ΒΙΝΤΕΟ - Ο αυθεντικός τίτλος είναι Κώστας Βαξεβάνης Αλήθεια, τι έχω με τον Αλέξη Τσίπρα; Το αναδημοσιεύουμε γιατί θεωρούμε χρήσιμη την μαρτυρία του. Φυσικά και δεν είναι απολογία, αλλά μοιάζει λίγο. Δ.
Γεια σας, είμαι ο Κώστας Βαξεβάνης και θα σας εξηγήσω παρακάτω, που δεν σημερίζουμε την έλευση του Αλέξη Τσίπρα, όχι ως εκφραστή ενός κοινωνικού ρεύματος που υπάρχει αυτή τη στιγμή, αλλά ως μεσία. Θα αποφύγω μια μπρουτάλ κριτική σε σχέση με αυτό και θα χρησιμοποιήσω ποίηση. Δυστυχώς, ανήκω στην κατηγορία που περιγραφεί ο Γιάννης Ρίτσος, των μικρών εκείνων που θέλουν να βλέπουν και τους άλλους μικρούς και τους κοντένω στο ύψος τους. Το ερώτημα βέβαια που θέτουν πολλοί φίλοι σε μένα τίθεται και αντιστρόφως. Δηλαδή το ερώτημα τι έχω με τον Αλέξη Τσίπρα μπαίνει και στην από εκεί πλευρά. Ρωτάνε τον Αλέξη Τσίπρα μα τι έχεις με τον Βαξεβάνη. Ο πρώην πρωθυπουργός από ό,τι γνωρίζω και γνωρίζω καλά και πρώην φίλος έχει μετέλθει τρία στάδια απαντήσεων. Στην αρχή όταν το ρωτούσαν έλεγε δεν ξέρω ειλικρινά τι έχει ο Κώστας μαζί μου. Φυσικά θα μπορούσε να μάθει αν ......
https://youtu.be/Md0cNm_OXvE?si=SzDxYc9Lo1RfBrVq
01:32 Τι έγινε και ασκώ κριτική στον Τσίπρα
01:52 Οι απαντήσεις του Τσίπρα για τον Βαξεβάνη 04:59 Οι συνεργάτες του Τσίπρα Σήμερα
07:18 Γιατί στήριξα τον Αλέξη. Ιστορικό.
15:55 Τα 27 δις (και η τελειωτική μετάλλαξη μου)
20:16 Τα περίεργα και γκρίζα της διακυβέρνησης
22:40 Το πόθεν έσχες του Κυριάκου και της Μαρέβας Μητσοτάκη και οι χειρισμοί του Τσίπρα
26:45 Μόνιμα έφτεγαν άλλοι και διώκονται άλλοι. Ποτέ ο Τσίπρας
28:44 Ο Γιάννης Στουρνάρας κεντρικός τραπεζίτης με τους ψήφους των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ
30:00 Οι ποινικοί κώδικες
33:10 το μέιλ των τραπεζιτών
36:32 Η μη Αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ 2019-2023
37:38 Η τεχνοκρατική (τάση)
38:25 Κοβιντ 19 Και εμείς τον Τσιόρδα θα βάζαμε
38:50 Οι εκλογές του 2023
40:00 ΤΟ Νέο Κόμμα
Πηγή: https://youtu.be/2f8HsBIOn2M?si=CrjvifdKBW15sfHj
(Προσοχή: Το υπόλοιπο κείμενο έχει λάθη και παραλήψεις εξαιτίας γρήγορης μεταφοράς)
Με συγχωρείτε όσοι θεωρείτε ότι είναι έτοιμος να κατατροπώσει τον Μητσοτάκη, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να εμπιστευθώ κάποιον που δεν έχει το ανάστημα να προστατεύσει τις ιδέες του και την προσωπικότητά του ενώ ταυτόχρονα καθιστά τους συμβριστές του πολιτικό σύστημα αναφοράς για μια χώρα που καταραίει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Να απαντήσω πρώτα στο ερώτημα γιατί και πώς στηρίξα τον Αλέξη Τσίπρα. Η στήριξή μου στον Αλέξη Τσίπρα ξεκίνησε πολύ πριν ανέβει στην εξουσία και δεν ήταν για μένα θέμα κάποιου συμφέροντος ή κάποιας αυταπάτης. Το 2010 θυμάμαι αποχώρησα από την τηλεόραση ενώ είχα συμπληρώσει γύρω στα 25 χρόνια δημοσιογραφίας και η απόφαση αυτή ήταν συνειδητή. Δεν μπορούσα να λειτουργήσω σε ένα δημοσιογραφικό περιβάλλον που ήταν άρρωστο, δουλεικό και που προέκτηνε αυτές τις ιδιότητες ως τρόπο λειτουργίας γενικά και της δημοσιογραφίας και της
το θυμάστε ενδεχομένως, τα είχα αφιερώσει στην έρευνα και κυρίως στις πολεμικές αποστολές πολλές δεκαετίες. Δεν είχε λοιπόν νόημα αυτή μου η αφιέρωση στη δημοσιογραφία, αν με όσες γνώσεις και εμπειρίες είχα, δεν έλεγα αυτό που θεωρώ αλήθεια τη στιγμή που έπρεπε να το πω. Δεν ήταν θέμα κάποιου ηρωισμού, γιατί πολλοί το έχουν αντιμετωπίσει έτσι. Αντιθέτως, έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν σε διάφορες συναντεύξεις, ότι η στάση και μπορούσα να το υποστηρίξω, οπότε αυτό έκανα. Αν είχα έναν χαρακτήρα να ζω με αργομυστίες στη δημοσιογραφία, ίσως να έκανα αυτό. Η στάση μου λοιπόν είχε μια ηθική βάση, αλλά ήταν η επένδυση στο συγκριτικό μου πλειονέκτημα. Αυτό που ήξερα να κάνω στη δημοσιογραφία και αυτό που πίστευα. Για να επανέλθω λοιπόν στο 2010, αφήνοντας την τηλεόραση, πήρα το ρίσκο να εκδώσω το περιοδικό Hot Doc χωρίς κεφάλαια ή κάποια στήριξη, θυμάμαι, είχα στην τσ
Στην έκδοση του Hot Dog έβλεπα τη δικαίωση της προσήλωσης που είχαν στην ερευνητική δημοσιογραφία αλλά και κάποιων προσωπικών επιλογών. Η Ελλάδα είχε μπει στα μνημόνια, είχε χάσει αν θυμάστε μεγάλο κομμάτι του ΑΕΠ αλλά και τις ανεξαρτησίες της και οι συστημικές πολιτικές δυνάμεις ήταν αγκαλισμένες με τη διαφθορά, τη διεφθαρμένη επιχειρηματικότητα και την κλητοκρατία των τραπεζών και δεν υπήρχε φως στην άγγλου τούνελ. Οι πρώτες έρμες του περι που ήταν υπεύθυνες για τεράστια σκάνδαλα, και κυρίως για δύο τραπεζικά σκάνδαλα, της Τράπεζας Σπυριός και του Ανδρέα Αυγενόπουλου. Κάνα από τα δύο δεν τιμωρήθηκε τελικώς. Την εποχή εκείνη ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του ήταν οι δυνάμεις που εκπροσωπούσαν μια πολιτική έξω από το λεγόμενο συστημικό κουτί. Δεν ήταν διεφθαρμένοι, ανταποκλίνοντας τις κοινωνικές ανάγκες, αφού κράζονταν τον λαό και κυρίως, δεν αποδέχον
σε ένα νησί, μια παραπάνω σαλάτα στις διακοπές από ό,τι έπρεπε. Όσα λοιπόν τότε έφερνε στην επιφάνεια η δημοσιογραφική έρευνα και αφορούσαν τη διαφθορά και την καταστροφή της χώρας, έβρισκαν πολιτική έκφραση ή ίσως και ταυτόσημενη ησυχία σε όσα λέει ο Τσίπρας. Η στήριξη λοιπόν από τη μεριά του hot dog του Τσίπρα και από τη μεριά του ντοκουμέντου αργότερα ήταν συνειδητή επιλογή και αφορούσε την προσωπική μου βεβαιότητα ότι το κόμμα αυτό θέλει να αλλάξει τη χώρα. Δημοσιογραφικές έρευνες περιέγραφαν μια πραγματικότητα που ο Τσίπρας ήθελε και αυτός να την αλλάξει. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε, να το πω μηχανικά, σε κάθε περίπτωση δημιουργήθηκε ένα μέτωπο πάνω στην κοινή πεποίθηση ότι τα πράγματα πρέπει και μπορούν να αλλάξουν. Η Νέα Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή της έκδοσης του περιοδικού και των αποκαλύψεων, όπως άλλωστε και ο μεγάλος Βαγγέλης Βενγκζέλος, επιχείρησε να με εμφανίσουν ως παρα
να με εμφανίσουν αναξιόπιστο γιατί όσο αποκάλυπτα ήταν μόνο και μόνο για να αποφυληθεί ένα συγκεκριμένο κόμμα με σκοπιμότα δηλαδή. Η Νέα Δημοκρατία είχε κάθε λόγο να παίζει αυτό το παιχνίδι αλλά δεν το έπαιζε μόνο η Νέα Δημοκρατία. Θυμάμαι ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή, δεν έβλεπε με καθόλου καλό μάτι την ύπραξη του ντοκουμέντου ως παράγοντα της πολιτικής ζωής. Γιατί θα μου πείτε. Προτιμούσε ένα ΣΥΡ από μια πραγματικότητα που θέτει μπροστά τους ευθύνες τις οποίες πρέπει να λάβουν. Προτιμούσε ένα μικρό άκαπνο άοσμο ΣΥΡΙΖΑ από ένα ΣΥΡΙΖΑ ευθυνών και η ευθύνη προέκυπτε και από τις αποκαλύψεις. Πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ με ρόλο στη Βουλή ήταν έτοιμα να αποδεχθούν όσο έλεγε ο Μητσοτάκης για το ντοκουμέντο εμφανίδοντας έτσι μια θεσμολαγνική δίθεν στάση υπέρ ένα κομμάτων. Στην πρα
και τότε πούλαγαν αφ' υψηλού κριτική στον ντοκουμέντο, το οποίο θεωρούσαν ότι μπορούν να βρουν μπροστά τους, και καλώς θεωρούσαν. Στην πλειοψηφία, τόσο, ο κόσμος του ΣΥΡΖΑ και οι βουλευτές του έβλεπαν στο ντοκουμέντο και την ερευνητική δημοσιογραφία «Τον Φυσικό Σύμμαχο», που προκύπτει απ' την απλή υπεράσπιση της αλήθειας. Η υπεράσπιση τώρα αυτής της αλήθειας στίχησε και σε μένα και στους δημοσιογράφους του ν Δολοφόνησε τον προφίλ μας, μας εμφάνιζε ως κίτρινος δημοσιογράφος για να μπορούν να στηρίξουν τα επιχειρήματα ότι όσα γράφαμε ήταν ψέμα. Μας έσυραν στα δικαστήρια και δαιμονοποίησαν κάθε ανθρώπινη έκφρασή μας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ περιπτώσεις που έκανα μια ανθρώπινη ανάρτηση με τα παιδιά μου ή με ένα ποίημα και από κάτω τα σχόλια απαξίωναν το σύνολο της ύπαρξής μου. Σε όλα τα επίπεδα. Από το πώς ήταν η εμφάνισή μου μέχρι το τι πίστευαν
Δεν παραπονιέμαι όμως, η στάση μου ήταν δική μου επιλογή, συνειδητή και τελικώς θεωρώ ότι ήταν και σωστή. Ποτέ δεν διαμορφώσαμε στοιχεία το ρεπορτάζ για να ωφεληθεί ο Τσίπρας ή έρευνα για τον Βολέβη. Το ρεπορτάζ ήταν ρεπορτάζ, η έρευνα έρευνα, η σκάφη σκάφη και τα σίκα σίκα. Την άποψή μου την εξέφερα στην αρθρογραφία μου και δεν διεκδικώ ούτε αλάθητο, ούτε θεωρώ ότι μπορώ να θέσω υποψηφιότητα για κάποια υγειοπο Στήριξα τον Τζίπρα όχι από πρόθεση όπως είπα, αλλά από πεποίθηση της αντίληψης και γνώρισα εξαιτίας αυτής της στήριξης την πιο σκληρή, άδικη και βρώμικη καταδίωξη. Αυτά δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει κανένας. Στο δυναμικό μου αυτή τη στιγμή έχω πάνω από 150 μηνύσεις και αγωγές, απαξίωση της προσωπικότητάς μου, στημένους φορολογικούς ελέγχους, ακόμα και δημόσιες τοποθετήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη μέσα στη Βουλή, που με
Ο Αλέξης Τσίπρας απολαμβάνει τη δόξα του rebranding, την επεφημία από σημικά μεσανημέρωσης, ενώ εγώ σέρνω μες στα δικαστήρια για υποθέσεις που αποκάλυψα και εκμεταλλεύτηκε πλήρως πολιτικά ο ίδιος. Πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν προσφέρθηκε ποτέ, παρότι αποφελήθηκε στο έπακρο από όσα αποκάλυψα, να καταθέσει ως μάρτυρα σε δίκη να κάνει δημόσια δήλωση. Να θυμίσω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν επήξε ένα που δεν κατάφερε να προχωρήσει η μείνησή του εναντίον του Πολάκη στην Βουλή, έκανε ολόκληρη μεθόδευση προκειμένου να μπορέσει να καταδικάσει τον Πολάκη. Δεν ζητώ τέτοιο πράγμα, ούτε ζήτησα ποτέ τέτοιο πράγμα, ούτε το σκέφτηκα, αλλά βάζω σε αντιπαράθεση τους δύο ηγέτες των δύο κομμάτων, από τους οποίους ο ένας ήταν ευνοημένος από μένα. Δεν είμαι ο μόνος όμως που δεν θέλησε να στηρίξει ο Τσίπρας. Ακόμα και ο πρώην Υφυβου
ο οποίος διώχθηκε μαζί με υπαλλήλους του Υπουργείου για τις τηλεοπτικές άδειες και δικαιώθηκε, δεν εισέπραξε καμία στήριξη μέχρι να αθωωθεί. Όσο για τους άλλους συνεργάτες του Τσίπρα, οι οποίοι περιγράφονται στο βιβλίο του ως ανάξιοι, με εξαίρεση βέβαια δύο. Τον πολύ καλό συνεργάτη του Γιάννη Στρουνάρα, Γιώργο Χουλιαράκη, και τον Γιώργο Κατρούκαλο, που οι δηλώσεις τους στήγησαν εκλογικά στο ΣΥΡΙΖΑ. Να Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν η καλύτερη από όλες των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν ήταν η καλύτερη που θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά σίγουρα ήταν η καλύτερη συγκριτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε μέσα σε ένα δύσκολο κλίμα που διαμορφώναν και από τον ευρωπαϊκό παράγοντα, αλλά και από τους εγχώριους που πόναζαν βάστα σόιμπλα τους, θυμάστε. Ενοχοποίθηκε ακόμα και μέσα από fake news η κυβέρνηση, ενώ η παντοδυναμία των αντι-Σ�
γιατί υπήρξαν και κάποιοι υποκειμενικοί. Ποιοι ήταν αυτοί? Το πολιτικό προσωπικό του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ικανό με την πραγματική πολιτική έννοια να αντιμετωπίσει αυτό που γινόταν. Πολλά από τα στελέχη του ήταν αγίωτοι άνθρωποι, με ένα αφήγημα για την κοινωνία την οποία ωστόσο δεν γνώριζαν. Οι εσωκομματικές διαδικασίες που πλασάραν να νόση επιτομή της δημοκρατίας με τις φράξειες, τις ομάδες, τις συγκιστώσεις και όλα τα συναχτήτα, τα θυ μέσα σε έναν κομματικό καταβλισμό που παρήγαγε αλλαλαγμούς εσωτερικής λειτουργίας. Δεν είναι τυχαίο που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να αφήσει πίσω του καμία ουσιαστική θεσμική αλλαγή. Εξαίρεση αποτελούν βέβαια κάποιοι νόμοι και πρωτοβουλίες του Παύλου, του Πολάκη, του Λευτέρη, του Κρέτσου, του Χριστόφου Βερναδάκη και κάποιων άλλων που κάτι προσπάθησαν να κάνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ με την κεντρική πολιτική του που οδήγησε χτυπήματα των μικρομεσαίων και σε εξασφάλιση πληρολασμάτων που όχι μόνο δεν επέστρεφαν στην κοινωνία, αλλά έπεσαν στα χέρια του Μητσοτάκη, αυτά τα 27 δις. Ήμουν από αυτούς σε κάθε περίπτωση που θεωρούσαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ένα θύμα κι αυτός, της οικοματικής καμαρίλας, των συνιστοσών και κάποιων ανεπρόκοπων θεωρητικολόγων που ανεχόταν ο ίδιος για συναισθηματικούς λόγους. Ο Τσίπρας όμως πιστεύω ότι και ήθελε την κ
Σε ό,τι με αφορά αρνιόμουν να δεχτώ πως ένας χαρισματικός πολιτικός που καβάλισε το κύμα των εξελίξεων και κατάφεραν είναι πρωθυπουργός χωρίς να έχει κάποιες αναφορές σε τζάκια ή κοινωνική προέλευση εμπάσεις περιπτώσει δεν μπορούσε να κάνει όσα έπρεπε για να τελειώνει με τα βαρύδια. Η φοβικότητα και αναποτελεσμοτικότητα του Τσίπρα ήταν θέμα πολιτικής καταγωγής. Ήταν ένας από αυτούς και παρήγαγε δεσμεύσεις που δεν μπορέχονταν από το ηθικό και πολιτικό όπως του αρέσει να λέει αντιγράφοντας τον Παπανδρέου, αλλά από τον κομματικό καταβλισμό και την κατάντια του. Δεν πέταξε κανέναν από αυτούς που εξυπηρετούσε άλλα συμφέροντα, θα πω παρακάτω, ούτε από αυτούς που ναρκωθετούσαν το κυβερνητικό έργο, γιατί ήταν χρήσιμοι για αυτοδικαιολόγηση. Ταυτόχρονα, από την άλλη μεριά, δεν έχει το γνωστικό απαιτούμενο να φύγει έξω από την τετριμμένη σφαίρα της πολιτικής, αγκαλιάζοντας νέους προβλη
για να εκφράσει την πολιτική πληρότητα. Για παράδειγμα, δείχνει με περηφάνεια σήμερα στο Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τους 300 επιστήμονες και πνευματικούς ανθρώπους που υπογράφουν την ιδρυτική διακήρυξη της Ελλάς, ομολογώντας πρακτικά το έλλειμμά του. Δεν είναι κάτι υπέρ του αυτό. Το πρόβλημα με τον Τσίπρα δεν είναι η σχέση με την όποια ελίτ, αλλά η σχέση που δεν έχει με τα λαϊκά στρώματα, τα οποία ωστόσο λέει ότι εξυπηρετεί. Ανάμεσα στους 300 που υπ Απ' τη γεωργία, την κοινοτροφία κλπ. Αυτούς έπρεπε να εκφράζει. Ταυτόχρονα εκφράζει για μια ακόμα φορά την ελκύστικη αριθμητική αντίληψη γύρω από την πολιτική. Και ελκύστικη και αριθμητική. Ότι δηλαδή αθρείοντας τεχνοκράτες και καθηγητές πανεπιστημίου θα πετύχει την επικράτησή του. Την προσπάθεια αυτή έκανε ένα επιτυχώς και το 2023 μαζεύοντας μπίστιδες, μαρατζίδες, μπασκετμπολίστες και υπόνυμους που πιθανό
Ο Τσίπρας όμως μπορούσε ως αδιαφυσβήτος αρχηγός να ξεκαθαρίσει το κομματικό τοπίο και να εξηγειάνει την πολιτική λειτουργία. Προτίμησε την κομματική παθογένεια και την αποδοχή του μαρκοθετημένου πεδίου, το οποίο χρησιμοποιούσε τελικώς για να δικαιολογηθεί σαν λάθος πόλεμο. Είναι τραγικό αυτό που γράφει στο βιβλίο του, ότι για να δώσει κοινωνικό μέρισμα, ακούστε τώρα, αναγκάστηκε να ξεγελάσει τον Υπουργό Οικονομικών Ευκλή ότι αφενός ο Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμούσε να επιστρέψει κάτι σε ευπαθείς ομάδες ως μέρισμα, ενώ είχε εισπράξει τα πλεονάσματα, ενώ ταυτόχρονα ο Πρωθυπουργός δεν μπορούσε να κάνει την πολιτική που ήθελε και αναγκαζόταν να την κρύψει. Έπαιζε κρυφτό δηλαδή με τους υπουργούς του. Σε κάθε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατέληξε στα πατώματα εξαιτίας της εποχής της διακυβέρνησης. Είμαι της άπος που εκ Επίσης και το κόστος από τη Συμφωνία των Πρασπών, την οποία εκμεταλλεύτηκε βρώμικο ο Μητσοτάκης, δεν φταίει για την είδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή ως κυβέρνηση έχασε μόλις 3%. Ως αντιπολίτευση όμως υποδιπλασία στα ποσοστά. Πώς ο Τσίπρας ως πρωθυπουργός χάνει μόλις 3% και ως αρχηγός αντιπολίτευσης απέναντι σε μια κακή κυβέρνηση Μητσοτάκη χάνει το μισό ποστό του
Σήμερα πιστεύω ότι η διαδικασία αυτή ξεκίνησε κατά την διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα. Μέσα μου εξηγούνται πλέον πράγματα που ήταν εξήγητα και δικαιολογούσα με ρομαντική επιμονή και υποσυνείδητη μυροληψία υπέρ του Τσίπρα. Θέλω να σας τα πω παρακάτω. Ας πάμε στα περίεργα και γκρίζα της διακυβέρνησης. Λοιπόν, το Μάρτιο του 2024 ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας σε συνέδριο της Καθημερινής εμφανίστηκε να ζητάει Με δεδομένη αυτή τη συγνώμη, λίγο αργότερα, η κατά Μητσοτάκη δικαιοσύνη τι έκανε, προχώρησε σε αποκάλυψη των ονομάτων των προστατευόμενων μαρτύρων και τους οδήγησε σε δίκη. Οι άνθρωποι που είχαν καταθέσει και οδήγησαν στην καταδίκη της Ντομπάρτης στην Αμερική, πλήρωσε 375 εκατομμύρια, αποκαλύφθηκαν στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Οπότε, μερικές μέρες αφού τους ζήτησε συγνώμη ο Αλέξης Τσίπρας. Επί της αποκάλυψης, της παράνομης αποκάλυψης των ονομάτων, ο Τσίπρας δεν είπε το παραμικρό. Αλλά άφησε σιωπηλά να εξελιχθεί η διαδικασία αποκάλυψης, αφού πιστοποιήθηκε δημόσιο ότι οι μάρτυρες δεν έχουν καμία πολιτική κάλυψη. Δεν θα υπάρξει κανένας πολιτικά να τους στηρίξει. Στο βιβλίο του, ο Τσίπρας έγραψε κάτι ακόμα χειρότερο από τη συγνώμη που είπε για την Οβάρτης στο συνέδριο της Καθημερινής. Ομολόγησε ότι
να πάει στην Προνακριτική Επιτροπή της Βουλής για να ερευνηθούν και να αποδοθούν ευθύνες, αλλά τα επέστρεψε στη δικαιοσύνη. Έκανε αυτή την νομολογία. Η συγκεκριμένη αναφορά γίνεται για να δικαιολογήσει τη συγνώμη προς τα 10 πρόσωπα που με αυτή την επιλογή διασύρθηκαν όπως λέει, αλλά η ουσία είναι ότι παρεμποδίστηκε η προνακριτική και η απόδοση ευθυνών. Δεν μάθαμε ποτέ τι ακριβώς έγινε με αυτά τα πρόσωπα και αν έπρεπε να πάνε σε ειδικό δικαστ Η δήλωση συγνώμης του Τσίπρα για την Νοβάρτης είχε προκαλέσει τότε την αντίδρασή μου και ήταν η απαρχή, για να το πούμε ειλικρινά, της ρήξης στη σχέση μας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε οδηγήσει εμένα και άλλους συναδέλφους μου, καθώς και οι εισαγγελείς στην πόρτα της φυλακής, λόγω των αποκαλύψεων που κάναμε και ο Τσίπρας ζητούσε συγνώμη εγκαινιάζοντας το rebranding του, τη νέα δόξα του, για όσους δεν καταλαβαίνουν ποια είναι η ψαλίδα. Η συμ
Και έχοντας πλέον την ανάγκη να δώσω απαντήσεις άρχισα να βλέπω πλευρές του παρελθόντος με άλλο μάτι ενώ ταυτόχρονα έφτανα και πληροφορίες. Θα παραθέσω μερικά από τα περιστατικά του παρελθόντος που έτσισα κάτω από την απέτηση να απαντήσω και να απαντήσω πλέον έχοντας πολλά περισσότερα στοιχεία στη διάθεσή μου. Πρώτη υπόθεση το πόθο ενέσχεση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Μαρέας Μητσοτάκη. Από το 2017 το ντοκουμέντο είχε αποκαλύψει Ο τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας δήλωνε σε διάσταση με τη σύζυγό του και απέφυγε έτσι να κάνει δήλωση υπόθενέσχες ώστε να συμπεριλάβει τα περιουσιακά στοιχεία που είχε. Αλλήμονο αν κάθε πολιτικός δηλώνει ότι είναι σε διάσταση με τον ή με την σύζυγό του ώστε να μην κάνει δήλωση υπόθενέσχες. Τότε θέλει μια διαδικασία απόκρυψης μαύρου χρήματος. Θα παίρνει το μαύρο χρήμα η γυναίκα, η σύζυγος ή ο σύζυγος και
Μετά τη διάσταση που εμφανίζεται να έχει με την σύζυγό του, αυτή αποκτά διάφορα περιουσιακά στοιχεία. Θυμάστε το σπίτι του Βολτέρου στο Παρίσι που είχαμε αποκαλύψει. Επίσης, κατέχει μία offshore, την οποία επίσης δεν δήλωσε. Το θέμα είναι σοβαρό και σε ό,τι αφορά την offshore, όχι μόνο το σπίτι του Βολτέρου. Και αποδεικνύεται 7 μήνες μετά, ξένοι πλέον δημοσιογράφοι-ρευνητές αποκαλύπτουν ότι η κυρία Μαρέβα Γκραπός και Μητσοτάκη φιγ Οι αποκαλύψεις αυτές λοιπόν για το πώς θα έρθει και το πώς μεδοδεύτηκε η απόκριψη των στοιχείων είχαν προκαλέσει τις δηλώσεις και του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ΤΖΙΠΡΑ προσωπικά. Ο οποίος ζήτησε στη Βουλή κατεπανάληψη εξηγής από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τα δημοσιεύματα της εφημερίδας χρησιμοποιούνται και καλώς πολιτικά από τον ΤΖΙΠΡΑ ενώ ο Μητσοτάκης με αποκαλύψει κοφάντη, λέει ότι χτυπάω τη γυναίκα του
μετά από καταγγελία μου και δημοσιεύματα στην Επιτροπή για το πόθεν έσχεσ, τι ακριβώς γίνεται. Η αρμόδια Επιτροπή της Βουλής με πλειοψηφία το ΣΥΡΙΖΑ αρχιοθετεί την υπόθεση. Κάνει μάλιστα τη λαθροχειρία να συγκρίνει τη φορολογική δήλωση με το πόθεν έσχεσ για να αποφανθεί ότι αν κάποιος μπορεί να μην κάνει δήλωση φορολογική αν είναι σε διάσταση, έτσι μπορεί να κάνει και με το πόθεν έσχεσ. Πρόκειται για μια πρωτοφανή λ ...χρησιμοποιήθηκε από την πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ... ...για να αρχιοθετήσει το πόθον έσχεσης Μητσοτάκη. Μετά την αρχιοθέτηση η κυρία Μητσοτάκη έκανε το αυτονόητο... ...μου έκανε μια αγωγή και ζητούσε ένα εκατομμύριο ευρώ... ...γιατί το πόθον έσχεσης αρχιοθετήθηκε... ...άρα αυτά που έλεγα δεν ίσχυαν... ...και ευτυχώς το δικαστήριο έκανε με βάση τα νομικά κριτήρια... ...και τα δεδομένα των αποκαλ πώς είναι δυνατόν ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει τέτοια πράγματα και μου απάντησε, φταίει η Τασία, ο Χριστοδηλοπούλου εννοούσε, που ήταν πρόεδρος της Επιτροπής, και ο Σπύρος, ο Λάπας εννοούσε, που δεν καταλάβαιναν τι τους γίνεται. Αυτό είπε ο Πρωθυπουργός σε μένα για τους υπουργούς του. Το κακό ότι εγώ το χώνεψα τότε. Ενώ από εκείνη τη στιγμή έπρεπε να αποδεχθώ ότι είναι αυτό που κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια. Δεν γίνεται δύο βουλευτές να παρακ
τον Κυριάκο Μητσοδάκη. Δεν γίνεται. Υπάρχει όμως και χειρότερο. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε αντιπολίτευση, το πόθεν έσχεση του Μητσοδάκη κατέθηκε πάλι με προβλήματα. Τι είχε κάνει ο Κυριάκος Μητσοδάκης. Είχε κρύψει τη γαλλική εταιρεία που είχε το σπίτι του Βολτέρου και απαγορευόταν να έχει η Μαρέβα, Γκραϊπόσ και Μητσοδάκη μέσα σε μια ελληνική εταιρεία. Έτσι το πόθεν έσχεση ασχενό της Βουλής και η Επιτροπή με την συμβολή και τη συμμετοχή των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έκανε πάλι κάτι πρωτοφανές. Έκανε ανώνυμες τις υποθέσεις που εξέταζε, δηλαδή ενώ ο έλεγχος Ποθενέσχιας είναι μια διαδικασία διαφάνειας για τη διαφάνεια, έκρυψε τα ονόματα αυτών που εξετάζονταν και έτσι αρχιοθέτησε το Ποθενέσχιας του Μητσοτάκη έχοντας κρύψει το όνομά του, όπως και του κύριου Πάτση αν θυμάστε. Ο Τσίπρας και πά Ο Λάπας το έκανε. Πάλι έφταιγε ένας υπουργός, αλλά ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε τίποτα. Ούτε φρόντισε να κάνει κάτι αφού το έμαθε. Δηλαδή ο κύριος Λάπας αν έφταιγε ο Κακομύρης παρέμεινε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν γνωρίζω αν υπήρξε παρασκήνιο και ποιο είναι το παρασκήνιο, αλλά εκ των υστέρων έχω ένα ερώτημα το οποίο δεν έχει εξήγηση. Πώς είναι δυνατόν η νέα δημοκρατία η οποία έχει στοχοποιήσει σε δύο υποθέσ
στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών που το έλεγε σκάνδαλο Τσίπρα και στην υπόθεση της λεγόμενης σκευωρίας Νοβάρτης που τον καταδείκνυε ως αυτόν που την οργάνωσε. Πώς λοιπόν προέγγιψε να τον θέσει τελικός εκτός κάδρου και να μην τον οδηγήσει στο ειδικό δικαστήριο με ψεύτικες κατηγορίες όπως έκανε για μένα, τους εισαγγελείς και άλλους συναδέλφους. Πώς. Δεν έβαλε το θέμα σε καμία από τις δύο περιπτώσεις η Νέα Δημοκρατία να παραπαινθεί ο που βάζει θέματα. Οι κακές τράπεζες και οι καλοί τραπεζίτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν θυμάστε, ανέβηκε στην εξουσία έχοντας μια βάσιμη ρητορική απέντηση τράπεζες. Οι τράπεζες οδήγησαν στη φτωχοποίηση, έχοντας δώσει θαλασσοδάνεια και στη συνέχεια ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τα δικά μας λεφτά, σε βάρος του λαού. Πληρώσαμε δηλαδή τα ελλείμματα των σκανδάλων για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες. Κανένας από τους αμαρταλούς τραπε
Ενώ υπήρξαν δικογραφίες εναντίον τους, επήλθε η αμνίστευση των αδικημάτων τους σε δύο στάδια. Στο ένα επί ΣΥΡΙΖΑ και στο άλλο επί Νέας Δημοκρατίας, που ήταν και το πιο σημαντικό. Υπήρξαν όμως δύο στάδια αμνίστευσης αυτών των αδικημάτων. Το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν πείραξε τους τραπεζίτες, πολλά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν έμειστες και ανοιχτές σχέσεις με τις τράπεζ για παράδειγμα, πρόεδρου της Τράπεζας Πυραιός, βασικού υπευθύνου για όσα έγιναν στη Τράπεζα Πυραιός και για τα έλλειμματά της. Είχε προνομιακές σχέσεις με τον Μαξίμου και με τον Αλέξη Τσίπρα, το οποίο σύστημα το θεωρούσε ο Αλέξης Τσίπρας και το Μαξίμου ότι μπορεί να είναι ένας καλός σύμμαχος για να χτυπήσει το μισθό ο Γιάννης Στουρνάρα. Ήταν μια τραγική μεθόδευση εκτός από αυταπάτη. Τελικώς ο Γιάννης Στουρ
Ο Γιάννης Στουρνάρας να σας θυμίσω ότι με διάφορα δημοσίευμα του ντοκουμέντου ήταν εκτεθειμένος σε διάφορα θέματα. Είχαμε αποκαλύψει ότι είχε πισίνα την οποία εμφάνιζε ότι έκανε 5.000 ευρώ, είχαμε αποκαλύψει τις συμβάσεις της σύζυγου με τον Κερνό, είχαμε γράψει για τις πολιτικές παρεμβάσεις τα πολιτικά πράγματα, πράγματα που απαγορευόταν να κάνει. Η οικογένεια Στουρνάρα επίσημη μείνησε, πολλές φορές και αθώθηκα, έτ και ανατοστείλει στους θεσμούς, τους λεγόμενους θεσμούς, ζητώντας να αντικατασταθεί ένας κεντρικός τραπεζίτης που δεν έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει, αντιθέτως έκανε άλλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν και η Αλέξη Τσίπρας χρησιμοποίησαν τα δημοσιεύματα σε ένα πλαίσιο εσωτερικών πιέσεων, αλλά όσο εκεί. Όχι για να πηλήσουν τον Γιάννη Στουρνάρα. Πάμε σε ένα άλλο θέμα που αποτελεί γκρίζα ζώνη, μάλλον δεν αποτελεί γκρίζ διαφημίζοντας πως πρόκειται για ένα νομικό επιστημονικό επίτευγμα. Σε πολλές περιπτώσεις ο ποινικός κώδικας ήταν πράγματι προωθημένος. Υπήρξαν όμως και ψήφιροι ότι πολλοί από τους καθηγητές που τους συνέταξαν, τους καθηγητάδες που λέμε ειρωνικά, ήταν ταυτόχρονα και δικηγόροι μεγάλων εγκληματιών του Λευκού Κολάρου που φρόντισαν να αριθμίσουν νομικά το θέμα ώστε να τους αμνηστεύσουν. Δεν θα κάνω μια γενική κριτική, αλλά θα αναφερθώ
το αδίκημα της ενεργετικής δωροδοκίας σε πλημμέλημα, ενώ η παθετική δωροδοκία παρέμεινε κακούργημα. Δηλαδή για το ίδιο αδίκημα, όποιος χρηματιζόταν αντιμετώπιζε κακουργηματική δίωξη και τα πήρε, αλλά όποιος τα έδινε, όποιος χρημάτιζε, έκανε ένα απλό πλημμέλημα. Τι νόημα έχει ο διπλός χαρακτηρισμός για το ίδιο αδίκημα, αυτό είναι το μεγάλο ρώτημα. Η αλλαγή όμως αυτών των κάποιων λέξεων στο νόμο, οδήγησε σε αδικήματος πολύ γνωστού επιχειρηματία, πάρα πολύ γνωστού επιχειρηματία, ο οποίος όχι μόνο γλύτωσε τη φυλακή, αλλά μπόρεσε να επεκταθεί επιχειρηματικά, χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα από το νόμο. Εκ των πραγμάτων δηλαδή, αυτός ο νόμος σίγουρα ωφέλισε έναν συγκεκριμένο επιχειρηματία και πρέπει να μας πει αυτός που τον έκανε, αν έτυχε ή αν πέτυχε. Στον ίδιο ποινικό κώδικα θα θυμίσω μια δεύτερη περίπτωση. Η αλλαγή πάλι με
σύμβολο του Μητσοτάκη, ο οποίος ενεχόταν σε ένα κύκλωμα παιδοφιλίας στη Μολδαβία. Έτσι ο Νίκος Γεωργιάδης, που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα, απαλλάχθηκε των κατηγοριών λόγω παραγραφής, μετά από αυτή ακριβώς την αλλαγή του νόμου, των μερικών λέξεων στον νόμο. Η εξήγηση που είχε δώσει τότε σε προσωπική συζήτηση ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Καλογύρου, είναι ότι μάλλον διέφυγε της προσοχής μου και δεν έγι αφού απειλάγει βέβαια ο Νίκος Γεωργιάδης. Υπόθεση όμως του Νίκου Γεωργιάδη είχε και άλλο λάκκο. Όταν το Χοντόκ είχε αποκαλύψει την εμπλοκή του Νίκου Γεωργιάδη στο κύκλωμα της Μολδαβίας, με τα παιδιά στη Μολδαβία, τα ανήλικα, για το ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ουσιαστικό θέμα πολιτικής. Δεν έκανε θέμα δηλαδή πολιτικό ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτό το δημοσίευμα. Το γεγονός ότι ο σύμβουλος του Μητσοτάκ Η Αμερικάνικη Πρεσβεία στη Μολδαβία. Μάλιστα θυμάμαι τότε στην Αυγή, στην Εφημερίδα Αυγή, αρθρογράφος, ο οποίος αργότερα διορίστηκε στη Βουλή, ως υπάλληλος της Βουλής, είχε χαρακτηρίσει κυτρινισμό την ανασχόληση της Εφημερίδας με το σκάνδλο παιδοφιλίας και τον Νίκο Γεωργιάδη. Εμείς τότε, ως δημοσιογραφική ομάδα, είχαμε ταξιδέψει στη Μολδαβία, είχαμε πάρει τη δικογραφία, με έξοδα της Εφημε
θύματα να καταθέσουν στην αστυνομία και οδηγήσαμε σε πρωτόδικη καταδίκη του Γεωργιάδη. Μόνο σε αυτό το στάδιο, με την καταδίκη, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπισε ως πολιτικό θέμα αυτή την καταδίκη και φυσικά το εκμεταλλεύτηκε. Πάμε σε μια άλλη υπόθεση που με αφορά προσωπικά και είναι το mail με την εντολή των τραπεζιτών. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κυβέρνηση, κάποια πολύ σοβαρή πηγή τότε, εκ μέρους των τραπεζών, μου είχε δώσει ένα mail από το οποίο είχαν υπαγορεύσει με mail τους, με αυτό το mail, στον Υπουργό Δικαιοσύνης νομική ρύθμιση, η οποία τι προέβλεπε, ότι δεν μπορεί να γίνει δίωξη σε τραπεζικός θέλεγος, αν δεν συμφωνήσει ο κεντρικός τραπεζίτης. Τότε ήταν σε έλεγχο όλα τα τραπεζικά σκάνδαλα. Αυτοί λοιπόν επιχείρησαν με το mail τους, να υποβάλλουν αυτή τη νομική ρύθμιση, ότι δεν θα πηγαίνει σε εισαγγελέα, αν δεν υπογράψει πρώτα ο Στρουμάρας. Δηλαδή ο Υπουργός του ΣΥΡΙ�
Αναγόρευε τον κεντρικό τραπεζίτη σαν νότο εισαγγελέα που ρύθμιζε την απονομή δικαιοσύνης ή δεν τη ρύθμιζε. Όλα τα κακά μαζί δηλαδή. Ενημέρωσα προσωπικά τον Αλέξη Τσιβρά στο Μέγαρο Μαξίμου και έκανα δημοσίευμα θεωρώντας την κατάσταση ανεπίτρεπτη. Ενώ περίμενα ότι ο Πρωθυπουργός θα απέπεμε τον Υπουργό που δέχτηκε τέτοια παρέμβαση για την οποία έγινε δημοσίευμα, ο Υπουργός έμεινε στη θέση του. Το κακό επ δημοσίευμα για το σχετικό σκάνδαλο, έφτασα στο σημείο να κάνω την πολιτική μετάφραση ότι ο Τσίπρας είναι άβουλος και αναποφάσιστος και δεν τρέχει κάτι πιο πονηρό. Ένα άλλο θέμα είναι τα φαντς και τα κόκκινα δάνεια. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν η πρώτη κυβέρνηση που νομιμοποίησε την πώληση των κόκκινων δανείων σε εταιρείες και φαντ. Είχε δώσει στην πρώτη φάση δάνεια ή ποσά που δεν είχαν εισπραχθεί περίπου τα 28 δισεκατομμύρια.
32:54
Το ντοκουμέντο τότε, όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία με τα φάντες και τα κόκκινα δάνεια, είχε κάνει ένα πρώτο σέλιδο, είχε θέσει το θέμα της θεσμοθέτησης ενός αναγκαίου ελέγχου από τη Βουλή για το ποια είναι η τύχη αυτών των δανείων. Δηλαδή, λέγαμε συγκεκριμένα ότι αν μια εταιρεία διαχείρισης ενός κόκκινου δανείου κάνει κούρεμα της τάξης των 90%, όπως αποδείχθηκε αργότερα ότι έγινε για το δάνειο, ας πούμε, του Πειλαδάκη, πρέπει να υπάρχει ένας χρημα για να σωθεί η επιχείρηση και οι εργαζόμενοι ή κάποιος λαδώθηκε κάτω από το τραπέζι για να υπογράψει το κούρεμα αφού πλήρωσε κάποια φαρκοδίφραγγα ενδεχομένως. Λέγαμε τότε ποιος θα ελέγχει αυτό το πράγμα έστω δειγματοληπτικά να ξέρουμε ότι τα πράγματα γίνονται όπως πρέπει. Μπορεί το κάθε φαν να αποφασίζει εγκρυπτό για κουρέματα με θολές διαδικασίες εξυπηρετώντας μάλιστα αυτούς που φέρσαν τις τράπεζες και τελικώς τις πληρώσαμε ε
Γιατί όπως έλεγαν αντέδρασε ο Ευκλήτης Τσακαλώτος... που χρέωνος αγράφαμε σε εντολή που είχαμε πάρει από τον Τσίπρα. Δηλαδή το χρέωνος θέμα της εσωτερικής τους αντιπαράθεσης. Το διατάφτο όμως είναι πως δεν θεσμοθετήθηκε κάποιος έλεγχος... ενώ με νόμο ΣΥΡΙΖΑ μπήκαμε το επόμενο διάστημα στον αστερισμό των ΦΑΝΤΣ. Θυμάστε τον Ιρακλή του κυρίου Ευκλήτη Τσακαλώτου. Αυτά είναι μερικά περιστατικά... που έχω επιλέξει να σας γνωστοποιήσω με βάση πάντα δημοσιεύματα που έχουμε κάνει. Δηλαδή από τη μια μεριά είναι τι δημοσιεύαμε, τι έπρεπε να γίνει και ποια ήταν η συμπεριφορά μετά το δημοσιεύμα και αφού εκμεταλλεύονταν πολιτικά το δημοσιεύμα.
36:32
Πάμε λοιπόν στο τελευταίο κεφάλαιο για να σας αφήσω που αφορά την περίφημη μη αντιπολίτευση και όχι αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ. Τετραετία του 2019-2023 ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τη μισή του δύναμη. Αυτ ενώ το καθεστώς προέλαβνε, ο ΣΥΡΖΑ υπέκυπτες στη λογική που περιγράφει η μεγάλη επιστήμονα Σαντάλ Μούφ ως καρτελοποίηση των κομμάτων. Ο ΣΥΡΖΑ δηλαδή έγινε από τα κόμματα καρτέλ, άρχισε να υιοθετεί την πρακτική της νεοφιλελεύθερης συνένεσης για να γίνει αποδεκτός. Στο πλευρό την εποχή εκείνη του Τσίπρα ήταν ο καθηγητής Νίκος Μαρατζίδης, που τον έπεισε, ίσως και ο Ιωσοτσίπρας αυτό να ήθελε
τα επιθετικά εντός και εκτός εισαγωγικών στοιχεία για να γίνει αραιστός και όχι χρήσιμος. Αραιστός και όχι χρήσιμος. Η πολιτική κατά αυτό το δόγμα που περιγράφει, όπως σας είπα, η Σανταλμούφ, μετατρέπεται σε τεχνοκρατική διαχείριση. Οι σύγκρουσοι πάβνανε μέρος της πολιτικής για το συμφέρον της κοινωνίας. Αυτό είναι τα κόμματα. Αντιπαλόμενες οντότητες με αντικείμενο το καλό της κοινωνίας. Αυτό είναι τα κόμματα, δεν είναι κάτι άλλο. Αυτή λοιπόν αντι Η πολιτική αντιπαράθεση αποδυναμώνεται, τα κόμματα συνδέονται στενά και προβληματικά με τους θεσμούς, σε βαθμό που να τα μπερδεύεις, και οι φωνές αντίδρασης περιθροποιούνται και ενοχοποιούνται. Έχουμε ακούσει για το ποιχή, το κίτρινο ντοκουμέντο, η τοξική δημοσιογραφία, τα είπε και την προηγούμενη Κυριακή ο κύριος Μαρατζίδης και ο κύριος Μπίστης. Και η πολιτική μετατρέπεται από δημοκρατική διαμάχη σε διαχείριση από ευγενείς ειδικούς
Απ' την πρώτη ημέρα της πανδημίας, αν θυμάστε, όταν οι άνθρωποι πέθαναν στους διαδρόμους των νοσοκομείων, εκτός μεθ, ο Τσίπρας υιοθέτησε τη λογική και εμείς στον Τζιόδρα θα βάζαμε. Ούτε βήμα παρακάτω. Τα δημοσιεύματα του ντοκουμέντου και οι τοποθετήσεις του πολλά και τότε και μερικών άλλων ήταν η μόνη ουσιαστική αντιπολίτευση. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε αντιπολίτευση όμως. Είχε αγοράσει το αφήγη τον έκανε να εμφανίζεται ως μη αναγκαίος στα μάτια του κόσμου και καθιέρωσε τον Μητσοτάκη ως τον μόνο ικανό και αναγκαίο. Στις εκλογές του 2023 με τις οδηγίες Μαρατζίδη, ο Τσίπρας έτρεχε σαν αποκεφαλισμένο κοτόπουλο, δεν ξέρω αν έχετε δει κάποια αποκεφαλισμένα κοτόπουλα που συνεχίζουν να τρέχουν μέχρι την πλήρη αφέμαξη, έτρεχε σαν αποκεφαλισμένο κοτόπουλο να εξασφαλίσει συμμαχίες με τον Ανδρουλάκη, ο οποίος, Α Ήθελαν συμμαχία με τον Ανδρουλάκη, ο οποίος μεγάλη χάρη του να ήθελε. Και κατέληξαν, για να μην πολυλογώ, σε μερικές συμμαχίες με κάτι περισσόνες ειδικού αλλά αμφισβητούμενου σκοπού. Μετά την ήττα ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πάθηκαν στις αιτίες. Ο πρώην πρωθυπουργός έβαλε σε εφαρμογή το rebranding, δηλαδή αφοτοποθετήθηκε ως προϊόν. Απήχε από κάθε κοινοβουλευτική διαδικασία για δύο ολ
και περιορίστηκε να εμφανίσει το κόμμα του ως συνώνυμο της αποτυχίας, το ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή. Η εμφάνιση του στον δημόσιο λόγο περιείχε στοιχεία επικοινωνιακής επιβολής, με προβολή διάφορων καινοτοπιών, που παρουσιάζονται σαν φιλοσοφικές βαριές αναλύσεις. Αφού προσπάθησε να αλώσει το κέντρο δια της συμπαθητικής του αναγέννησης, και εξέπεψε συγγνώμη σε κάθε κατεύθυνση, ανακάλυψε σχάτως και πάλι την αριστερά για να μπορέσει να κάν όπως και στην ομιλία άλλωσης του Θησίου, ο Τσίπρας φαίνεται να στρέφεται για μια ακόμα φορά απέναντι στα συμφέροντα, τις τράπεζες, τα καρτέλ, την επιχειρηματική ελίτ που εισπράττει συνεχώς, αλλά δεν υπόσχεται τίποτα ανησυχητικό για αυτά τα συμφέροντα. Απλώς καταγράφει σαν να ήταν δημοσιογράφος την κατάσταση. Αντιθέτως, διαβεβαιώνει πως θα σεβαστεί τη σωροπία του νεοφιλελεύθερου Μητσοτακικού κράτους, κάνοντας απλώς κάποιες ή κάποιες ρυθμίσεις των τραπεζών. Υπόσχεται από την άλλη μεριά ένα άθροισμα τεχνοκρατών και προσωπικότητων που θα δώσουν λύσεις που δεν περιγράφει. Αν τη λύση μπορούσαν να τη δώσουν οι τεχνοκράτες, θα έχουν δοθεί λύσεις παγκοσμίως, αλλά ακόμα τα παιδιά στην Αφρική πεθαίνουν. Το προβληματικό είναι ότι κινητήρια δύναμης στην νέα πραγματικότητα δεν είναι κάποιες ιδέες ή κάποιο όραμα. Ο Τσίπρας επαιδεί στην απόγνωση εμφανιζόμενος ως η μονοφθ
Φυσικά δεν θέλει και δεν μπορεί να βγει πρωθυπουργός αλλά να συγκεντρώσει μια κρίσιμη μάζα που θα τον έχει στο προσκήνιο και να υποφεληθεί όταν θα πέσει όπως πιστεύει πάλι το έρμο φρούτο. Την ίδια ώρα όπως έχω γράψει είναι ο επιθυμητός αντίπολος του Μητσοτάκη. Όσο μπαμπούλος από τον Παελθόν μπορεί να συσπηρώσει το κοινό της Νέας Δημοκρατίας και να στείλει το Πασόκ στην τρίτη ή τέταρτη θέση. Αυτό τι σημαίνει πρακτικά? Ότι το ετοιμένο Πα με ή χωρίς τον Μητσοτάκη, με τον Μητσοτάκη είναι σίγουρο. Για να καταλήξω, δεν είμαι των θεωριών συνωμοσίας, δεν πιστεύω δηλαδή πως κάποιος έβαλε τον Τσίπρα για να καταστρέψει τα αριστερά και να γίνει αυτό που έγινε με τον αριστερό πρωθυπουργό Ταλέμα στην Ιταλία. Ο Τσίπρας κινείται κατά την άποψή μου από προσωπική φιλοδοξία που πατάει πάνω στον μικροαστισμό και το αδικαίωτο. Σε ένα πρόσφατο άρθρο τον περιέγραψε ως φαινόμενο Μάικλ Τ
Όχι αγαπητοί φίλοι και φίλες, δεν είμαι με τον Τζίπρα και ένας από τους λόγους είναι ότι τον ξέρω καλύτερα. Θα γράψω αυτό που πιστεύω θεωρώντας ότι έτσι κάνω καλό στη μοσογραφία αλλά και στον εαυτό μου. Ελπίζω μόνο να μην χρειαστεί να γράψω βιβλίο. Σας αφήνω για το τέλος το απόφθεγμα που επιβεβαιώνεται κάθε μέρα ότι ο δρόμος για την ανεξαρτησία είναι απολύτως μοναχικός. Ευχαριστώ που με ακούσατε.
Πηγή:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου