφάλεια)

Οι κρατικές οντότητες αν θέλουν να υπάρχουν θα πρέπει να υπηρετούν την ανθρώπινη ζωή, να την προστατεύουν και να την συντηρούν χωρίς να την επιβαρύνουν. Θα πρέπει να υπάρχει 100% δωρεάν υγεία για όλους χωρίς προϋποθέσεις όπως υπάρχει σε κάποια κράτη. Δεν είναι ανέφικτο, ούτε περίεργο.
Δύο παραδείγματα χωρών που έχουν δωρεάν υγεία, αν και έχουν τελείως διαφορετικό πολιτικό σύστημα είναι η Κούβα και ο Καναδάς.

Ως δεύτερη αξία η προστασία της ανθρώπινης ζωής

-

3.Οι Βρώμικες πηγές ενέργειας. Η εξάρτησης της κοινωνίας από το Πετρέλαιο, τον άνθρακα και τα πυρηνικά (ΖΩΗ)(εξάρτηση)

Σήμερα οι εξουσιαστικές δομές επενδύουν στην εξάρτηση των κοινωνιών από πηγές ενέργειας οι οποίες είναι ξεπερασμένες. Η λύση για αυτό το πρόβλημα είναι η ανάπτυξη μικρών μονάδων παραγωγής σε επίπεδο μικρών οικισμών με δίκτυα που υποστηρίζονται ατομικά. Για παράδειγμα στην Ελλάδα, ο ήλιος, ο αέρας, το τρεχούμενο νερό και το κύμα της θάλασσας θα μπορούσαν να καταστίσουν την Ελλάδα ανεξάρτητη από το πετρέλαιο, κάρβουνο και οτιδήποτε άλλο. Μία επένδυση της τάξεως των 5 δισεκατομμυρίων σε ανανεώσιμες πηγές θα έκανε την Ελλάδα ανεξάρτητη από άλλες πηγές για τα επόμενα 100 χρόνια και αποτέλεσμα την εξασφάλιση ανυπολόγιστων ποσοτήτων χρημάτων για άλλες ανάγκες (περίπου 200 δις ευρώ σημερινά λεφτά)
Αν μία μονάδα παραγωγής με φωτοβολταϊκά για ένα σπίτι στοιχίζει 1000 ευρώ.
Αυτό είναι το κόστος της απεξάρτησης μας από το ας πούμε βιομηχανικό ρεύμα, πέντε δισεκατομμύρια. Οι υπολογισμοί είναι πρόχειροι αλλά δεν είναι αναμενόμενο το κόστος να είναι μεγαλύτερο από αυτό, αν υπάρχει η πολιτική βούληση να γίνει τίμια η επένδυση.

Ως Τρίτη αξία η καθαρή ενέργεια για όλους

-

4. Ο πόλεμος. Η πολεμική ανασφάλειας και οι διαιρέσεις που δημιουργούν τα οικονομικά συμφέροντα για την συνέχιση της κυριαρχίας των λίγων. (ΖΩΗ)(ανασφάλεια)

Η καλή ενημέρωση και η συνειδητοποίηση ότι κανένας άνθρωπος επάνω στη Γη δεν θέλει πόλεμο, μπορεί να ανακόψει τις ορέξεις των πολεμοκάπηλων για κερδοφόρα ολοκαυτώματα. Στην Ελλάδα όλοι διδαχτήκαμε συστηματικά την εχθρική σχέση μας με τους γείτονες μας Τούρκους ενώ η αδερφική σχέση των λαών και οι κοινές ρίζες πολλών κοινοτήτων παραμένουν υποδόριες και σχεδόν ενοχικές. Ούτε χθες, ούτε σήμερα, ούτε και στο μέλλον η επιλογή της σύγκρουσης μας ωφέλησε. Το ανεξάρτητο νέο ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε γιατί βόλευε κάποιες μεγάλες δυνάμεις και με την λαχτάρα και τον αγώνα μερικών αγωνιστών και ιδεαλιστών. Όπως και να έχει το πράγμα εμείς οφείλουμε να προστατεύσουμε τις ανθρώπινες αξίες πάνω από οικονομικά συμφέροντα, σημαίες και άλλα σύμβολα. Μόνο με την Ειρήνη και την αδελφοποίηση των λαών μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Τα καθεστώτα ακόμα και σήμερα στην εποχή της πληροφορίας ασκούν βία και διεκδικούν το μονοπώλιο στην βία προκειμένου να την πατάξουν. Και αφού το οξύμωρο δεν ισχύει και δεν ίσχυσε ποτέ ποιος ο λόγος να πιστεύουμε πια ότι τα κράτη είναι που θα μας προστατεύσουν από τους εχθρούς; Αφού η ύπαρξη των κρατών στηρίζεται στην ύπαρξη κάποιων εχθρών..

σημειώσεις 

Στερεότυπα – πάντα υπήρχε πόλεμος κλπ

Ως Τέταρτη αξία η παγκόσμια Ειρήνη

-

5. Τα απροστάτευτα ανθρώπινα δικαιώματα (ΖΩΗ)

Αν δεχόμαστε την λογική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τότε το πως αυτά προστατεύονται από τα κράτη, είναι μία βασική ένδειξη για το αν θέλουμε ή όχι να τα νομιμοποιούμε και να τα υποστηρίζουμε. Ο κατάλογος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μακρύς και καμία χώρα δεν σέβεται όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ ακόμα και (Δημοκρατικές) χώρες τα περιορίζουν κυρίως με την δικαιολογία της τρομοκρατίας.
Κατ’ επέκταση τα εργασιακά δικαιώματα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα προστατευόμενα, αφού οι εξουσιαστικές δομές απαιτούν από εμάς να τις στηρίζουμε με φόρους.

Ως Πέμπτη αξία τα ανθρώπινα δικαιώματα


-

6.Ο ηλεκτρονικός φασισμός (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ και ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ)

στον οποίο ο πολίτης είναι διαφανής, εκτεθειμένος και απροστάτευτος και κυριαρχούν οι αόρατοι διαχειριστές και κλέφτες πληροφοριών, με αποτέλεσμα να φοβόμαστε να εκφράσουμε ελεύθερα τις απόψεις μας σπρώχνοντας μας σε μία απολιτίκ στάση.

(ανασφάλεια)

Ως έκτη αξία η προστασία της ιδιωτικής ανθρώπινης σφαίρας

-

7.Η διαχείριση της πληροφορίας σαν ιδιωτική περιουσία για οικονομικό όφελος και μόνο. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ) (εξάρτηση)

Ως έβδομη αξία η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία (δημοσιευμένη πληροφορία)


-

8.Η άποψη των ισχυρών για την Δημοκρατία. Την περιφρονούν. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ) (εξάρτηση)
Όσο λύνει και δένει το 1%, τόσο οι πολίτες θα μπορούν να αποστασιοποιούνται και να αποδεσμεύονται από τις όποιες αποφάσεις.

Ως όγδοη αξία η Δημοκρατία

-
09. Η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να δημιουργήσει λύσεις προβλημάτων. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ) (εξάρτηση)

Δεν δεχόμαστε ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις σε διάφορα κοινωνικά προβλήματα από αυτές που μας παρουσιάζονται. Εναλλακτικές λύσεις και επιλογές, πάντα υπάρχουν. Είναι φασιστικό τέχνασμα το <<δεν υπάρχει άλλη επιλογή>>.

σημείωση : Κοινωνικός υπνωτισμός

Το πολιτικό προσωπικό, μας οδηγεί σε προαποφασισμένες επιλογές. Προ επιλεγμένους από το κόμμα υποψηφίους, προεπιλεγμένες από τα κόμματα επιλογές σε δημοψηφίσματα, ή ακόμα και μονόδρομους. (ανασφάλεια)

30 + λόγοι γιατί οι εξουσιαστικές δομές έχουν χάσει την νομιμοποίηση τους

10. Η Οικονομική κρίση (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ) (εξάρτηση). Δεν φταίμε εμείς, το 99% του πληθυσμού, για την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008. Και όμως την πληρώνουμε γιατί έχει γίνει η δικαιολογία, για να καταστρατηγούνται τα δικαιώματα μας.

11. Οι συμφωνίες διεθνούς εμπορίου (ΖΩΗ)

Δεν σεβόμαστε και υπακούμε, τους κανόνες, σε μορφή εμπορικών συμφωνιών, του ισχυρού 1% που θέλει να επιβάλει σε όλους.
12. Οι κανόνες που θεσπίζονται στα κρυφά και με χειριστικές μεθόδους δεν μας δεσμεύουν. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

13. Τα Μεγάλα συστήματα και παγκόσμιες δομές που είναι πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν. Δεν επιθυμούμε να στηρίζουμε με φόρους και άλλους τρόπους Τα συστήματα και παγκόσμιες δομές, που είναι δήθεν πολύ μεγάλες για να αφεθούν στην αποτυχία τους και στηρίζονται από τους φορολογούμενους. (Μεγάλες τράπεζες, πολυεθνικές εταιρίες)

14. Οι πολιτικές αποφάσεις που παίρνονται κάτω από πιέσεις και εκβιασμούς των αγορών και των εξωθεσμικών κέντρων αποφάσεων

15. Ολόκληρες χώρες που έχουν γίνει θέατρα πειραμάτων. (ΖΩΗ)
Δεν δεχόμαστε η χώρα μας ή οποιαδήποτε χώρα να γίνεται πειραματόζωο, με πολιτικές που απορυθμίζουν ήδη αποδυναμωμένες φυσικές αγορές. Με δήθεν μεταρρυθμίσεις οι οποίες συνήθως ευνοούν κάποιους και δυσαρεστούν τους περισσότερους.

16. Η ντεφάκτο κατάργηση του Συντάγματος και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Αν οι δημόσιοι λειτουργοί δεν τηρούν το Σύνταγμα, χάνουν την νομιμοποίηση τους για οποιαδήποτε απόφασή πάρουν.
Αυτοί ορκίζονται στο Σύνταγμα.

σημειώσεις

Ο κατάλογος αυτός είναι χωρισμένος σε τρία κομμάτια. Α. Παγκόσμιοι λόγοι. Β. Ευρωπαϊκοί και Ελληνικοί λόγοι. Προσωπικοί λόγοι

Ειδικά για την Ευρώπη και την Ελλάδα

17. Το φαύλο μοντέλο παιδείας (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)
Το φαύλο μοντέλο παιδείας που λειτουργεί ως μηχανισμός τραυματισμού και όχι μόρφωσης των νέων, που τους κλέβει τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους

18. Τα εσκεμμένα ατυχήματα (δολιοφθορές)
Δεν δεχόμαστε να μας κυβερνάνε με δολιοφθορές. Όπως για παράδειγμα έγινε το 2010 όταν υπονομεύτηκαν τα κρατικά ομόλογα στην δευτερογενή αγορά με αποτέλεσμα να ανέβει το κόστος δανεισμού της χώρας και να μας επιβάλλουν τα μνημόνια.

30 + λόγοι γιατί οι εξουσιαστικές δομές έχουν χάσει την νομιμοποίηση τους

19. Ο Συγκεντρωτισμός της Ε.Ε. Το φασιστικό αληθινό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια ότι, δεν είναι αυτή η Ευρώπη που οραματιστήκαμε. Τα ιστορικά λάθη ή οι ιστορικές επιλογές για την δημιουργία μίας φασιστικής Ευρώπης.

(σημειώσεις: οι ιστορικοί οι λόγοι, οι αλλαγές στον ενεργειακό τομέα, η εισαγωγή νέων παιχτών και οι μεγάλες αλλαγές στο παγκόσμιο εμπόριο)
20. Οι προδιαγραφές ένταξης χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι Ευρωπαϊκές προδιαγραφές για το ύψος του κρατικού χρέους και του ελλείμματος σαν δικαιολογία για επιβολής λιτότητας, αφού δεν τηρήθηκαν ποτέ από σχεδόν καμία χώρα.

21. Τα εξωθεσμικά κέντρα αποφάσεων που ονομάστηκαν θεσμοί.
Αυτό έγινε σαν επικοινωνιακό τέχνασμα στην Ελλάδα όταν για να δώσουν κύρος στην τρόικα άλλαξαν την ονομασία της σε θεσμούς. Επιπλέον πρόσθεσαν και έναν 4ο (θεσμό) ..
Μπορεί να ειπωθεί για οποιοδήποτε ίδρυμα, ιδιωτικό ή δημόσιο ότι είναι θεσμός αλλά αυτό για να γίνει θα πρέπει να έχει την αποδοχή των πολιτών. Στην περίπτωση της τρόικα και πάλι γίναμε μάρτυρες μίας προσπάθειας της υφαρπαγής της συναίνεσης των πολιτών. Και δεν είναι πολύ δύσκολο να πει ο καθημερινός πολίτης το απλό. Αυτοί είναι οι θεσμοί. Τι να κάνουμε τώρα; Αυτό είναι αρκετό. Και είναι ακριβώς αυτό που δημιουργεί το κενό εξουσίας. Ποιο πάνω, ανέφερα ‘Δεν μας δεσμεύουν οι κανόνες του ισχυρού 1% που θέλει να επιβάλει σε όλους’. Δεν είναι η δική τους δύναμη αλλά η δική μας σιωπηλή αποδοχή που οπλίζει το 1%.

22. Η ανεξαρτησία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.
Ποιος ονομάζεται ανεξάρτητος και με πιο δικαίωμα διαχειρίζεται τα κοινά χρήματα;

23. Η άδικη υπερφορολόγηση.
Η εδώ και δεκαετίες, άδικη υπερφορολόγηση πάνω από το 50% ενός μεσαίου εισοδήματος και γενικά τα κριτήρια φορολογίας. Ούτε δεχόμαστε την φορολογία σε ακίνητη και κινητή περιουσία η οποία έχει αποκτηθεί από ήδη φορολογημένα έσοδα.
Είμαι μύθος ότι το κράτος πραγματικά χρειάζεται να κόψει μισθούς και συντάξεις ή να υπερφορολογίσει. Ένας από τους βασικούς λόγους αυτού του συστήματος είναι ο έλεγχος και η ουδετεροποίηση της κρίσιμης μάζας των πολιτών.
(ΖΩΗ) (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

24. Τα δημόσια έργα που υπέρ τιμολογούνται. Τα δημόσια έργα που υπέρ τιμολογούνται και τα πληρώνουμε διαρκώς ακόμα και όταν έχουν τελειώσει (ΖΩΗ) (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

25. Το άδικο πολιτικό σύστημα, εκλογικό σύστημα, την αντιπροσώπευση. (ΖΩΗ) (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

26. Η υποβάθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η υποβάθμιση των πιο μικρών κυττάρων δημοκρατίας. (ΖΩΗ) (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

27. Οι κρατικές άδειες που χρησιμοποιούνται σαν φίλτρο για να γίνονται ρουσφέτια, για επαγγέλματα και επαγγελματικούς χώρους. (ΖΩΗ)

28. Η μετατροπή όλων των επαγγελμάτων σε φόρο εισπράκτορες (ΦΠΑ κλπ) (ΖΩΗ)

29. Η ασάφεια στα διάφορα δημόσια οικονομικά μεγέθη και μεγέθη απογραφής. (ΖΩΗ) (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

30. Η ανακεφαλαιοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών από δημόσιο δανεικό χρήμα που πρέπει να πληρώσουν οι φορολογούμενοι. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)(ΖΩΗ)

Πιο προσωπικοί λόγοι

31. Η πολιτική ως εξορισμού ανήθικη διαδικασία. Δεν δεχόμαστε την πολιτική ως ανήθικη διαδικασία. Ούτε σαν παιχνίδι πόκερ. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ) (ΖΩΗ)

32. Η καταστολή και η αστυνομική βία. Δεν δεχόμαστε ως φυσικό επακόλουθο, την καταστολή με προβοκάτσιες και αστυνομική βία στις πολιτικές προσπάθειες των πολιτών (ΖΩΗ)

33. Η μεσολάβηση του κράτους σε όλες τις συναλλαγές. Δεν δεχόμαστε, όλες οι φιλικές ή οι οικογενειακές συναλλαγές να πρέπει να φορολογούνται. (ΖΩΗ)

34. Η κακός εννοούμενη κηδεμονία. Δεν δεχόμαστε να απευθύνονται σε εμάς τους πολίτες σαν να είμαστε μικρά παιδιά, πότε με το καλό και άλλοτε με τακτικές εκφοβισμού. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

35. Ο κοινωνικός αυτοματισμός. Αντιδράμε και δεν δεχόμαστε τον κοινωνικό αυτοματισμό στον οποίο μας ρίχνουν καθημερινά τα καθεστωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν επιθυμούμε να επιτεθούμε σε καμία κοινωνική ομάδα ή σε κανένα επαγγελματικό κλάδο. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ)

36. Το αίσθημα ενοχής για την προσωπική επιτυχία σε καιρό οικονομικής ύφεσης. Γιατί να δεχόμαστε να αισθανόμαστε ένοχοι για την ευτυχία μίας προσωπικής ή επαγγελματικής μας επιτυχίας, επειδή ο κόσμος είναι σε οικονομική κρίση;


(((όπου σκέτο ΖΩΗ υπάρχει αναμφίβολα σε επίπεδο πληροφοριών το αν χρειάζεται η όχι η προστασία της ανθρώπινης ελευθερίας και ακεραιότητας η οποία καταστέλλεται από νόμους και εμπορικές ή άλλες πρακτικές

όπου ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ η πληροφόρηση είναι το αντίδοτο)))

@σημείωση

Αυτοί που γνωρίζουν δεν μπορούν να σιωπούν.
@

-

Κεφάλαιο 13 Πως απονομιμοποιούμε τις εξουσίες; Απαξιώνονται και εγκαταλείπονται

@σημειώσεις
 πως έμπρακτα και όχι μόνο συμβολικά, άρουμε την εμπιστοσύνη μας στις αρχές (εξουσίες). Πως επιλέγουμε το κράτος μας? την κυβέρνηση ? γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε τους νόμους?

Μας υποχρεώνει το λέει το Σύνταγμα
πότε υποχρεωθήκαμε ?
υπογράψαμε κάπου; ….?
ορκιστήκαμε σε αυτό …? όταν πήγα φαντάρος … ίσως .. ε και ; είχα επιλογή ή με ξεγέλασαν λέγοντας μου ότι δεν είχα;
ναι αλλά στο Σύνταγμα λέει κι άλλα πράγματα που δεν ισχύουν
αλλά ας πούμε ότι ισχύουν όλα.

Γιατί να υπακούμε στο Σύνταγμα; από υποχρέωση ; όχι από επιλογή ;
Μία επιλογή που δεν έγινε συνειδητά μπορεί σίγουρα να αναιρεθεί συνειδητά ή να επικαιροποιηθεί.


(πως αλλιώς.

κάθε δήλωση και συναλλαγή σου επικαιροποιεί κατά κάποιο τρόπο αυτήν σου την σχέση
άρα είναι σχεδόν ακατόρθωτο για ένα άτομο να απορρίψει συνολικά τις δοσοληψίες που σχετίζονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με τις εξουαστικές δομές. Όμως υπάρχουν μεγάλα περιθώρια στα οποία μπορείς το άτομο να περιορίσει τον συσχετισμό του. )
@
-

Κεφάλαιο 14 Κατάλογος κοινωνικών αξιών
8 βασικές Ανθρώπινες αξίες

01. Η προστασία του περιβάλλοντος. Το περιβάλλον.
02. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Η ζωή
03. Η καθαρή ενέργεια για όλους. Η καθαρή ενέργεια
04. Η παγκόσμια Ειρήνη
05. Τα ανθρώπινα δικαιώματα
06. Η προστασία της ιδιωτικής ανθρώπινης σφαίρας - privacy
07. Η παιδεία (η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία)
08. Η Δημοκρατία
-


Ενότητα 4 Τα στοιχεία της νέας εποχής (Φιλοσοφία, τρόπος ζωής, Θρησκεία ανάληψη ευθύνης, καταναλωτική συνείδηση)
-
Κεφάλαιο 15 Δικαιώματα και προνόμια
Στην πορεία που έχω διανύσει από το 2008 σαν ανεξάρτητος δημοσιογράφος, πολλές φορές έχω αισθανθεί ότι αναγκάζομαι να επαναλαμβάνω τα αυτονόητα. Αν και ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που έχω πάρει για το λειτούργημα του δημοσιογράφου είναι ότι στην δημοσιογραφία τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Το όραμα για μία δικαιότερη και πιο πολιτισμένη κοινωνία δεν περιλαμβάνει σχεδόν κανένα καινούργιο στοιχείο. Όλα έχουν ειπωθεί και πολλά πειράματα πολιτικών συστημάτων έχουν γίνει. Υπάρχει καταπληκτικό υλικό και κείμενα μεγάλων φιλοσόφων οι οποίοι έχουν πιάσει τον σφυγμό της εποχής τους και έχουν καταφέρει να καταγράψουν με μεγάλη ακρίβεια τις αξίες αυτής που θεωρούσαν αυτοί ως ιδανική κοινωνία. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν αναρχική ψυχή. Με την έννοια ότι θεωρούσαν βασική την συγκρότηση των κοινωνιών από αυτόνομους ανθρώπους. Δηλαδή η αφοσίωση του ατόμου στα κοινά θα πρέπει να είναι εθελοντική και όχι υποχρεωτική και πρέπει να προκύπτει εξαιτίας της συνείδησης του. Οι ατομικές ελευθερίες που μπορεί να παρέχει μία πολιτεία βοηθούν στην ανάπτυξη της. Έχει παρατηρηθεί ότι χώρες ακόμα και ολόκληρες αυτοκρατορίες άκμασαν με πολίτες που απολάμβαναν προστασία και δικαιώματα. Όταν όμως οι άρχοντες άρχιζαν να αφαιρούν δικαιώματα από τους πολίτες τους, αυτές οι ίδιες χώρες – αυτοκρατορίες, παρήκμαζαν. Δεν είναι τυχαίο. Αυτό το πάρε δώσε είναι σαν ένας ιστορικός αυτισμός. Είναι μία σύγκρουση της λογικής των δικαιωμάτων που κατά βάση θα πρέπει να απολαμβάνουν ισότιμα όλοι οι πολίτες και της λογικής των προνομίων τα οποία δίνονται σε επιλεγμένους πολίτες και ως ποινή αφαιρούνται.
Επιπλέον στην εποχή που ζούμε σήμερα, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, των ανακατεμένων διαφορετικών πολιτισμών χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ μία κοινή γλώσσα, έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας για να σπάσουμε το φαινόμενο της ασυνεννοησίας. Για να σπάσουμε το φαινόμενο της Βαβέλ το οποίο δεν ένα απρόσωπο φυσικό φαινόμενο αλλά ανθρώπινο κατασκεύασμα.
Χρειαζόμαστε κάτι σαν νέα γλώσσα και μία κοινή θρησκεία, όχι με την στενή έννοια της λατρείας του όποιου θεού αλλά με την έννοια ότι η θρησκεία μας είναι ο τρόπος ζωής μας. Είναι οι απαραίτητες μίνιμουμ αξίες και αρχές του τρόπου ζωής μας ώστε να υπάρχει αρμονική συμβίωση και πρόοδος. Εξ ανάγκης δηλαδή, άλλα το κλειδί είναι πως θα γίνει αυτό; Όχι με επιβολή αλλά με παιδεία. Όχι με εκπαίδευση αλλά με καλλιεργούμενη συνείδηση.

Κεφάλαιο 16 Ανταμοιβή / τιμωρία ή εθελοντισμός

@ σημειώσεις. Παρατηρώντας τα παιδιά των φίλων μου και παίζοντας μαζί τους μου γεννήθηκε μία πολύ βασική απορία. Πως οι νέοι μαθαίνουν να ζουν στην κοινωνία;
παιδαγωγός ??? νηπιαγωγός ???
@
-

Κεφάλαιο 17 Μίνιμουμ ατομική παραγωγή (τροφής – νερού)

Ο άνθρωπος θα αρχίσει να παράγει το φαγητό του, για να ξαναβρεί την χαμένη του αξιοπρέπεια.

Βασική διαπίστωση για τους ανθρώπους της εποχής μας αποτελεί το γεγονός ότι ζουν αποστειρωμένοι και αποσυνδεμένοι από την φύση σε έναν ονειρικό κόσμο. Ειδικά για τους πληθυσμούς που ζουν στις πόλεις αλλά και γενικότερα σε όλη την Γη, όπου έχει παρεισφρήσει ο δυτικός τεχνοκρατικός πολιτισμός, οι άνθρωποι όλο και περισσότερο απομακρύνονται από την φύση τους με αποτέλεσμα να νοσούν ψυχικά και σωματικά. Οι άνθρωποι σήμερα είναι ικανοί να ζουν σε μία σχεδόν εικονική πραγματικότητα στην οποία κάτι τόσο θηριώδης όπως οι εποχές του χρόνου τους αφήνουν ανεπηρέαστους. Αυτού του είδους η πρόοδος έρχεται με ένα τρομερό τίμημα για τα άτομα και την ανθρωπότητα στο σύνολο της που νοσεί από μία στρεβλή πολυτέλεια που για παράδειγμα τους επιτρέπει να έχουν καλοκαιρινά φρούτα τον χειμώνα και χειμωνιάτικα λιπαρά φαγητά από κρέας όλες τις εποχές, τεράστιες ποσότητες αλκοόλ και άλλων νόμιμων και παράνομων ναρκωτικών, καθημερινές ευκαιρίες για πάρτι, γιορτές και χορούς χωρίς καμία ουσιαστική αιτία, ταξίδια και διακοπές σε μέρη που στο παρελθόν θα ήταν αδιανόητο ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν με τέτοια ευκολία να βρεθούν. Όλα τα παραπάνω λειτουργούν σαν ανταμοιβές για μία καταπιεσμένη και μονότονη καθημερινότητα στην οποία οι άνθρωποι αισθάνονται συνθλιμμένοι, αδύναμοι και ανίσχυροι για να την αλλάξουν.
Ίσως μία καλή αρχή για μία στροφή προς μία πιο ισορροπημένη ύπαρξη θα ήταν όταν η ανθρωπότητα στο σύνολο της, κληθεί να πράξει το φαγητό της και να εξασφαλίσει το καθαρό νερό της. Με πρόχειρους υπολογισμούς καθημερινά ένας άνθρωπος καταναλώνει από 300 γραμμάρια έως μισό κιλό τροφή. Αν λοιπόν κάθε άνθρωπος που γεννιέται, εξοπλιστεί με γνώση και εμπειρία για το πώς θα παράγει τροφή, φτάνοντας στην εφηβεία θα μπορούσε να φτάσει στον στόχο της παραγωγής 200 κιλών τροφής, φυτικής ή ζωικής τον χρόνο. Μία τέτοια ποσότητα επαρκεί, αν υπολογιστούν και οι πιθανές απώλειες ή οι κακές παραγωγικά χρονιές. Φυσικά εδώ μιλάμε για μία από τις πιο απλές ιδέες που μπορεί κάποιος να σκεφτεί, η οποία όμως αλλάζει δραστικά όλα τα δεδομένα και εξασφαλίζει την επανασύνδεση του ανθρώπου με την μητέρα Γη.
Προσωπικά δοκίμασα να πράξω τροφή για τον εαυτό μου στην νησιωτική επαρχεία της Ελλάδας και τα κατάφερα. Έτσι μπορώ να μιλήσω και από μία εμπειρική σκοπιά. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν πανεύκολο για εμένα ως παιδί που μεγάλωσε στην πρωτεύουσα. Όμως τα πράγματα γίνονται αρκετά ευκολότερα αποκτώντας εμπειρία ενώ το γεγονός ότι ο στόχος είναι πολύ χαμηλός σε σχέση με μία επαγγελματική παραγωγή κάνει την προσπάθεια εφικτή.
Μία βασική διευκρίνιση. Η ιδέα δεν είναι να παρατήσουμε ότι άλλο θέλουμε να κάνουμε για να γίνουμε γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Φανταστείτε το περισσότερο σαν μία μίξη του σύγχρονου τρόπου ζωής με τον τρόπο ζωής των παππούδων μας που είχαν μποστάνια και ζώα κοντά στην κατοικία τους για δική τους κατανάλωση.
Πιο συγκεκριμένα μία μικρή καλλιέργεια ή μία μικρή κτηνοτροφική μονάδα δεν χρειάζεται ένα οχτάωρο καθημερινής ενασχόλησης. Κάθε άλλο. Μία επίσκεψη την ημέρα στο μποστάνι ή στα ζώα για 15 λεπτά έως μία ώρα αναλόγως την εποχή είναι υπέρ αρκετή. Αυτό είναι το κόστος σε χρόνο. Είναι μία προσθήκη στην καθημερινή μας ρουτίνα της τάξεως των 20 λεπτών την ημέρα κατά μέσο όρο.
Επιπλέον και με την βοήθεια των σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων θα μπορούσε να υπάρχει ένα σύστημα απογραφής και διανομής της τροφής όπου χρειάζεται. Το σύστημα θα είναι ανταλλακτικό. Οι επαρχιώτες μπορεί και να γελάσουν στο άκουσμα αυτής της ιδέας την στιγμή που αρκετοί από αυτούς ακόμα ζουν κάπως έτσι. Όμως αυτοί που ζουν στις πόλεις και οι ίδιες οι πόλεις για να εναρμονιστούν θα πρέπει να αλλάξουν και αυτό δεν μπορεί να γίνει άμεσα. Οι πόλεις θα αλλάξουν μορφή και χώροι για καλλιέργεια θα πρέπει να δημιουργηθούν εκεί που σήμερα δεν υπάρχουν. Οι πόλεις σιγά σιγά θα πρέπει να απλωθούν με στόχο η κάθε κατοικία να έχει και τον απαραίτητο χώρο για την παραγωγή της τροφής.

Φιλοσοφία, τρόπος ζωής, Θρησκεία ανάληψη ευθύνης, καταναλωτική συνείδηση

Κεφάλαιο 18 Οικουμενική Απογραφή με ενεργή ατομική συμμετοχή
(Ειδικότερα. Διαφάνεια / αρχή από τα δημόσια οικονομικά μεγέθη / απογραφή
ζητήστε απόδειξη μας λένε. οκ ζητάμε αποδείξεις από την κυβέρνηση και ίσως αυτό να έπρεπε να κάνει μόνο μία κοινοβουλευτική διαδικασία..)

Για να λειτουργήσει η ιδέα της επανασύνδεσης της ανθρωπότητας με την φύση είναι απαραίτητη η αποδοχή της ιδέας από μία κρίσιμη μάζα του πληθυσμού με την ενεργή συμμετοχή της θα γίνει προσωρινά η ηγετική μάζα της ανθρωπότητας και της νέας εποχής. Φυσικά όταν λέω ηγετική δεν εννοώ αρχηγική μάζα, αλλά εννοώ αυτούς που θα είναι οι πρώτοι που θα επιλέξουν να εργαστούν για να φέρουν την νέα εποχή. Θα εργαστούν πρώτα και κύρια για τους εαυτούς τους και ως το παράδειγμα για όλους τους υπόλοιπους. Αυτή η πρώτη κρίσιμη μάζα χωρίς να αποκλείει κανέναν θα ξεκινήσει να παράγει το φαγητό και παράλληλα θα οργανώσει ένα απογραφικό σύστημα και ένα σύστημα διανομής των ανταλλακτικών προϊόντων. Τα προϊόντα αυτά δεν θα έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τα εμπορικά προϊόντα. Αυτό δεν θα πει ότι δεν θα έχουν καμία αξία αλλά η αξία τους δεν θα υπολογίζεται σε χρήματα αλλά σε μονάδες ανάγκης, δηλαδή κατά πόσο ένα προϊόν είναι πρώτης ανάγκης. Για παράδειγμα το καρότο είναι πιο σημαντικό από το ραπανάκι. Αν λοιπόν κάποιος από τις πολλές επιλογές που του δίνει το απογραφικό σύστημα, επιλέξει να πράξει ένα προϊόν πιο δεύτερης ανάγκης, την επόμενη χρονιά για αυτόν οι επιλογές που θα του δοθούν να περιέχουν περισσότερα προϊόντα πρώτης ανάγκης και λιγότερα δεύτερης.
Μία δεύτερη αλλά εξίσου σημαντική παράμετρος που θα καθορίζει την αξία, είναι ο βαθμός δυσκολίας της παραγωγής ενός συγκεκριμένου προϊόντος. Για παράδειγμα μία αγελάδα θέλει περισσότερη φροντίδα, φαγητό και νερό από ένα κοπάδι κότες.
Όλα αυτά χρειάζονται μελέτη και έρευνα από ειδικούς επιστήμονες στον τομέα της τροφής οι οποίοι θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην επίβλεψη της παραγωγής όπου χρειάζεται, στον έλεγχο και την πιστοποίηση αλλά και στο κομβικό κομμάτι του συστήματος της απογραφής και ανταλλακτικής διανομής. Οι συνεισφορά των ειδικών μετά από λίγα χρόνια θα πρέπει να επαλειφθεί παντελώς γιατί ο σκοπός είναι στον τομέα της παραγωγής φαγητού να είναι όλοι πλήρως καταρτισμένοι και η γνώση να μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, όπως μεταδίδονται τα ήθη και τα έθιμα από τους γονείς στα παιδιά. Φυσικά η οργανωμένη πολιτεία θα έχει πάντα έναν επικουρικό ρόλο. Είδη οι άντρες καλούνται να αφιερώσουν ένα σημαντικό κομμάτι της νεότητας τους για να εκπαιδευτούν στα όπλα. Και όσο υπάρχουν οι τεχνίτες εντάσεις μεταξύ των λαών αυτό θα συνεχιστεί. Όμως σιγά σιγά αυτό το μοντέλο θα πρέπει να αλλάξει και αντί για στρατιωτική θητεία, όπως την ξέρουμε σήμερα, όλοι οι νέοι, άντρες και γυναίκες να λαμβάνουν την παιδεία για όλες τις πρώτες ανάγκες της πολιτείας. Δηλαδή όχι μόνο για την άμυνα αλλά και για την εξασφάλιση του νερού, της τροφής, βασικές γνώσεις για την διατήρηση της υγείας τους και εκπαίδευση στην παροχή πρώτων βοηθειών. Στο όραμα της νέας εποχής οι ένοπλες δυνάμεις θα γίνουν ένα στάδιο της υποχρεωτικής παιδείας και τα στρατόπεδα θα μοιάζουν περισσότερο με φάρμες.
Από ένα σημείο και μετά, οι ειδικοί, δηλαδή όσοι επιλέξουν να σπουδάσουν την τροφή, θα επικεντρωθούν στην έρευνα και την ανάπτυξη και την στελέχωση κάποιων οργανικών θέσεων στο σύστημα. Οι θέσεις αυτές δεν θα είναι μόνιμες. Η μονιμότητα και η εξαιρετικά στενή εξειδίκευση δεν έχουν θέση στη νέα εποχή.
-

Κεφάλαιο 19 Αναδιανομή Γης και εγκατάλειψη της (νέο) φεουδαρχίας
Φαντάζομαι ότι είναι κάπως δύσκολο για κάποιους ανθρώπους να αλλάξουν τρόπο ζωής και να παραιτηθούν από την πολυτελή ζωή. Εγώ είμαι ένα από τα παιδιά που βρήκα περιουσία από τους γονείς μου και εξαιτίας των επαναστατικών απόψεων μου κινδυνεύω να χάσω. Όμως υπάρχει μία πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Στο όραμα της νέας εποχής χωράει και η επιχειρηματικότητα για όποιον το επιθυμεί. Ίσως κάποιοι φιλελεύθεροι να βγάζουν σπυριά όταν διαβάζουν για κεντρικά συστήματα απογραφής και διανομής τροφής και αναδιανομή της γαίας. Αλλά θα ήθελα να μάθω αν πραγματικά το έχουν σκεφτεί καλά. Είναι οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου προς εμπορική εκμετάλλευση; Τι είδους κοινωνία είναι αυτή η οποία δεν εξασφαλίζει τα βασικά για τους πολίτες της; Τι είδους κοινωνία είναι αυτή η οποία επιτρέπει σε παιδιά να στερούνται το γάλα και το ψωμί; Στην νέα εποχή το μικτό πολιτικό σύστημα που υπάρχει σε όλες τις χώρες του κόσμου θα τελειοποιηθεί. Σήμερα καμία χώρα δεν είναι αμιγώς καπιταλιστική ή αμιγώς σοσιαλιστική. Άρα η βασική ιδέα της εξασφάλισης του ευ ζην δεν κόβει τα φτερά σε όσους θέλουν να εξασφαλίσουν περισσότερες πολυτέλειες για τους ίδιους. Δεν βάζει ταβάνι στις ορέξεις κανενός αλλά αφαιρεί μόνο τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες από την επιχειρηματικότητα. Με άλλα λόγια, η νέα εποχή δεν βάζει ταβάνι αλλά βάζει πάτωμα, το μίνιμουμ αποδεκτό βιοτικό επίπεδο για όλους και παράλληλα μία φιλοσοφία της επαφής όλων μας με την φύση. Πλούσιοι και φτωχοί, νέοι και ηλικιωμένοι, οι πάντες θα παράγουν την τροφή τους στην ισότιμα διανεμημένη καλλιεργούμενη γη. Η αναδιανομή της γης θα πρέπει να γίνει σταδιακά, αναίμακτα, με την συναίνεση των προηγούμενων ιδιοκτητών και πιθανός με κάποια ανταλλάγματα. Είμαι κατά τις όποιας επιβολής, έχω εμπιστοσύνη στην νοημοσύνη των ανθρώπων και αυτήν επικαλούμαι. Ίσως κάποιοι να μην θελήσουν να αλλάξουν ποτέ. Πραγματικά πιστεύω ότι ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση ο πλανήτης έχει χώρο και για αυτούς. Για αυτές τις περιπτώσεις θα χρειαστούν τα ανταλλάγματα όμως η βασική ιδέα για να λειτουργήσει θα πρέπει να έχει την αποδοχή της κρίσιμης μάζας. Σε διαφορετική περίπτωση με επιβολή και με το ζόρι η ιδέα είναι καταδικασμένη.

@ σημειώσεις. Η Γη δεν ανήκει σε κανέναν αλλά χρεώνεται ισότιμα για την παραγωγή τροφής

Οι κατοικίες παραμένουν ιδιοκτησίες την στιγμή που δεν καταλαμβάνουν πάνω από ένα μέγιστο εμβαδό (θα πρέπει να υπολογιστεί)

Ακόμα μπορεί να υπολογιστεί πόσοι άνθρωποι μπορούν να ζουν σε μία ορισμένη περιοχή ώστε η παραμονή τους εκεί να είναι βιώσιμη. Δηλαδή να υπάρχει χώρος για να στεγάζονται, να παράγουν την τροφή τους και να εργάζονται..

Ίσως να χρειάζεται η μετακίνηση πληθυσμών. Όχι με επιβολή αλλά ως συνειδητοποιημένη ανάγκη @
-

Κεφάλαιο 20 Η άποψη μου για την υγεία και τις υποδομές της
(δημοσιευμένο κείμενο Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016)

Η βάση για την οποιαδήποτε πορεία του ανθρώπου είναι η καλή υγεία. Είναι προϋπόθεση. Είναι βάση. Η υγεία μας καθορίζεται από την ψυχολογική μας κατάσταση, την κατάσταση του περιβάλλοντος, τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες μας και τις συνθήκες της καθημερινότητας μας γενικότερα. Πολύ βασική είναι η ποιότητα του νερού και της τροφής μας. Αν όλα αυτά ήταν ξεκαθαρισμένα, ελεγμένα άρα και πιστοποιημένα, η ζωής μας θα ήταν πολύ διαφορετική από ότι είναι σήμερα.
Δεν θα ήταν υπερβολικό να θεωρούμε την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής για δήθεν οικονομικούς λόγους, ως ευθεία επίθεση στην ψυχολογία άρα και υγεία μας.
Από την άλλη μεριά, σήμερα οι δομές υγείας είναι κάτι σαν την ζώνη ασφαλείας στα αυτοκίνητα. Άραγε η ζώνη μας αφαιρεί την ανασφάλεια που προξενεί η επικίνδυνη οδήγηση; Φυσικά όχι, Αλλά ψυχολογικά και εγωιστικά έτσι λειτουργεί η ζώνη για μερικούς. Και έτσι μας δείχνει (διδάσκει) και όλη η βιομηχανία του λάϊφ στάιλ της οδήγησης και τα διάφορα σπορ της οδήγησης οχημάτων. Κάπως έτσι λειτουργεί ψυχολογικά και το σύστημα υγείας εκ του αποτελέσματος για μεγάλη μερίδα ανθρώπων, που έμαθαν να παίρνουν το ένα ή το άλλο χάπι για να είναι ασύδοτοι με το σώμα τους. Και όλο αυτό το σύμπλεγμα δημιουργεί μία τρομερή εξάρτηση των ανθρώπων από τις δομές υγείας. Γνωρίζοντας τα παραπάνω, το όραμα μου το σύστημα υγείας έχει πολύ διαφορετικό χαρακτήρα από αυτόν που υπάρχει σήμερα. Αλλά αφού ζούμε στο σήμερα και όχι στο ιδεατό αύριο ας δούμε ακόμα και αυτό που ζούμε σήμερα πόσο καθυστερημένη κατάσταση είναι.
Με αφορμή αυτά που βιώνουμε (δείτε το ρεπορτάζ) στην Ικαρία και την αντίδραση των τοπικών κοινωνιών στο παράλογο.
Τι νόημα έχει να υποστελεχώνονται δομές για να αναπληρώνονται θέσεις σε κάποιες άλλες δομές υγείας; Τι νόημα έχει η εξέταση από αγροτικό γιατρό σε ένα κέντρο υγείας που σύμφωνα με το οργανόγραμμα του θα έπρεπε να έχει ειδικευμένους γιατρούς; Τι νόημα έχει η αντικατάσταση των ειδικευμένων από ανειδίκευτους;
Δηλαδή ο αγροτικός ανειδίκευτος γιατρός, είναι κάτι σαν το πρώτο, που είναι το σημαντικότερο στάδιο παρακολούθησης, πρόληψης και αντιμετώπισης περιστατικών. Και αυτό το πρώτο στάδιο ιατρικής κάλυψης, σιγά σιγά θέλουν να το καταργήσουν.
Και για ψυχολογικούς λόγους, αλλά και για απόλυτα πρακτικούς λόγους, ένας γιατρός θα πρέπει να είναι διαθέσιμος σε κάθε απομακρυσμένο χωριό της επαρχίας.
Οι γιατροί είναι σαν τους πυροσβέστες, τους πληρώνουμε για να είναι εκεί και ας κάθονται. Τους έχουμε για όποτε παρουσιαστεί ανάγκη. Δεν τους προσλαμβάνουμε αφού αρρωστήσουμε. Επιπλέον υπάρχει και η ανάγκη των προληπτικών εξετάσεων αλλά και της ενημέρωσης των πολιτών σε κανόνες υγιεινής που εγώ θεωρώ το σημαντικότερο.
Επιπλέον είναι απαράδεκτο να θεωρούμε ότι η αυτοθυσία του όποιου εργαζόμενου είναι επιβεβλημένη. Ένας σταθμός πρώτων βοηθειών ή ένα κοινοτικό ιατρείο, ένα κέντρο Υγείας δεν μπορεί να λειτουργεί με έναν γιατρό. Κι όμως αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Ο ένας γιατρός θα θυσιάζει την προσωπική του ζωή κάπως εθελοντικά. Διαφορετικά, όπως είναι λογικό, οι δομές αυτές δεν θα λειτουργούν…
Πόσο σημαντικές είναι οι δομές υγείας για το κράτος δικαίου.
Δεν τίθεται θέμα απλά και μόνο για την ανταποδοτικότητα των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών. Με αυτές τις πολιτικές αμφισβητείται ο λόγος ύπαρξης του ίδιου του κράτους και η σχέσης του με τους πολίτες. Τι είδους κράτος δεν παρέχει περίθαλψη; Μία δουλοπαροικία με αναλώσιμους εργάτες.
Πόσο μακριά από το φυσιολογικό είμαστε σε σχέση με την εποχή μας.
Στην εποχή που ζούμε οι δομές υγείες θα πρέπει να έρχονται στον ασθενή και όχι το αντίθετο. Εκτός από το γεγονός ότι κάποιος ασθενής, ηλικιωμένος ή ακόμα και κάποιο επείγον περιστατικό, είναι πολύ πιο επικίνδυνο να ταξιδέψει με κάποιο αυτοκίνητο προς το Ιατρικό Κέντρο από το να έρθουν οι γιατροί εκεί που τους χρειάζεται ο ασθενής, με τον κατάλληλο εξοπλισμό φυσικά. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε. Όχι δεν είναι ψιλά γράμματα για έναν πολύ απλό λόγο. Εξαιτίας της γενικής απαξίωσης των δομών υγείας για την αντιμετώπιση σοβαρών περιστατικών έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε αυτονόητο, να γίνεται μία οδύσσεια διακομιδών ασθενών από τα χωριά στο ιατρικό κέντρο ή στο νοσοκομείο που δεν είναι αρκετή και ακολουθεί μία διακομιδή στη Σάμο. Που και από εκεί πολλές φορές το ταξίδι συνεχίζεται για την Αθήνα και από εκεί ποιος ξέρει που. Στο εξωτερικό. Στο μεταξύ ο ασθενής ίσως και να έχει πεθάνει ή το λιγότερο έχει επιβαρυνθεί πολλαπλάσια. Κάθε νησί και κάθε απομονωμένη επαρχιακή περιοχή θα πρέπει να έχει υγειονομική αυτονομία και για αυτόν τον πολύ απλό λόγο. Δεν θα πρέπει να θεωρούμε αυτονόητη την ταλαιπωρία των αδύναμων και ασθενών. Ας θυμηθούμε ότι δισεκατομμύρια ξοδεύονται σε Αμερική, Ευρώπη και Ασία, για την εξερεύνηση τους διαστήματος, πως συμβαδίζει αυτό με την ταλαιπωρία των αδυνάτων και ασθενών για οικονομικούς λόγους;
-

Κεφάλαιο 21 Αλλαγή αντικειμένου εργασίας κάθε 5 με 7 χρόνια - να σπάσει ο κοινωνικός υπνωτισμός – σπάσιμο της εξειδίκευσης

Είμαι ένας από τους τύπους ανθρώπου που βαριέται εύκολα τα ίδια και τα ίδια.
Πάντα είχα την απορία πως οι συνήθεις κάποιων ανθρώπων είναι τόσο επίμονα σταθερές.
Πάντα είχα την απορία πως πολλοί συνάνθρωποι μου εργάζονταν στο ίδιο αντικείμενο για πάρα πολλά χρόνια ή ακόμα και για ολόκληρη την ζωή τους.
Πολλές φορές έκανα υποχωρήσεις στην ζωή μου και εργάστηκα σε αντικείμενα τα οποία δεν με ενδιέφεραν προκειμένου να έχω έναν δικό μου μισθό και μία σχετική οικονομική ελευθερία την οποία όμως ποτέ δεν απέκτησα γιατί πολύ απλά κάτι τέτοιο ουσιαστικά δεν υπάρχει στις κοινωνίες των ανθρώπων. Εν τέλει με διάφορες προφάσεις υπέβαλα την παραίτηση μου και έφευγα ή με απέλυαν. Μάλλον είμαι τυχερός γιατί πάντα κάτι στο σύστημα μου ήταν αδύνατο να καταπιεστεί. Στην ηλικία που είμαι σήμερα έχω καταλάβει ότι η οικονομική αυτονομία των ανθρώπων είναι πλαστή, είναι φαντασίωση. Η αυτονομία είναι ένας αξιακός χώρος που πρέπει να διεκδικήσει κάποιος από τον κοινό χώρο της κοινωνίας των ανθρώπων, οι οποίοι είναι διασυνδεμένοι από την φύση τους ως κοινωνικά όντα. Μάλιστα αυτού του τύπου η αυτονομία παύει να είναι ένας ευγενής σκοπός την στιγμή που παραβιάζει την αυτονομία των άλλων. Είναι το παλιό ρητό που λέει ότι η ελευθερία σου σταματάει εκεί που ξεκινάει η ελευθερία των άλλων. Στο κεφάλαιο 05 αναφέρθηκα στους ψυχοπαθείς, αυτούς που προσπαθούν να υποτάξουν τους άλλους. Πιθανότατα μερικοί από αυτούς γνωρίζουν μεθόδους για να υποτάξουν τους άλλους και με αυτούς τους τρόπους εκτρέφουν δούλους. Δύο από αυτές είναι α. η κακοποίηση των ανθρώπων σε παιδική ηλικία καθιστώντας τους μουδιασμένους ψυχολογικά για μία ολόκληρη ζωή, κάνοντας τους δούλους των συνηθειών τους και εν τέλει ψυχοπαθείς. Και β. είναι ο ιδρυματισμός*. Αυτό που παθαίνουν οι άνθρωποι αν ζουν κάνοντας τα ίδια και τα ίδια στους ίδιους χώρους για πάρα πολλά χρόνια.
Πολλοί έγκλειστοι για πολλά σε ιδρύματα και φυλακές χάνουν το μυαλό τους και αδυνατούν να ζήσουν έξω από αυτά. Αδυνατούν να αλλάξουν την ζωή τους. Μάλιστα έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί φυλακισμένοι λίγο μετά από την αποφυλάκιση τους κάνουν κάποια παρανομία μόνο και μόνο για να πιαστούν και να επιστρέψουν στην φυλακή. Δεν είναι απλά και μόνο βόλεμα, προκειμένου να εξασφαλίσουν την στέγαση και την τροφή τους. Είναι νόσος σε συνδυασμό με την δυσκολία ανεύρεσης εργασίας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να φανταστούν τους εαυτούς τους να κάνουν κάτι διαφορετικό. Θεωρώ ότι αυτό το φαινόμενο είναι εξαιρετικά ευρύτερο από τα στενά όρια των περιφραγμένων ψυχιατρικών ιδρυμάτων και φυλακών. Αυτό το φαινόμενο αγγίζει όλους τους ανθρώπους που λαμβάνουν από πολύ μικρή ηλικία επαγγελματική κατεύθυνση, πριν καλά καλά κατανοήσουν τον ίδιο τους τον εαυτό και χωρίς να το καταλάβουν παγιδεύονται σε ένα αντικείμενο εργασίας για μία ολόκληρη ζωή. Στην αρχή της καριέρας τους είναι γεμάτοι όρεξη και όνειρα. Μερικά χρόνια μετά, ο χρόνος διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, γίνονται κάτι σαν υπνωτισμένα αυτόματα ρομπότ που εργάζονται το πολύ πολύ λίγο παραπάνω από το μίνιμουμ των δυνατοτήτων τους.
Το φαινόμενο αυτό είναι εξαιρετικά έντονο στους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους αλλά και σε αυτούς του ιδιωτικού τομέα. Από την άλλη πλευρά μέτρα του τύπου να προσλαμβάνονται άνθρωποι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς καμία μέριμνα για το τι θα κάνουν μετά δεν λύνει το πρόβλημα. Το επιδεινώνει, γιατί με βάση την ανασφάλεια που δημιουργεί μία σύμβαση ορισμένου χρόνου εργασίας, οι άνθρωποι αντί να διεκδικήσουν την ζωτική τους αυτονομία, χωρίς να το κατανοούν καταλήγουν να επιζητούν τον ιδρυματισμό τους απαιτώντας να μονιμοποιηθούν. Θεωρώ ότι στη νέα εποχή θα πρέπει να προωθηθεί η κυκλική εναλλαγή αντικειμένων εργασίας για όλους τους ανθρώπους ή ακόμα και η ενασχόληση με πάνω από ένα αντικείμενο. Παράλληλα θα πρέπει να καταργηθεί το οχτάωρο, όχι με την έννοια που έχει καταργηθεί σήμερα. Δηλαδή η εργασία να είναι εργασία και όχι απασχόληση και οι χρόνοι της εργασίας να μην συνθλίβουν την ενέργεια και τις προσωπικότητες των ανθρώπων οι οποίοι θα πρέπει να έχουν την ευκαιρία να διεκδικήσουν την αυτονομία τους, στον ελεύθερο τους χρόνο. Άρα το υποχρεωτικό οχτάωρο, θα μπορούσε να γίνει εξάωρο ή ακόμα και τετράωρο εφόσον η εργασία ανταμείβεται δίκαια. Όμως η ακριβής περιγραφή του μοντέλου της εργασίας θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο επιστημονικής έρευνας με γνώμονα τις αντικειμενικές ανάγκες σε συνδυασμό με τον σεβασμό στην αξία της εν δυνάμει προσωπικής αυτονομίας και δεν μπορεί να περιγραφεί γενικά. Αν οι άνθρωποι κάνουν λάθος στην επιλογή του αντικειμένου εργασίας τους να μην νιώθουν εγκλωβισμένοι αλλά να τους δίνεται ευκαιρία να αλλάξουν. Χωρίς να είμαι σίγουρος, αλλά ακλουθώντας την φυσιολογία των κυττάρων του ανθρώπου που ανανεώνονται κάθε 7 χρόνια, κάθε 5 με 7 χρόνια το πολύ στους εργαζόμενους θα πρέπει να δίνεται η ευκαιρία να αλλάξουν το αντικείμενο εργασίας τους σε μία σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία της νέας εποχής.

(*Ο ιδρυματισμός - Ετυμολογία
ιδρυματισμός < ίδρυμα + -ισμός (μεταφραστικό
δάνειο από την αγγλική institutionalism)
(λόγιο) οι (συνήθως αρνητικές) επιπτώσεις που έχει,
στην προσωπικότητα και τη συμπεριφορά όσων διαβιούν σε
κάποιο ίδρυμα, η παραταμένη διαμονή τους σ’ αυτό
https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B9%CE%B4%CF%81%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82)



@ σημειώσεις Εξάρτηση – διαφορετικές οι φυσικές και διαφορετικές οι τεχνητές καλλιεργούμενες εξαρτήσεις . Η καλλιεργούμενη ανασφάλεια είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητος. @

Κεφάλαιο 22 Χρήμα χωρίς τόκο
(ανάπτυξη δημοσιευμένου κειμένου στο σκουλήκι την Πέμπτη, 19 Φεβρουάριος 2009)

Είναι γεγονός ότι τα χρήματα σήμερα και ο τρόπος με τον οποίο γεννιούνται αποτελούν μέρος μίας εικονικής πραγματικότητας. Ουσιαστικά έχουμε μια πηγή ή ένα δίκτυο από πηγές που διοχετεύουν το χρήμα στο κοινό. Αυτές οι πηγές είναι οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες με το εκδοτικό προνόμιο, που ανοίγουν και κλείνουν την κάνουλα της ρευστότητας ανάλογος με τα κριτήρια που θεσπίζουν οι ίδιες.
Αυτές οι τράπεζες δανείζουν το χρήμα που εκδίδουν με τόκο στις κυβερνήσεις και ορίζουν τα επιτόκια. Με άλλα λόγια ,αντί να εκδίδουν μόνες τους οι χώρες ή οι ενώσεις χωρών το χρήμα και να το διαχειρίζονται , το δανείζονται από ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες βάση διεθνών συμφωνιών. Οι τράπεζες αυτές είναι σαν να λέμε πολυεθνικές και η μαμά τους είναι κυρίως η Bank of International Settlements www.bis.org. Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι μέλος της όπως και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Αμερικανική FEB. Τελευταία νέα μέλη της οι τράπεζες του Αφγανιστάν και του Ιράκ.
Από αυτό το σύστημα θα πρέπει να απαλλαγούμε όλοι μαζί παγκόσμιος. Το επερχόμενο κράχ ίσως θα πρέπει να το προκαλέσουμε εμείς, οι απλοί άνθρωποι, σταματώντας το σύστημα και ξεκινώντας από την αρχή και με τις Αρχές της Ζωής και της Πληροφορίας . Οι τράπεζες είναι ένας από τους μοχλούς της αληθινής σημερινής διακυβέρνησης, η οποία βρίσκετε παντού, στην ενημέρωση, στο κοινοβούλιο, από τον ιδιωτικό μέχρι και τον δημόσιο τομέα, με την βοήθεια των δημόσιων σχέσεων .π.χ. λέσχες, οργανισμοί στους οποίους ο λαός δεν εκπροσωπείται.
Το χρήμα σαν αξία δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, ούτε είναι συνδεδεμένο με την αξία του χρυσού όπως ήταν παλιά. Ούτε έχει αντίκρισμα με την αντίστοιχη ποσότητα σε χρυσό, επομένως δεν θα πρέπει και να χρεώνεται με τόκο. Το χρήμα είναι ένα εργαλείο με το οποίο μπορούμε να συναλλασσόμαστε αντί να ανταλλάσσουμε προϊόντα.
Αληθινή αξία είναι η εργασία , οι πρώτες ύλες ,τα προϊόντα ,οι υπηρεσίες ενώ το χρήμα είναι απλά ένα εργαλείο το οποίο χρησιμοποιούμε με λανθασμένο τρόπο.
Πως θα έπρεπε να είναι το χρήμα;
Πρόταση : Θα μπορούσαμε να έχουμε μία κεντρική τράπεζα ή οποία να δημιουργεί το χρήμα και να το δανείζει άτοκα. Από εκεί και ύστερα ο δανειολήπτης στον οποίο καταλήγει το χρέος όλου του κεφαλαίου αποπληρώνει το δάνειο και από το κεφάλαιο θα πληρώνονται οι εμπλεκόμενες εμπορικές τράπεζες και η κεντρική τράπεζα με προμήθειες για την μεσιτεία τους, από το κεφάλαιο. Το υπόλοιπο κεφάλαιο που θα επιστρέφει στην κεντρική τράπεζα θα καταστρέφεται. Η κεντρική τράπεζα θα πρέπει να είναι σε δημόσιο έλεγχο και θα δημιουργεί χρήμα βάση των αιτημάτων για δάνεια υπό προϋποθέσεις. Ότι κάνουν και τώρα οι κεντρικές τράπεζες ,φτιάχνουν χρήμα από τίποτα. Μόνο που το σύστημα με τόκους έχει σαν αποτέλεσμα την σημερινή κατάσταση που θα θέλαμε να αλλάξει.
Άρα η σε δημόσιο διαφανή έλεγχο τράπεζα θα μπορεί να παίξει τον ρόλο του δημόσιου δανειστή αφού θα παρέχει κεφάλαια στην πολιτεία και στους πολίτες όταν αυτά είναι αναγκαία με κριτήριο τις ανάγκες τους και την ομαλή ρευστότητα στην αγορά. Δεν θα δημιουργεί φούσκες, στρεβλώσεις και τεχνητές ελλείψεις. Αυτή η πρόταση όμως είναι ένα μεταβατικό στάδιο προς ένα νέα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο στο οποίο δανειστές θα πάψουν να είναι οι απρόσωπες τράπεζες αλλά θα είναι όσοι καταθέτες έχουν περίσσευμα και θέλουν να κάνουν μία επενδυτική τοποθέτηση. Όπως περίπου και τονίζω το περίπου γίνεται με τους πολύ πλούσιους σήμερα με την μόνη διαφορά ότι δεν θα ιδιωτικοποιούνται τα κέρδη και θα φορτώνονται οι ζημιές στο δημόσιο μέσα από τον λαβύρινθο του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Μία ακόμα πιο προωθημένη εκδοχή της πρότασης αυτής είναι οι τράπεζες ή η μία τράπεζα να μην έχει κανένα δικαίωμα να δανείζει αλλά αυτό το δικαίωμα να το έχουν μόνο οι καταθέτες. Έτσι η μορφή του δανεισμού θα πάρει μία πιο προσωποποιημένη μορφή από την απρόσωπη διαδικασία μέσα από την τράπεζα εταιρία, δηλαδή όπως γινόταν έως τώρα. Αλλά ακόμα και η έννοια δανεισμός είναι λάθος. Τι θα πει δανεισμός στον κόσμο των μπίζνες άλλο από επενδυτική τοποθέτηση κεφαλαίου. Γιατί το λέμε δανεισμό; Δεν είναι δανεισμός, είναι επένδυση και με το να λέμε έως τώρα την επένδυση δανεισμό είναι σαν να αφαιρούμε τις ευθύνες ακόμα και το ρίσκο από τον επενδυτή – δανειστή.
-

Κεφάλαιο 23 Η Αξία του χρήματος. Πως διαμορφώνεται.

Μία άλλη παράμετρος που θα πρέπει να αξιολογηθεί από τους αναγνώστες αυτού του κειμένου, είναι το πως δίνεται η αξία στα χρήματα, δηλαδή τι αγοραστική δύναμη έχει το χρήμα σήμερα και τι θα πρέπει να αλλάξει στην νέα εποχή. Δεν μπορώ να πω ότι γνωρίζω ακριβώς την διαδικασία που ακολουθείται σήμερα αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η ο ορισμός των επιτοκίων σήμερα είναι στον έλεγχο του μονοπωλιακού δικτύου κεντρικών τραπεζών πίσω από ένα παχύ σύννεφο αδιαφάνειας και μυστικότητας. Από την άλλη μεριά στα πλαίσια ενός ακήρυχτου πολέμου κατά αυτής που ονομάζουν μερικοί μεσαία τάξη και κάτω από τους σημερινή κυρίαρχη ελίτ. Είναι αυτός ο πόλεμος που περιγράφεται ως ταξικός. Στα πλαίσια αυτού, ακολουθείται μία τακτική η οποία ασκεί πολιτικές οι οποίες υποτιμούν διαρκώς την αξία της εργασίας και δημιουργούν τεχνίτες ελλείψεις ως αντίμετρα σε μία κατά τα άλλα φυσιολογική κατάρρευση της αξίας των νομισμάτων, ως φυσικό αποτέλεσμα της συνεχούς δημιουργίας νέου χρήματος. Επιπλέον υπάρχουν οι εμπορικές σχέσεις και τα εμπορικά δίκτυα τα οποία απορροφούν όλο αυτό το νέο χρήμα. Ακόμα και το κράτος συμμετέχει σε αυτήν την διαδικασία ασκώντας πολιτικές υπερφορολόγισης προς τους πολίτες. Άρα σήμερα η αξία του χρήματος ρυθμίζεται και σταθεροποιείται αφαιρώντας ρευστότητα από την κυκλοφορία και με την δημιουργία εργασιακής ανασφάλειας. Το δεύτερο το έχει παραδεχτεί ο πρώην κυβερνήτης της Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών, Άλαν Γκρινσπαν. Φυσικά αυτού του είδους η ρύθμιση δημιουργεί τεράστιες ανισότητες και πλήττει το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού, ενώ στερείται προοπτικής και βιωσιμότητας. Η παγκόσμια κοινωνία είναι στην εντατική τουλάχιστον από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970 με μικρές αποκλίσεις από κράτος σε κράτος ανάλογα με την παραγωγική και εμπορική ισχύ του.
Είναι πολύ εύκολο να υιοθετήσουμε όλοι την άποψη να καταργηθεί το χρήμα αλλά νομίζω ότι είναι και εξαιρετικά βιαστικό και ουτοπικό. Αν το χρήμα έχει γίνει εμπόρευμα και αν θα έπρεπε αυτό να είναι επιτρεπτό είναι το φλέγον ερώτημα. Το χρήμα δεν χάνει την αξία του απλά και μόνο επειδή τυπώνεται πολύ από αυτό. Η οπτική αυτή μας πάει στους πίνακες με τους δείκτες του πληθωρισμού και του τιμάριθμου. Οι δείχτες αυτοί υποτίθεται ότι μας δείχνουν την ποσότητα του νέου χρήματος και την αξία του σε σχέση με τις τιμές των υπηρεσιών και αγαθών.
Άρα τι έχει περισσότερη σημασία στο πως διαμορφώνεται η αξία του χρήματος;
Το αν κάποιος μαγαζάτορας ή έμπορος θα ανεβάσει τις τιμές γιατί είδε τον πληθωρισμό να ανεβαίνει 0,5% μονάδες; Πιθανόν να τις ανεβάσει αλλά όχι σίγουρα. Αλλά ο δείκτης του τιμάριθμου, αν υποθέσουμε ότι η μέθοδος συλλογής των στοιχείων γίνεται επαρκώς, δείχνει ακριβώς αυτό. Την αλλαγή στις τιμές. Και πως μπορεί να επηρεαστεί κάποιος μαγαζάτορας ή έμπορος βλέποντας τον αυτόν τον δείκτη; Ρητορικό το ερώτημα.
Το καθοριστικότερο για μία οικονομία όπως λειτουργεί σήμερα, δεν είναι ούτε το νέο χρήμα, ούτε η αξία του τόσο πολύ όσο ο όγκος των συναλλαγών και η ποσοτική τους αξία. Είναι μυωπικό να μην βλέπουμε ότι μία αγορά, αποτελεί ένα σύστημα το οποίο πρέπει να συμβαδίσει με το φυσικό περιβάλλον, διαφορετικά είναι ανισόρροπο και ενεργοβόρο. Οι αγορές κατά την γνώμη μου θα πρέπει να ακολουθούν τις εποχές του χρόνου και δεν μπορούν να είναι στην άνοιξη και το καλοκαίρι διαρκώς. Είναι αφύσικο. Άρα η προβλεψιμότητα μίας σταθερότητας στον όγκο των συναλλαγών μίας αγοράς, για ας πούμε ένα χρόνο, είναι κάτι το αφύσικο. Οποιαδήποτε επίδοξη για σταθερότητα απλά προσθέτει συναλλαγές εκεί που δεν χρειάζονται ή και σε κάποιες περιπτώσεις αφαιρεί συναλλαγές εκεί που υπάρχει ζήτηση.
-

Κεφάλαιο 24 Μπακαλολογαριασμοί - πόσο μας εκμεταλλεύονται
(δημοσιευμένο Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010 19:59)

Πολλά ακούμε για την περικοπή μισθών στον ιδιωτικό τομέα για λόγους ανταγωνιστικότητας . Ήρθε η ώρα με απλές πράξεις αριθμητικής να υπολογίσουμε πόσο μας εκμεταλλεύονται και πόσο αληθινό περιθώριο αύξησης έχουν. Θα χρειαστείτε τις συνολικές αποδοχές σας από την μισθοδοσία
(δώρα, επιδόματα όλα μέσα) για ένα χρόνο, παράδειγμα 14000 ευρώ, τις συνολικές πωλήσεις ή εισπράξεις της εταιρίας στην οποία εργάζεστε, λίγο δύσκολο αλλά μπορεί να υπολογιστεί, άλλωστε είναι μπακαλο-λογαριασμός . Θα χρειαστείτε και το ποσό των εξόδων της επιχείρησης όσο καλύτερα μπορεί να υπολογιστεί.

Ξεκινάμε με το ποσό των συνολικών πωλήσεων σε μία π.χ. εμπορική εταιρία 2.000.000 ευρώ τον χρόνο, αφαιρείτε όλα τα έξοδα και τις αγορές (αλλά όχι την μισθοδοσία) 1.500.000 ευρώ. Kαι τα 500.000 ευρώ που μένουν τα διαιρείτε με π.χ. 5 όσοι είναι οι υπάλληλοι δηλαδή οι συνάδελφοι σας και ο ιδιοκτήτης. Το ποσό που βγαίνει είναι 100.000 ευρώ. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό:

ΑΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ 14.000 ευρώ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΑΣ ΚΕΡΔΙΣΕ 6 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΣΑΣ !!!

100.000 - 14.000 = 86.000 ευρώ ΚΕΡΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ* ΣΑΣ

*Μα φυσικά θα πει κανείς το αφεντικό έβαλε τα κεφάλαια. Και η απάντηση σε αυτό είναι ότι τα κεφάλαια μπαίνουν στην αρχή ή και περιοδικός ενώ η εργασία σας είναι συνεχής και αδιάκοπη.


τέλος άρθρου

-

Κεφάλαιο 25 Συνεργατικά μοντέλα επιχειρηματικότητας

Η αναφορά μου πολλές φορές σε μία νέα εποχή ίσως να μοιάζει λίγο με κάτι το ουτοπικό, κάτι το οποίο δεν γίνεται να πραγματοποιηθεί ή να έρθει. Όμως, καμία από τις ιδέες που παραθέτω δεν είναι πρωτότυπες. Η ανθρωπότητα χρειάζεται να συμφιλιωθεί μεταξύ της και με την φύση. Να ισορροπήσει σε ένα οικοδόμημα του οποίου τα υλικά είναι όλα δοκιμασμένα και υπάρχουν σήμερα στην διάθεση της. Μερικά από τα βασικά (υλικά) στοιχεία και χαρακτηριστικά αυτού του οικοδομήματος της νέας εποχής είναι. Α. Η συμφιλίωση Β. Η συνεργασία Γ. Ο συναγωνισμός με τελικό στόχο την συνεχώς τροφοδοτούμενη Δ. εμπιστοσύνη.
Η εμπιστοσύνη στις ανθρώπινες σχέσεις δεν προ κατασκευάζεται, δεν προϋποτίθεται αλλά είναι μία κατάσταση η οποία σταδιακά και δύσκολα κτίζεται και εύκολα γκρεμίζεται. Η κοινωνία και η αγορές της έχουν σαν προϋπόθεση για την καλή λειτουργία τους την εμπιστοσύνη. Σήμερα τα κύτταρα της κοινωνία, οι οικογένειες είναι αδύναμες, οι αγορές είναι εξαντλημένες και η κοινωνία πελαγοδρομεί σε μία ομιχλώδες περιοχή. Αυτήν της αβεβαιότητας και της δισπιστείας η οποία ξεκινάει
από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή από τους θεσμούς. Είναι αναγκαίο να αντιστραφεί αυτό το κλίμα αλλά από τα κάτω.
Οι χώροι εργασίες πρέπει να ομοιάσουν περισσότερο με οικογένειες. Νομίζω ότι πρέπει να είναι γνώριμο στους περισσότερους ανθρώπους το αίσθημα ζεστασιάς όταν σε ένα χώρο εργασίας όταν όλοι γνωρίζονται, έχουν καλές σχέσεις, έχουν τα δικά τους αστεία και τις δικές τους ιστορίες, κάνουν παρέα και είναι φίλοι. Φανταστείτε επιπρόσθετα σε όλα αυτά να είναι και καλά αμειβόμενοι για τον χρόνο και τον κόπο τους.
Καμία κοινωνία δεν έχει μέλλον χωρίς να είναι θερμά δεμένη με εμπιστοσύνη.
Τα συνεργατικά μοντέλα επιχειρηματικότητας είναι ένας ωραίος τίτλος για αυτό που σήμερα λέμε εταιρία. Και πιο συγκεκριμένα θα αναφερθώ σε μικρές εταιρίες με ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι μία μικρή μονάδα μεταποίησης έχει 5 θέσεις εργασίας βάζοντας μέσα όλες τις ανάγκες από τον διευθυντή, τον πωλητή έως τον τεχνίτη εργάτη. Η ιδέα είναι πολύ απλή και βασίζεται σε ένα επιχειρηματικό πλάνο το οποίο μελετάτε και συμφωνείται από όλες τις μεριές πριν πραγματοποιηθεί. Έχει ορισμένο χρόνο. Έχει συμφωνημένες όλες τις παραμέτρους ή τις περισσότερες που είναι δυνατό να συμφωνηθούν με όλες τις μεριές. Το κράτος για τα φορολογικά – εργασιακά. Του προμηθευτές για τις πρώτες ύλες και τα γενικά λειτουργικά έξοδα. Τους εμπόρους πελάτες.

Για αυτόν τον πρώτο ορισμένο χρόνο ο αρχιτέκτονας τις ιδέας θα πρέπει να είναι μέσα στο σχήμα και να έχει μία από τις οργανικές θέσεις. Αυτή η επιχείρηση θα λειτουργεί με στόχο οι εργαζόμενοι της να μοιράζονται ισότιμα όλα τα κέρδη της αφού αφαιρεθούν όλα τα λειτουργικά έξοδα φυσικά. Αν η επιχείρηση έχει χρειαστεί κεφάλαια για να αγοραστούν μηχανήματα ή για οποιαδήποτε ανάγκη, αυτά θα μπορεί να τα βάλουν κάποιοι επενδυτές. Οι επενδυτές αυτοί, έχοντας συμφωνήσει στο επιχειρηματικό σχέδιο βάζουν κεφάλαια και θα λαμβάνουν κάθε μήνα σε δόσεις το κεφάλαιο τους πίσω. Αυτές οι δόσεις θα είναι πλέον μέρος των συνυπολογισμένων λειτουργικών εξόδων της επιχείρησης και πλέον του κεφαλαίου ένα συμφωνημένο και σταθερό ποσό θα είναι η προμήθεια του επενδυτή. Το ποσό αυτό, που μπορεί να θεωρηθεί το κέρδος του επενδυτή ή το κόστος του ρίσκου που παίρνει κάνοντας αυτήν την τοποθέτηση. Θα είναι συμφωνημένο πότε το πληρώνεται. Ο επενδυτής, ακόμα και αν είναι ο ίδιος ο αρχιτέκτονας της επιχείρησης, δηλαδή αυτός που έβαλε την ιδέα, θα παύει την σχέση του ως επενδυτής, άπαξ και πάρει τα χρήματα μαζί με την προμήθεια του πίσω. Φυσικά μπορεί να εργάζεται σε μία οργανική θέση, αν το επιθυμεί. Μάλιστα, μετά το πέρας του πρώτου ορισμένου χρόνου, τα μοιρασμένα κέρδη θα είναι και περισσότερα για όλους τους εργαζομένους αφού το κόστος της επένδυσης θα έχει εξοφληθεί.

Η βασική ιδέα είναι αυτή αλλά πρέπει οπωσδήποτε να πω περισσότερα για
Α. τις οργανικές θέσεις εργασίας και την κυκλική εργασία Β. τους μίνιμουμ στόχους κλπ


@σημειώσεις

26. 2η πρόταση

27. Σεισάχθεια

28. πιθανές παγίδες



Ενότητα 6 ρύθμιση πληροφοριακών σχέσεων

((πυλώνας προϋπόθεση για την δημοκρατία η ενημέρωση ))

(μοντέλο λειτουργίας ειδησιγαφικών σχημάτων)

ψηφοφορίες – δημοψηφίσματα

συζήτηση – μέθοδος για δέκα άτομα

κάουντερ και αποδείξεις βάση της ανοιχτής πληροφορίας – διαφάνεια στην (κάθε) πράξη
@
-
Ενότητα 7 Τοπική, εθνική, οικουμενική Δημοκρατία

Κεφάλαιο 29 Άμεση Δημοκρατία : Είναι εφικτή αν πρώτα γίνει απαιτητή
(δημοσιευμένο κείμενο Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010)

Είναι γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα αλλά και σχεδόν παντού στην Γη είναι σε τέλμα. Η Δημοκρατία είναι ένας γίγαντας που πεθαίνει όπως αναφέρεται και στην ταινία Network του 1976. Αυτό συμβαίνει γιατί τα δημοκρατικά καθεστώτα είναι αντιπροσωπευτικά και όχι συμμετοχικά , μάλιστα τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε την μεγαλύτερη συγκέντρωση εξουσίας με δομές τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης . Οι δημοκρατίες μας γίνονται όλο και λιγότερο συμμετοχικές. Εξουσίες συγκεντρώνονται σε όλο και λιγότερα χέρια ,σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα ορίζονται δημόσιοι λειτουργοί χωρίς καμία δημοκρατική διαδικασία όπως στην περίπτωση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγο του κενού εξουσίας που υπάρχει στο Βέλγιο που προεδρεύει.
Και είναι φυσικό να μην υπάρχουν σοβαρές προτάσεις εναλλακτικού συστήματος από τους πολιτικούς μας γιατί πολύ απλά η αντιπροσώπευση είναι αυτή που καθιστά τον πολίτη αποκομμένο από τις αποφάσεις! Το να ψηφίσω αντιπροσώπους κάθε 4 χρόνια , τους δίνει εκ των πραγμάτων λευκή επιταγή και περιθώριο εξαπάτησης . Και για αυτό ενώ βιώνουμε συνεχώς την πολιτική προδοσία , όπως το (λεφτά υπάρχουν) του Γιώργου Παπανδρέου που έγινε (λεφτά υπήρχαν) ,μάταια συνεχίζουμε να αναζητούμε λύσεις μέσα από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το πολιτικό σύστημα δεν επηρεάζεται μόνο από τα διάφορα λόμπι οικονομικών συμφερόντων αλλά ουσιαστικά ανατρέφεται από αυτά.
Άρα η μόνη διέξοδος είναι η απαίτηση μας για ένα άλλο πολιτικό σύστημα που θα μηδενίζει τα περιθώρια εξαπάτησης!
Αυτό που θα μπορούσε να μηδενίσει τα περιθώρια εξαπάτησης των δημοσίων λειτουργών είναι η συμμετοχή όλο και περισσότερων ανθρώπων σε ένα συλλογικό σύστημα διακυβέρνησης. Είναι βασικό να καταλάβουμε ότι η κοινή λογική μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος μας μέσο της συστηματικής συμμετοχής όλων μας σε ένα σύστημα στο ιντερνέτ μέσα στο οποίο ό κάθε πολίτης θα μπορεί να ρωτά ,να ψηφίζει και να συμμετέχει σε επιτροπές ελεύθερα. Οι προτάσεις των πολιτών με στόχο το κοινό καλό θα πρέπει να μπαίνουν ελεύθερα από όλους στο σύστημα προς δημόσια συζήτηση , προώθηση και ψήφιση . Ένα τέτοιο σύστημα απαιτεί την συστηματική συμμετοχή όλων των ανθρώπων ώστε και η ευθύνη να είναι διαμοιρασμένη σε όλους.Η απαίτηση για την πληροφορία (αλήθεια ) , θα μας ελευθερώσει και θα μας απαλλάξει με μαθηματικό τρόπο από όλους εκείνους τους ανθρώπους που δεν λειτουργούν ομαδικά ως προς το σύνολο των ανθρώπων. Μέσο της συμμετοχής μας η απόκρυψη ή η διαστρέβλωση της πληροφορίας δεν θα είναι πια ανεκτή .

ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ
Το αναγκαίο λοιπόν είναι μία αλλαγή νοοτροπίας , μία νοοτροπία η οποία θα σπάει τα στεγανά και θα διαχέει την πληροφορία σε όλους όσους θα θέλουν να συμμετέχουν ,για να μπορούν να κρίνουν.
Η νέα νοοτροπία μας θέλει ενεργούς πολίτες σε ένα σύστημα χωρίς αντιπροσώπους αλλά με δημόσιους λειτουργούς που θα λογοδοτούν απευθείας στους πολίτες .
Η συμμετοχή είναι η ασφαλιστική δικλίδα που θα εκμηδενίζει την δυνατότητα σε κάποιον δημόσιο λειτουργό να εξαπατά και να ψεύδεται.


Μερικά χαρακτηριστικά της πρότασης διακυβέρνησης άμεσης δημοκρατίας όπως περιγράφεται στο www.skouliki.net

1.Εξαίρεση των δομών της υγείας από κάθε εμπορική δραστηριότητα , απεριόριστος σεβασμός στην ζωή.

2.Υποχρέωση των δημόσιων λειτουργών να απαντούν σε ερωτήσεις πολιτών και να κρίνονται για τις απαντήσεις τους . Θα καθαιρούνται αν λένε ψέματα .

3.Απεριόρηστη δωρεάν παιδία σε όλους.

4.Ελευθερη συμμετοχή σε προτάσεις νόμου και δημοψηφίσματα


Συνοψίζοντας τα βήματα.

Βήμα 1 Αλλαγή νοοτροπίας.
Η σταδιακή αλλαγή νοοτροπίας είναι απαραίτητη ώστε να διαφανούν οι δυνατότητες ενός συστήματος πιο συμμετοχικού . Με άλλα λόγια , δεν θα πρέπει να επαναπαυόμαστε πια ότι κάποιος εκλεγμένος θα μπορεί να μας εκπροσωπεί ή να μας κυβερνά αλλά μπορούμε να κάνουμε την εργασία αυτή μόνοι μας. Θα πρέπει να πάρουν το μήνυμα όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι στην Γη ότι η άμεση δημοκρατία είναι εφικτή.
Η άμεση δημοκρατία είναι μία παλιά ιδέα, όμως ζούμε σε τεχνολογικά εξελιγμένες κοινωνίες. Είναι γεγονός ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί να γυρίζουμε πίσω σε ένα καθεστώς τύπου Σοβιετική Ένωσης με την παρέμβαση του πολίτη μέσα από αλληλογραφία που υποτίθεται πρέπει να διαβάζετε από δημόσιους λειτουργούς και να λαμβάνεται υπόψη.
Είμαστε μάρτυρες πολλών εφαρμογών που λειτουργούν στο ιντερνέτ και χρησιμοποιούν τεχνολογίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και για την δημιουργία του online συστήματος της άμεσης δημοκρατίας . Όλοι γνωρίζουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια τα forums , τα blogs , τα διάφορα portal κοινωνικής δικτύωσης , myspace , facebook , tweeter , ο κατάλογος δεν τελειώνει . Και φυσικά εκεί που επιτρέπετε ο ελεύθερος σχολιασμός , οι αναγνώστες έχουν την δυνατότητα παρέμβασης , αξιολόγησης και κοσκινίσματος της κάθε πληροφορίας. Άρα και τεχνολογικά μπορεί να γίνει .

Βήμα 2 Απαίτηση του κόσμου για άμεση δημοκρατία.
Η διαδικασία απόκτησης ενός τέτοιου συστήματος από τους ελεύθερους πολίτες του κόσμου θα είναι μία δύσκολη διαδικασία και φυσικά οι υπάρχουσες δομές θα αντισταθούν σθεναρά μέχρι οι περισσότεροι άνθρωποι πάνω στην Γη αλλάξουν νοοτροπία και ξαναθυμηθούν την δύναμη τους ,την δύναμη της πληροφορίας ,την δύναμη της αναζήτησης της αλήθειας και την μαιευτική μέθοδο του Σωκράτη. Με την πλειονότητα των ανθρώπων να το απαιτούν η άμεση δημοκρατία θα γίνει πραγματικότητα. 

Βημα 3 Μετασχηματισμός.
Μέσα από ένα σύστημα άμεσης δημοκρατίας είναι επόμενο να επιτευχθούν αλλαγές και ζυμώσεις , αρκετά έντονες στην αρχή της λειτουργίας του. Η λογική του ‘όλα στο φώς’ θα λειτουργήσει σαν καταλύτης και για θέματα όπως , το νομισματικό σύστημα , τα εξοπλιστικά , τα φυλετικά , της υπερκατανάλωσης , του περιβάλλοντος ,το ενεργειακό και άλλα. Από το σημείο που η ανθρώπινη κοινωνία θα αρχίσει να μετασχηματίζει και τις υπόλοιπες προβληματικές δομές της δεν υπάρχουν όρια που μπορεί να φτάσει.

τέλος άρθρου
-

Κεφάλαιο 30 ΑΞΙΑ Δημοκρατία – όλοι ομιλούν – όλοι κρίνονται από όλους

τίτλος: Ανοιχτός Συνδυασμός Ανεξάρτητων Βουλευτών
(κείμενο δημοσιευμένο Κυριακή, 19 Φεβρουάριος 2012)

Είπαμε, αν οι εκλογές έφερναν την επανάσταση θα είχαν καταργηθεί. Ωστόσο ένα βηματάκι προς την αληθινή επανάσταση πρέπει να γίνει ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο από τις κομματικές συμμορίες. Και αυτό μπορεί να γίνει αρκετά εύκολα, τουλάχιστον όσο αναφορά τις έδρες στην βουλή. Όλοι όσοι θέλουν να μπουν στην βουλή και δεν τους αφήνει το κατεστημένο, μπορούν να κατέβουν όλοι μαζί σε ΕΝΑ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ, σε ΕΝΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ. Και μάλιστα αυτό το ψηφοδέλτιο θα πρέπει είναι ανοιχτό για όποιον πολίτη θέλει να συμμετάσχει με μία προϋπόθεση μόνο. Να μην έχουν γίνει ποτέ στην ζωή τους βουλευτές. Έτσι θα αλλάξουμε ντε φάκτο και στην πράξη τον τρόπο που θα ψηφίζουμε. Θα επιλέγουμε πρόσωπα με προσωπικές πολιτικές θέσεις και όχι κομματικές συμμορίες. Και θα αποκλείσουμε, από τον συνδυασμό, όλους όσους απόλαυσαν τα προνόμια του βουλευτή χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Τι είναι.
Ο Ανοιχτός Συνδυασμός Ανεξάρτητων Βουλευτών είναι μόνο το εκλογικό όχημα για να επιτραπεί η είσοδος στην βουλή σε ανεξάρτητους βουλευτές. Είναι ο τρόπος μέσω του οποίου οι πολίτες θα μπορούν να ψηφίζουν πρόσωπα και όχι κόμματα.

Τι δεν είναι.
Ο Ανοιχτός Συνδυασμός Ανεξάρτητων Βουλευτών δεν είναι κόμμα άρα δεν έχει και κομματική πειθαρχία, δεν έχει δομές, δεν έχει ιεραρχία, δεν έχει αρχηγό.

Τι διασφαλίζεται.
Με αυτό το εγχείρημα διασφαλίζεται η δυνατότητα εισόδου ετερόκλιτων προσωπικοτήτων στην βουλή χωρίς την εξάρτηση από κάποιο πολιτικό μόρφωμα (κόμμα).

Ποιος έχει την ευθύνη. 
Οι πολίτες ψηφοφόροι έχουν την αποκλειστική ευθύνη για το ποιος μπαίνει στην βουλή και παύουν να είναι δέσμιοι της αμαρτωλής κομματικής λίστας, η οποία αναδεικνύει τους υποψήφιους του επικρατείας χωρίς αυτοί να έχουν πάρει σταυρό.

Ποιες είναι οι δύο αληθινές πολιτικές παρατάξεις.
Όσο αναφορά τις διαφορετικές παρατάξεις στην Ελλάδα, αριστερά, κέντρο, δεξιά έχουν όλες ένα χαρακτηριστικό. Είναι όλες ολιγαρχικές παρατάξεις και στον τρόπο λειτουργίας τους αλλά και στις πολιτικές τους. Ότι και να λένε, όσο και να κραυγάζουν για δημοκρατία, δικαιοσύνη και άλλα τέτοια τσιτάτα, στην πραγματικότητα και εκ του αποτελέσματος είναι ολιγαρχικοί. Πότε ερωτήθηκε κάποιος ψηφοφόρος για οτιδήποτε; Στην πραγματικότητα οι αυθεντικά δημοκρατικές πολιτικές δεν εκφράζονται καθόλου στο ελληνικό κοινοβούλιο το οποίο είναι γεμάτο από την εκ του αποτελέσματος παράταξη των ολιγαρχικών που την αποτελούν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα εκτός ίσως από κάποια άτομα.
Τι θα μπορούσε να εκφράσει μία αληθινά Δημοκρατική παράταξη.
Η δημοκρατική παράταξη είναι η παράταξη που μπορεί να εκφράσει πολιτικές δημοκρατικές, αντιμετωπίζοντας όλους τους πολίτες ως ισότιμους στα δικαιώματα και ως ίσους στις υποχρεώσεις με βάση τις δυνατότητες τους. Με ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα δημοκρατικό κίνημα και όχι κόμμα, το οποίο να στηρίζεται σε κοινούς στόχους, βάση των προεκλογικών εξαγγελιών και θέσεων των υποψηφίων.

Πως ξεχωρίζουμε τους Ολιγαρχικούς.
Στο εγχείρημα του ανοιχτού συνδυασμού ανεξάρτητων βουλευτών θα πρέπει να προσέξουμε όλους αυτούς που θα προσπαθήσουν να διασπάσουν την κίνηση με άλλους συνδυασμούς λέγοντας ότι δεν μπορούν να είναι στον ίδιο συνδυασμό με ακραίους (φασίστες ή κομμουνιστές, οι μεν για τους δε και άλλα). Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό επιχείρημα κάποιου που το παίζει δημοκράτης αλλά στην ουσία θέλει να έρθει η δική του σέχτα στα πράγματα ώστε να ελέγχει την κατάσταση.

Ποιος μπορεί να το κάνει;
Όλα τα μικρά κόμματα και ενεργοί πολίτες που δεν είναι στην βουλή, έχουν την τεχνογνωσία να συμμετάσχουν στις εκλογές και μπορούν να δημιουργήσουν αυτόν τον συνδυασμό ο οποίος, το τονίζω, θα πρέπει να παραμείνει ανοιχτός για όποιον επιθυμεί να συμμετάσχει ακόμα και αν είναι λίγο πριν τις εκλογές. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να συμμετάσχουν όλοι.

Η ευθύνη των μικρών κομμάτων.
Τα μικρά κόμματα, εντός και εκτός βουλής έχουν μεγάλη ευθύνη για τον κατακερματισμό της λαϊκής βούλησης. Αν δεν είναι και αυτά μέρος της ολιγαρχίας θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά αυτό το ενδεχόμενο δημιουργίας Ανοιχτού Συνδυασμού Ανεξάρτητων Βουλευτών (που δεν υπάρχει ακόμα από όσο γνωρίζω).

Τα χρήματα
Η κρατική επιχορήγηση για αυτόν τον συνδυασμοί θα μοιράζεται ισόποσα στους βουλευτές που θα εκλεγούν. Οι δαπάνες θα είναι άμεσα δημόσιες και αιτιολογημένες. Οι βουλευτές θα είναι υπόλογοι για την χρήση αυτών των χρημάτων ακόμα και αν μελλοντικά δημιουργήσουν κοινοβουλευτικές συμμαχίες.

Πρόβλεψη.
Στις πρώτες εκλογές που θα υπάρξει ένας τέτοιος ανοιχτός συνδυασμός τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά και η βουλή θα γεμίσει με νέα πρόσωπα τα οποία πιθανός να συγκροτήσουν Κυβέρνηση.

Τι θα γίνει σε μεθεπόμενες εκλογές.

Αν δεν γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στον εκλογικό νόμο, ώστε να σταματήσουν οι αλλοιώσεις και οι αποκλεισμοί από την λεγόμενη σήμερα Ελληνική Δημοκρατία θα πρέπει να επαναληφθεί ακριβώς το ίδιο εγχείρημα με τις ίδιες προϋποθέσεις. Δηλαδή όλοι όσοι έχουν διατελέσει βουλευτές δεν θα μπορούν να είναι υποψήφιοι με αυτόν τον συνδυασμό ώστε να παραμένει η πόρτα ανοιχτή σε νέες προσωπικότητες.

Καταστατικό Συνδυασμού *

Το καταστατικό του συνδυασμού πρέπει να ορίζει μόνο ότι:

1. Το ψηφοδέλτιο είναι ανοιχτό για συμμετοχή προς όλους τους πολίτες, πλην τον εκλεγμένων.

2. Οι υποψήφιοι είναι απόλυτα ελεύθεροι να συμμετέχουν στις διαδικασίες της βουλής μόνο με την συνείδηση τους και βάση των εκφρασμένων δημόσια θέσεων τους.

3. Τα χρήματα της κρατικής επιχορήγησης μοιράζονται ισόποσα στους εκλεγμένους οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να δημοσιοποιούν και να αιτιολογούν άμεσα τις δαπάνες τους βάση του κοινού συμφέροντος.

4. Δεν ορίζονται υποψήφιοι επικρατείας *Αν σε αυτή την φάση μπουν περισσότερες προϋποθέσεις το εγχείρημα θα καταδικαστεί σε αποτυχία

Διάδοση

Είναι σημαντικό να διαδοθεί η ιδέα του Ανοιχτού Συνδυασμού Ανεξάρτητων Βουλευτών, όχι μόνο προκειμένου να υλοποιηθεί, αλλά και για να αρχίζουμε να δουλεύουμε την ιδέα ότι η Δημοκρατία για να είναι αληθινή, δεν θα πρέπει να έχει αποκλεισμούς. Ο Ανοιχτός Συνδυασμός Ανεξάρτητων Βουλευτών δεν υπάρχει ακόμα, αλλά είναι μία απλή ιδέα που μπορεί να υλοποιηθεί. Το κείμενο θα εμπλουτιστεί μετά από τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας.

τέλος άρθρου

(σχόλιο αναγνώστη/ριας

+1 #1 ENIAIO ψηφοδέλτιο 2012-02-24 20:05
Τα ίδια τα εγωιστικά κόμματα για να μη διαλυθούν, χρησιμοποιούν στο εσωτερικό τους ENA ενιαίο ψηφοδέλτιο, ενώ εμποδίζουν διχαστικά το λαό να το χρησιμοποιεί, παράλληλα με τους ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ συλλόγους, ΚΑΙ στις δημοτικές και βουλευτικές εκλογές! Αλλά ΟΧΙ για πολύ ακόμα!
ΕΤΣΙ ξεκίνησε το 1821 στις ΠΛΑΤΕΙΕΣ: To ENIAIO EΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ στις 3 πρώτες εκλογές, ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ στα 3 πρώτα ελληνικά Συντάγματα,την Ελβετία & ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ!!!
http://enieopsifodeltio.wordpress.com)


31. Κοινωνικά Κύτταρα – κοινότητες – τοπική παραγωγή και τοπική φορολογία – κενο
-

Κεφάλαιο 32 Η Παγκοσμιοποίηση που θέλουμε

Η παγκοσμιοποίηση έχει γίνει σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό και με την ευρύτερη έννοια του όρου. Έχει δημιουργηθεί μία συνδεσιμότητα των ανθρώπων σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη. Διαφορετικές κουλτούρες αλληλοεπηρεάζονται και συνδέονται μέσα από το τσουνάμι της δυτικοευρωπαϊκής και βόριο αμερικάνικης κουλτούρας που έχουν γίνει ΤΟ χαρμάνι του κόσμου. Η εξάρτηση χωρών και λαών από το παγκόσμιο διατλαντικό εμπόριο και η διαπλοκή του με αυτό που άτυπα ονομάζεται παγκόσμια διακυβέρνηση είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό της παγκοσμιοποίησης σήμερα. Όμως αυτό που πέτυχαν οι παγκοσμιοποιητές ήταν να δημιουργήσουν όντος ένα οικοδόμημα που όμως είναι συνεχώς υπό διαμόρφωση. Δεν παγιώνεται και δεν γυρίζει πίσω! Άραγε αυτό το είχαν προβλέψει;

@σημειώσεις
Η Παγκοσμιοποίηση ως όρος
Η Παγκοσμιοποίηση που θέλουμε
Όλοι κατά βάθος είμαστε υπέρ της Παγκοσμιοποίησης
αλλά θέλουμε μόνο τα ωφέλημα και όχι τις παρενέργειες @

ΤΕΛΟΣ αρχείου

Motivator Damian
www.skouliki.net

1 σχόλιο: