Athens Noir welcome back and Merry Christmas

Το ημερολόγιο του Dj
Ναι το ξέρω. Έχω να γράψω πολύ καιρό. Αλλά μην κάνετε έτσι. Το περασμένο διάστημα έγραψα πολλές σελίδες.

Οι αναρτήσεις του Σεπτεμβρίου - The posts of September 2017

Η γέννηση μίας νέας (ανθρώπινης) εποχής – δικαιώματα και υποχρεώσεις


Τις διαβάσατε; Άρα;
Μετά από μεγάλο διάστημα στας εξοχάς της ονειρικής νησιωτικής επαρχίας, επέστρεψα στας Αθήνας. Και εκεί που περίμενα να σκάσει η γνωστή μπόχα και η άλλη από το Αγία Ζώνη 2 ανοιχτά του Σουνίου, τελικά εκείνη τη μέρα ψιλόβρεχε και η ατμόσφαιρα ήταν πεντακάθαρη. Και εκεί που περίμενα να με καταβροχθίσει αυτή η πόλη. Με αγνόησε σας μπαγιάτικο γλυκό. Τι ωραία; Ναι η αλήθεια είναι ότι μία φοβία και μία απέχθεια για την πόλη και τις πόλεις γενικά την είχα, κυρίως για προσωπικούς λόγους. Όμως υπήρξα υπερβολικούλης. Ε τι να λέμε τώρα. Να ακούστε τραγουδάκι..

https://youtu.be/MZfMlnukZWg
lyrics + info

Μέσα στη μαύρη νταρκίλα ένα πράμα. Λοιπόν. Απεναντίας με τη διάθεση του τραγουδιού η Αθήνα στα τέλη του Σεπτέμβρη δεν θύμιζε καθόλου ατμόσφαιρα φιλμ νουάρ.
Τον μισό Οκτώβρη τον έφαγα αλλού, για προσωπικούς λόγους (!) πάλι. Ίσως γράψω κάποια άλλη φορά για εκείνο το αλλού.
Καθόλου ατμόσφαιρα φιλμ νουάρ δεν θύμιζε η Αθήνα ούτε στα μέσα του Οκτώβρη, ούτε μετά. Μάλιστα κολύμπησα στις θάλασσες του Σαρωνικού. Ναι. Έως πριν μία εβδομάδα κολυμπούσα.

Είναι καθαρές οι θάλασσες, ή μάλλον τις καθάρισαν. Αν θα πάτε μία βόλτα θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας. Και να μην ακούσω ξανά για τα μικροσωματίδια, θα εκνευριστώ. Και να μην ακούσω ότι το τάδε κανάλι είπε αυτό και το τάδε σάιτ είπε εκείνο. Μάτια έχετε, μύτη έχετε, επιπλέον έμπειροι μάρτυρες υπάρχουν για να ρωτήσετε. Εκείνοι και εκείνες που ανήκουν στην περίφημη κλαν των χειμερινών κολυμβητών. Δεν είναι λίγοι και έχουν στις τάξεις τους όλες τις ηλικίες. Μάλιστα, οι πιο παλιοί θα σας πούνε, γατάκια μου, για τα όμορφα εκείνα χρόνια των δεκαετιών, τέλη 70, 80 και αρχές 90. Το πως επέπλεε το σκατό και η πίσσα. Όχι τίποτα άλλο για να ξέρουμε να συγκρίνουμε. Πως ήταν τότε και πως είναι σήμερα. Να συγκρίνουμε σωστά. Μιλάμε για τις ακτές της Αττικής. Πόσο χάλια ήταν και πόσο πιο ανθρώπινες έχουν γίνει. Δεν θα συγκρίνουμε τις Αττικές ακτές με τις ακτές των νησιών. Αλλά γιατί τα λέω όλα αυτά; Όλοι γνωρίζετε για το ναυάγιο της Αγίας Ζώνης και την μόλυνση που προκάλεσε. Ισχύει ότι προκλήθηκε κάποια ζημιά τα σημάδια της οποίας όμως, τουλάχιστον από τις περιοχές που έχω δει εγώ, έχουν σβήσει. Μιλάω για το Φάληρο, τον Άλιμο και τη Γλυφάδα.
Άρα. Επειδή έχω βαρεθεί με κάθε ευκαιρία να υποτιμάτε η χώρα μου. Κυριολεκτικά να υποτιμάτε, να χάνει την αξία της. Θα σας το πω καθαρά. Σε αυτές τις ακτές που ανέφερα είδα, κολύμπησα και γεύτηκα το νερό και η κατάσταση δείχνει να έχει αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Μπράβο στην κυβέρνηση δεν θα πω. Όχι. Θα έλεγα μπράβο αν σταμάταγαν να υπάρχουν στις θάλασσες μας τα διάφορα σαπάκια όπως τα λένε, δηλαδή ερείπια εμπορικά πλοία. Στους δήμους θα πω... όχι μπράβο ... θα πω ότι καλή εργασία έκαναν και ότι έδρασαν γρήγορα και αποτελεσματικά. Μπράβο θα έλεγα αν εκμεταλλεύονταν αυτό το τραγικό ατύχημα για να δημιουργήσουν ένα πλατύ κίνημα οικολογίας και εθελοντισμού. Αν έγινε, μπράβο και σόρρι αλλά εγώ δεν το πήρα χαμπάρι.
Κατά τα άλλα.
Η κυβέρνηση κάνει προσπάθειες και το καλοκαίρι θα βγούμε από τα μνημόνια και θα ξαναμπούμε στας αγοράς! Πόσες φορές το έχουμε ξανά ακούσει αυτό; Πόσες;
Αυτό το "η κυβέρνηση πάει καλά" το ακούς, άμα ακούς ΕΡΤ.
Γιατί άμα ακούς τα ιδιωτικά, εξακολουθούμε να είμαστε για τον πούτσο.
Και να μην ξεχάσουμε και τα 28000 προαπαιτούμενα και τις 3ες, 4ες αξιολογήσεις και
τους πλειστηριασμούς που θέλουν να τους κάνουν ηλεκτρονικούς! Ωραίο ανέκδοτο αυτό.
Πράξεις που πρέπει να γίνονται στο φως, δημόσια και σε δικαστηρίρια με διαφάνεια, θα γίνονται στο... σαν να λέμε στο φέισμπουκ σε κλειστά γκρουπ. Όχι, όχι κλειστά ανοιχτά.
Οκ, ακόμα και ανοιχτά. Κι εγώ που δεν έχω σμάρτ φον; Εντάξει το θέμα δεν είναι τόσο αυτό, αλλά αυτό που αφήνεται να εννοηθεί ότι δήθεν αυτές οι πράξεις θα γίνονται αυτόματα και δεν θα μπορούν να εμποδιστούν και να αναιρεθούν. Έλα όμως που δικαιοσύνη χωρίς δικαίωμα αντίρρησης και δυνατότητα αναίρεσης δεν νοείται.. Όλο αυτό το ζήτημα βρωμάει άσχημα, Βρωμάει εκφοβισμό και συστημικός μπούλιν.
 Ήρθαν και τα Χριστούγεννα και αλλάζει και ο χρόνος. Τα μυαλά άλλαξαν ή μήπως το λεγόμενο (μπρέιν ντρέιν) δεν είναι αυτό που νομίζουμε, δηλαδή. Φεύγουν όλοι οι λαμπροί σπουδαγμένοι νέοι στο εξωτερικό. Αλλά πιο κυριολεκτικό. Φεύγουν κυριολεκτικά τα μυαλά και μένουμε εδώ τα σώματα με άδεια κεφάλια.
Πραγματικά. Δεν ξέρω τι γίνεται και ανεχόμαστε τόσο παραλογισμό στην ζωή μας αλλά τελευταία μου έχει έρθει μία ιδέα. Ίσως να είχε δίκιο ο Γιώργος Παπανδρέου, θα πέσει φωτιά να με κάψει,  που είχε πει κάποια στιγμή τουςΈλληνες πολίτες διεφθαρμένους. Και σόρρι και συγνώμη αλλά θα ήθελα να το σκεφτείτε σοβαρά. Ίσως επειδή ο κάθε Έλληνας και η κάθε ελληνική οικογένεια έχει σκελετούς στη ντουλάπα. Ρουσφετάκια, μικρό απάτες, μικρό φοροδιαφυγές, πολεοδομικά και άλλα, για αυτό δεν επαναστατεί. Αυτό ή μας ψεκάζουν.. Αλλά όπως και να έχει επειδή είναι κρίμα τόσο ωραία χώρα που έχουμε να την πουλάμε κοψοχρονιά, εγώ ζητάω φέτος από τον Άγιο Βασίλη να μου φέρει μία μεγάλη ντουλάπα και μόλις την ανοίξω από μέσα να βγουν όλα τα χαμένα μυαλά και να επαναπατριστούν. Στα κεφάλια τους.
Καλές γιορτές με υγεία.
Motivator Damianos
#skouliki
www.skouliki.net

florabox.gr

skoulikinet.blogspot.gr
www.skouliki.net  

https://web.facebook.com/damiannikolaou

Το ημερολόγιο του DJ - Παρασκευή και 13

Πέρα από τον ακούσιο προγραμματισμό που έχω υποστεί σαν παιδί από τις ταινίες Παρασκευή και 13, που με τραυμάτισαν ψυχολογικά, εμείς οι Έλληνες για γρουσούζικη ημέρα έχουμε την Τρίτη και 13. Στην Ελλάδα η συγκεκριμένη ημέρα αντιμετωπίζεται «με σκόρδο» προκειμένου να φύγει το κακό. Η παράδοση στην Ελλάδα φαίνεται να ξεκίνησε από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης στης 29 Μαΐου 1453. Η ημέρα ήταν Τρίτη ενώ το άθροισμα του έτους 1453 βγάζει το νούμερο «13». Έτσι θεμελιώθηκε το κακό όνομα για τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Δεισιδαιμονίες σε συνδυασμό με ιστορία. Όσο για την Παρασκευή και 13, δυτικό κουσούρι αυτό. Τον 19ο αιώνα, ο αριθμός 13 θεωρούνταν γενικά ως φέρων κακή τύχη. Την ίδια εικόνα είχε και η Παρασκευή, αν και δεν υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ των δύο. Η πρώτη αναφορά σε μία "Παρασκευή και 13" έγινε μάλλον στις αρχές του 19ου αιώνα. Πέρα από τις γραπτές αναφορές, πάντως, πολλές δημοφιλείς ιστορίες υπάρχουν σχετικά με την προέλευση της δεισιδαιμονίας: Ο Μυστικός Δείπνος του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ο Μυστικός Δείπνος, με ιστορίες ότι ο Ιούδας Ισκαριώτης ήταν ο 13ος καλεσμένος, ενώ η Σταύρωση του Ιησού συνέβη την ημέρα Παρασκευή. Ότι η Εύα προσέφερε το μήλο στον Αδάμ κατά ημέρα Παρασκευή (η πεποίθηση ότι ήταν ένα μήλο πιθανότατα προέρχεται από την ομοιότητα της Λατινικής λέξεις malus = "κακό" και malum = "μήλο"). Αλλά. Μήπως τελικά σε αυτόν τον ανεστραμμένο συμβολικό κόσμο που ζούμε, καλούμαστε να νικήσουμε αυτούς τους (προγραμματισμούς); Μήπως τελικά το νούμερο 13 είναι ένα (καλό) νούμερό ή απλά ένα νούμερο και η Παρασκευή μία (καλή) ή άλλη μία απλή ημέρα; Ας επιστρεψουμε στις έντονες ταινίες που παρακολούθησα όταν ήμουν μικρός, γιατί σήμερα, πέρα από την οικογένεια, το σχολείο, τις παραδόσεις, η πιο δυνατή μηχανή προγραμματισμού είναι η βιομηχανία των θεαμάτων. Οι ταινίες και τα βίντεο. Το γιατί όταν ήμουν μικρός, φοβόμουν το σκοτάδι και κοίταζα κάτω από το κρεβάτι μου πριν κοιμηθώ οφείλεται στις ταινίες Παρασκευή και 13 που σαφώς κακός παρακολούθησα μαζί με τους φίλους μου κρυφά από τους γονείς. Το γιατί όμως έως μία προχωρημένη ηλικία θεωρούσα ότι ο κόσμος θα καταστραφεί και ότι θα ζήσουμε έναν τεχνολογικό σκοταδισμό πείνα και δυστυχία, στα σίγουρα όμως, είναι εξαιτίας κυρίως, αλλά όχι μόνο, δύο άλλων ταινιών. Η επόμενη ημέρα (The day after) και (Mad Max). 

Η παιδική μου ψυχή σημαδεύτηκε με το μήνυμα από την πρώτη ταινία, (φτιάξε ένα καταφύγιο για να σωθείς από την πυρηνική βόμβα.) Και με το, (γενικά η πυρηνική ενέργεια είναι μία επικίνδυνη καταστροφική ενέργεια.) Και το Μαντ Μαξ, μου έδειξε πως περίπου θα είναι ο κόσμος μετά το ολοκαύτωμα. Τώρα θα μου πείτε, τι σημασία έχουν όλα αυτά;

Το ημερολόγιο του Dj - Η θέα από ψιλά

Editorial 04

Γεια σας φίλοι μου γήινοι.

Η ζωή είναι παιχνίδι αλλά κάποιες φορές μερικοί το τραβάνε πολύ και μετά αναρωτιόνται γιατί οι άλλοι δεν τους παίζουν. Κάθε παιχνίδι έχει κανόνες και αν κάποιος σας πει ότι δεν υπάρχουν κανόνες είναι γιατί δεν ξεχωρίζει το ορθό από το λάθος.

Ας ονειρευτούμε ότι χορεύουμε παρά ότι ζούμε..

Το ημερολόγιο του Dj - 'Ολα είναι στην σωστή τους θέση

Editorial 03

The Stranglers - Midnight summer dream

https://youtu.be/imuFtdTNNYk

Νιώθω ήδη το καλοκαίρι να αποχωρεί αν και εδώ στην Ελλάδα ο καλός καιρός είναι ένα από τα πολλά πλεονεκτήματα μας. Το καλοκαίρι ήταν ταραγμένο και για την Ελλάδα και για όλο τον κόσμο.Σεισμοί, πυρκαγιές, τυφώνες, θερμά επεισόδια και απειλές για πυραυλικά ολοκαυτώματα από τον Κιμ και τον Ντόναλντ που παίζουν ακόμα το παρωχημένο παιχνίδι του παγκόσμιου τρομοκράτη εναντίων στον παγκόσμιο μπάτσο. Πόσο αντιφατικά είναι όλα αυτά στην γαλήνη και ανυπαρξία ειδήσεων που κάποτε παρατηρούταν τον Αύγουστο; Η Ελλάδα δίνει την δυνατότητα στους ανθρώπους να κολυμπάνε όλο τον χρόνο κάτι που μπορώ εκ πείρας πια να πω ότι θωρακίζει το σώμα και την ψυχή. Άραγε το κλίμα στην Ελλάδα θα αλλάξει και αν αυτό έχει να κάνει αποκλειστικά ή εν μέρη στο κακό μαμούνι που λέγεται άνθρωπος.
Από την άλλη μεριά αναρωτιέμαι αν αυτή η νέα σέχτα με φανατικούς προστάτες και βέγκανς θα καταφέρουν να ξυπνήσουν και θα καταλάβουν επιτέλους ότι χρησιμοποιούνται για την εγκαθίδρυση μίας νέο φασιστικής παγκόσμιας κυβέρνησης. Γνωρίζετε ότι η καμπάνια με το όνομα κλιματική αλλαγή είχε άλλο όνομα στο παρελθόν; Λεγόταν Υπερθέρμανση του Πλανήτη. (Global Warming).

Editorial 02 - το ημερολόγιο του ντι τζέι (ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ)

Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 17:07

Τόπος: Ικαρία.

Εχθές είχα μία απρόσκλητη επισκέπτρια. Είναι εντελώς τρελό να τα φορτώσω όλα σε εκείνη αλλά ήταν η αφορμή να μην γράψω τίποτα στο ημερολόγια εχθές. Η πόρτα της αυλής ήταν ανοιχτή και περνώντας από τον δρόμο, μπήκε.
Της είπα αν θέλει να με δει μπορούμε να το κανονίσουμε με ραντεβού και ότι μπορεί να κάτσει αν θέλει για πέντε λεπτά. Της πρόσφερα ένα ποτήρι νερό και μία καρέκλα για να κάτσει, εκείνη αρνήθηκε το νερό. Έκατσε για πέντε λεπτά. Μου είπε της αρέσει το χωριό γιατί της φαίνεται λιγότερο ψεύτικο. Μπορεί λιγότερο ψεύτικο από μία μεγάλη πόλη αλλά πάλι ψεύτικο, υπογράμμισα. Γιατί Αλεξάνδρα σου φαίνεται ψεύτικος ο κόσμος; Της είπα. Μετά άρχισε να μιλάει για εμένα και πως είμαι διαφορετικός από τους άλλους γιατί προσέχω πολύ τις λέξεις και τις σημαίνουν και άλλα πολλά. Εν κατακλείδι ήθελε να μάθει τι κάνω και γιατί δεν μπορώ να κάτσω εκείνη την ώρα μαζί της. Εγώ την ξαναρώτησα τι γράφει και εκείνη μου ανταπέδωσε την ερώτηση. Εμένα τα γραφτά μου είναι δημόσια, της είπα. Δεν θυμάσαι που σε ρώτησα αν διαβάζεις Ελληνικά και μου είπες όχι; Την παρέπεμψα στο μλοκ μου και την συμβούλεψα να χρησιμοποιήσει κάποιον μεταφραστή από αυτούς που υπάρχουν στο διαδίκτυο. Επίσης της είπα ότι υπάρχει κάποιο υλικό και στα Αγγλικά. Μπορώ να θυμηθώ περισσότερες λεπτομέρειες από αυτήν την συνάντηση αλλά δεν θα το κάνω τώρα. Γεγονός είναι ότι οι σκέψεις που είχα εκείνη την ώρα αποσυντονίστηκαν εξαιτίας της. Το αστείο είναι ότι σήμερα που την συνάντησα στον δρόμο μου είπε ότι δεν διάβασε ακόμα τίποτα γιατί δεν είχε πρόσβαση και έπρεπε να πάει στο καφενείο αλλά εκεί καπνίζουν και δεν μπορεί.

Κατά τα άλλα οι λίγες λέξεις που κατάφερα να σημειώσω λίγο πριν μπει στην αυλή, είναι αυτές.

<Μας βρωμάει το κατσικίσιο γάλα, άραγε γιατί μας φαίνεται ξένο; Μήπως εμείς είμαστε ξένοι σε αυτό;>
Από αυτήν την φράση μπορώ να θυμηθώ όλον τον συλλογισμό μου που αφορούσε τις μυρωδιές. Αυτό το αισθητήριο όργανο που μας ,κάνει και αντιλαμβανόμαστε και να ξεχωρίζουμε διαφορετικά μόρια που αιωρούνται στον αέρα ή και πολύ περισσότερα. Πολλές φορές διάφορες μυρωδιές μας φαίνονται δυσάρεστες, ο ιδρώτας, το σκόρδο, η κοπριά, τα κατσίκια, οι μυρωδιές των ζώων γενικότερα. Ίσως γιατί έχουμε μάθει να ζούμε μία αποστειρωμένη ζωή, απαλλαγμένη από την φυσική ροή των αισθήσεων. Και με αυτό θα κλείσω αυτή την παρένθεση.

Κάτι άλλο που θυμάμαι από εχθές είναι κάτι που σκεφτόμουν να σημειώσω αλλά δεν σημείωσα, ευτυχώς το θυμάμαι. Ήταν οι δύο λέξεις, Μιράζ και Πλέισις. Δηλαδή μέρη αντικατοπτρισμού. Είναι μάλλον όλο λάθος σαν ερμηνεία αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν μέρη που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας αλλά στην πραγματικότητα η κατεύθυνση που κοιτάμε δεν είναι η ίδια με την κατεύθυνση που θα έπρεπε να ακολουθήσουμε για να φτάσουμε σε αυτά που κοιτάμε, παρά μόνο σχετικά. Πολλές φορές ξεχνάμε το γεγονός πως ότι παρατηρούμαι με την όραση μας είναι μόνο αντανακλώμενο φως και τίποτα άλλο. Χθες το πρωί είδα την ανατολή του ήλιου ο οποίος εμφανίστηκε μέσα από την θάλασσα. Ήταν πολύ δυνατός. Δεξιά και αριστερά μπορούσα να δω και κάποιες βραχονησίδες, οι οποίες έμοιαζαν να αιωρούνται.

Είδα και σήμερα την ανατολή, παρόλο που έβρεχε και βρέχει ακόμα. Ο Ήλιος σηκώθηκε αρκετά ώστε να φανεί ολόκληρος και αμέσως μετά χάθηκε στα σύννεφα, ενώ δεν μου φάνηκε τόσο δυνατός όσο χθες. Το βράδυ με ξύπνησε η βροχή. Επιτέλους βροχή. Η Ικαρία υποφέρει από ξηρασία και αυτή είναι η δεύτερη φορά που βρέχει μετά το καλοκαίρι. Αυτή τη φορά είναι καλή βροχή. Διαρκής, αφού βρέχει ακόμα και όχι πάρα πολύ δυνατή ώστε να προξενεί καταστροφές όπως το 2010. Μάλιστα οι ντόπιοι έχουν αποκτήσει και έναν φόβο πια, μετά από εκείνο το φαινόμενο που κατέστρεψε δρόμους, ξερίζωσε δέντρα και δημιούργησε παραλίες.
Και τότε είχε προηγηθεί μία περίοδος ξηρασίας. Σαν να μην έρχεται το νερό με φυσιολογικούς ρυθμούς αλλά να έρχεται ξαφνικά και πολύ μαζεμένο. Ευτυχώς έως σήμερα το φαινόμενο δεν επαναλήφτηκε. Όμως νομίζω ότι οι αναταράξεις δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Είμαστε ακόμα σε περίοδο εποχικής μετάβασης.

Τι μπορώ να θυμηθώ από τις εργασίες μου και πως συνέχισα την ανάλυση μου έχοντας την λίστα με τους 30 + λόγους που τα κράτη είναι απονομιμοποιημένα.

Ήθελα να μάθω τι συνδέει όλους αυτούς τους λόγους μεταξύ τους, ποια είναι τα κοινά χαρακτηριστικά. Βρήκα δύο λέξεις που ταιριάζουν με τους περισσότερους λόγους. Οι λέξεις Εξάρτηση και Ανασφάλεια.

Ένα επόμενο κείμενο το οποίο επεξεργαζόμουν αφορούσε τη δύναμη της επιλογής. Τι είναι η επιλογή. Είχα γράψει ότι πολλές φορές διάφορες επιλογές που συναντάμε στη ζωή μας δεν τις βλέπουμε ως επιλογές αλλά ως προκαθορισμένες από την κοινωνία επιλογές για εμάς. Για παράδειγμα στην Ελλάδα μας βαφτίζουν Χριστιανούς όταν είμαστε μωρά, αντίθετα με το παράδειγμα του Χριστού που βαφτίστηκε 30 χρονών.

Αφού μεγαλώσουμε μαθαίνουμε ότι υπάρχουν κι άλλες θρησκείες και παραδόσεις και τότε συνειδητοποιούμε ότι αυτό που μας είχε παρουσιαστεί σαν δεδομένο, δεν είναι. Είναι επιλογή.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με αυτό. Το 2008 προς 2009 είχα γράψει για τον εθνικισμό εναντίων ανθρωπότητας που πάλι μιλούσα για το ίδιο πράγμα. Τις επιλογές που κάνουμε χωρίς την συνείδηση ότι τις κάνουμε..
##
εθνικισμός εναντίων ανθρωπότητας (κείμενο δημοσιευμένο)

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 03 Μάρτιος 2012 01:59 Συντάχθηκε απο τον/την Blogger Motivator Παρασκευή, 17 Οκτώβριος 2008 16:49

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως η παράδοση χρησιμοποιείται για την ενδυνάμωση του εθνικισμού, ο οποίος χρησιμοποιείται σαν τέχνασμα για την διατήρηση του διαίρει και βασίλευε.
Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για ένα χριστιανό ή ένα μουσουλμάνο να υπερνικήσει τις προκαταλήψεις του και να δει ο ένας τον άλλο σαν αδελφό; Αυτές οι πλασματικές προκαταλήψεις είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μίας κοινωνίας όλων των ανθρώπων που θα θέλει να ζήσει ενωμένη χωρίς να φοβάται.
Ο φόβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού μας.
Όντως μία κοινωνία φοβισμένη και απελπισμένη, είναι σίγουρο ότι θα αγκαλιάσει τις προκαταλήψεις της. Όμως μία κοινωνία που θα εκπαιδεύσει τον εαυτό της να μην φοβάται, αλλά να φροντίζει να μαθαίνει για ότι δεν γνωρίζει ,θα καταφέρει να ζήσει ελεύθερη.
Για αυτό και εσείς, φροντίστε να γνωρίσετε τους αλλοδαπούς γείτονες σας, γείτονες είστε στο κάτω κάτω. Μην αγνοείτε έναν ξένο, ακόμα και αν δεν τον καταλάβετε, προσπαθήστε να τον βοηθήσετε αν περνάει από το χέρι σας. Αν βρείτε κάποιον ξένο που σας κεντρίζει το ενδιαφέρον κάντε τον φίλο. Μάθετε για την κουλτούρα του. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ναυτικοί που έχουν έρθει σε επαφή με πάρα πολλές και διαφορετικές κουλτούρες, συχνά χαρακτηρίζονται από ένα είδος σοφίας, και κυρίως οι καπετάνιοι διατηρούν ακόμα ένα κύρος αξιοζήλευτο από πολλά επαγγέλματα.
Αυτή η αλληλεπίδραση με τις διαφορετικές κουλτούρες είναι που τους έκανε πιο έμπειρους και όξινε την κρίση τους.
Οι πληθυσμοί της Γης παραπλανούνται συστηματικά και σύρονται μέχρι και σε πολεμικές διενέξεις χωρίς κανένα πρακτικά όφελος για τους ίδιους παρά μόνο μιας μικρής μειοψηφίας. Μια συνηθισμένη δικαιολογία είναι η προστασία της πατρίδας, μα η πατρίδα μας είναι ο πλανήτης Γη. Οι πόλεμοι γίνεται όλο και πιο δύσκολο να δικαιολογηθούν και αυτό είναι μία νίκη της πληροφόρησης.
Άρα η πληροφορία είναι ο καθοριστικός παράγοντας μαζί με τη συμμετοχή για μία παγκόσμια αδελφότητα που θα δρα ενωμένη για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων της. Οι καλές επικοινωνίες είναι βασικός παράγοντας. Για παράδειγμα, αλλιώς είναι να κάνεις πορεία στην Αθήνα και αλλιώς να έχεις εικόνα από όλες τις πορείες στις μητροπόλεις της Γης που πραγματοποιούνται παράλληλα, για τους ίδιους λόγους.
άποψη - www.skouliki.net
λοογκίβερ
-

δεύτερη καταχώρηση Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 21:15 
Θα δοκιμάσω να βάλω σε λειτουργία τον χαλασμένο υπολογιστή. Ίσως με την θερμοκρασία λίγο πιο ανεβασμένη, η ξεκολλημένη επαφή στο κύκλωμα των γραφικών της οθόνης να κάνει επαφή. Αν αυτό είναι το πρόβλημα όπως μου είχαν πει οι τεχνικοί τις προηγούμενες 3 φορές που χάλασε. Μία τον Φεβρουάριο του 2015, μία το. Έχω χάσει τον λογαριασμό. Μάλλον αν υποθέσουμε ότι τώρα ήταν η τελευταία φορά, η προ τελευταία ήταν περίπου τον Απρίλιο του 2016 και πριν από τότε ήταν τον Αύγουστο του 2015 και πριν από αυτό ήταν τον Φεβρουάριο με Μάρτιο του 2015.. Αυτόν τον υπολογιστή τον αγόρασα στα τέλη του 2011.

Με 3 οθόνες ανοιχτές και τον θόρυβο του λειτουργικού συστήματος ουάαμμ που ανοίγει εξετάζω προσεχτικά τα γραφικά. Μπάλα του μπάσκετ, όνομα χρήστη και συνθηματικό. Τα γραφικά είναι ακόμα παραποιημένα. Προχωράω στην εισαγωγή του συνθηματικού. Οκ. Μία οριζόντια μπάρα γεμίζει από τα αριστερά προς τα δεξιά. Σταμάτησε περίπου στην μέση. Σηκώνω το λάπτοπ και ακουμπάω το κάτω μέρος του στο δεξί αυτί μου. Χμ, ο δίσκος λειτουργεί. Ας το αφήσω να δω τι θα γίνει. Η ώρα είναι εννέα και είκοσι εννέα. Αυτά τα λειτουργικά συστήματα μου έχουν δώσει μία ιδέα που τριγυρνάει εδώ και καιρό στο μυαλό μου. Ο άνθρωπος είναι σαν λειτουργικό σύστημα. Εκτελεί κάποιες λειτουργίες, πολλές μάλιστα ταυτόχρονα. Ο άνθρωπος, τρώει, περπατάει, βλέπει, ακούει, οσφραίνεται, γεύεται, ψηλαφίζει και γενικά ακουμπάει. Πάνω από όλα σκέφτεται. Νομίζω ότι κι άλλα ζώα σκέφτονται και είναι γελοίο και αυθαίρετο συμπέρασμα ότι μόνο ο άνθρωπος είναι σκεφτόμενο ζώο. Όμως για κάποιο ανεξήγητο λόγο ο άνθρωπος, από όλα τα άλλα αντίστοιχα λειτουργικά συστήματα, τα άλλα ζώα, επικράτησε. Ήταν τα ιδιαίτερα χαρίσματα του που τον έκαναν να επικρατήσει; Ήταν η λειτουργία του αντίχειρα και η δυνατότητα του να κατασκευάζει εργαλεία; Ήταν ο ιδιαίτερος εγκέφαλος του; Ήταν η ομαδική ζωή; Υπάρχει περίπτωση όλα αυτά τα προτερήματα να ήρθαν αργότερα, εξαιτίας αυτής της επικράτησης και η πραγματική αιτία που ο άνθρωπος βασιλεύει στο βασίλειο των ζώων να παραμένει άγνωστη;

9:40 Και η μπάρα παραμένει κολλημένη..

Αν ρίξουμε μία προσεχτική ματιά, ο άνθρωπος φέρεται σε όλα τα άλλα ζώα σαν αυτά να είναι υπήκοοι του. Ένα σκυλί πρέπει να ακούει το αφεντικό του, μία αγελάδα πρέπει να παράγει γάλα, μία κότα πρέπει να γεννάει αυγά. Όλα τα λειτουργικά συστήματα της φύσης έχουν γίνει προέκταση του δικού μας λειτουργικού. Είναι εξαρτήματα, κομπόνετς τα οποία δέχονται τις εντολές μας. Άραγε όλα αυτά τα λειτουργικά συστήματα είναι για εμάς ή εξυπηρετούσαν κάποιον άλλο σκοπό πριν την εποχή του ανθρώπου; Και ποιος είναι αυτός ο σκοπός;

9:48 Χάρντ Ριμπούτ. δεν νομίζω ότι μπορώ να συνεχίσω να βασανίζομαι άλλο. Πρέπει να το κατσαβιδιάσω. Αλλά θα το κάνω με την βοήθεια κάποιου άλλου και κάποια άλλη στιγμή.

σημειώσεις :

Ιστορία των ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ και η συζήτηση στο Ινδικό εστιατόριο το 2012

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

Φαντάσου ένα κόσμο που δεν θα υπάρχουν ονόματα μόνο ονόματα λειτουργιών

τέλος καταχώρησης
-

Τρίτη καταχώρηση Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 11:08

Τόπος: Ικαρία

Παρόλο που είναι το ημερολόγιο ενός ντι τζέι, δεν έχω πει τίποτα για μουσική. Η σχέση μου με την μουσική ξεκίνησε σαν ένστικτο, άκουγα ρυθμικούς ήχους και λόγια. Πολύ λίγα από τα λόγια μου έμεναν, αλλά ξεχώριζα κομμάτια που μου άρεσαν και κομμάτια που δεν μου άρεσαν. Κομμάτια που με πώρωναν και κομμάτια που με άφηναν αδιάφορο. Την πρώτη επαφή την είχα από κασέτες και δίσκους του αδερφού μου και άλλων μεγαλύτερων, όταν ήμουν περίπου δέκα ή δώδεκα χρονών.

Σήμερα η σχέση μου με την μουσική έχει επιστρέψει στο ένστικτο σαν πρώτο κριτήριο όμως για να επιστρέψω σε αυτό θα πει ότι πέρασα και από στάδιο στα οποία το ένστιχτο μου έπρεπε να καταπιεστεί και τελικά να αγνοηθεί τελείως. Αυτό συνέβη κυρίως κατά τις περιόδους της ζωής μου που εργάστηκα επαγγελματικά στο ραδιόφωνο.

Όμως, ποια είναι τα στοιχεία που κάνουν ένα μουσικό κομμάτι ή ένα τραγούδι καλό.

Πρώτα από όλα ο καλός Ντι Τζέι δεν ψάχνει να βρει απλός τα καλά κομμάτια αλλά συγκριμένα τις καλύτερες αποτυπώσεις τους. Τις πιο καλές ηχογραφημένες εκτελέσεις των πιο ωραίων κομματιών. Αυτές είναι που θα αναπαραχθούν σε ένα πρόγραμμα, ένα ντι τζέι σετ.

Πέρα από την προσωπική του αισθητική, ο ντι τζέι καλείται να συνδέσει τις επιλογές του μεταξύ τους, σε πια σειρά θα παιχτούν τα τραγούδια και πως όλα αυτά θα αποτελέσουν ένα συγκεκριμένο σάοντρακ για το ακροατήριο. Δηλαδή το ζητούμενο όταν δεν παίζεις μόνο για τον εαυτό σου, είναι πως το ακροατήριο θα αντιληφθεί τους μουσικούς συνειρμούς σου ως οικείους του. Αν και αυτό είναι σχετικό με τις επιδιώξεις κάποιου ντι τζέι σετ. Μπορεί για παράδειγμα ένα σετ να μην έχει ως σκοπό να ταιριάξει σε οποιοδήποτε συγκριμένο ακροατήριο ή μπορεί να θέλει να είναι επί τούτου αδιάφορο. Ο κύριος κορμός παραμένει ο ίδιος. Τα κομμάτια θα πρέπει να έχουν αυτήν την ποιότητα του ντι τζέι. Ντι τζέι κουόλιτι που λέω χαρακτηριστικά. Τα κομμάτια θα πρέπει να είναι καλά, δηλαδή κατάλληλα για να ακουστούν κάπου, για πολλούς λόγους, όχι για έναν, για παράδειγμα το τάδε κομμάτι έχει ένα ωραίο σόλο ή γιατί το τάδε κομμάτι έχει κάτι ωραία φωνητικά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν προϊστάμενο μου να λέει, τα κομμάτια πρέπει να ακούγονται ευχάριστα, δηλαδή να μην έχουν ενοχλητικό ήχο, να έχουν ρυθμό και να τραγουδιούνται. Η καλή ραδιοφωνική συνταγή για εκείνον. Μέχρι εδώ καλά, όμως τα κομμάτια για εμένα θα πρέπει να έχουν και κάτι άλλο που δεν μπορεί να εξηγηθεί. Αν δεν έχουν αυτό το ανεξήγητο, το ενστικτώδες, το άπιαστο, το σχεδόν μεταφυσικό, ε τότε όλες οι άλλες παράμετροι δεν είναι αρκετοί για να κάνουν ένα κομμάτι, κάτι παραπάνω από αδιάφορο στα αυτιά τουλάχιστον του Ντι Τζέι. Τώρα πια γνωρίζοντας αυτά που γνωρίζω, έχοντας τις εμπειρίες που έχω αρνούμαι να δεχτώ ότι υπάρχουν ακόμα ντι τζέι που θυσιάζουν την ποιότητα των ωρών μουσικής που παίζουν, για να κρατήσουν ένα ομοιογενή στιλ ή ύφος. Γιατί για να παίξεις κομμάτια μόνο από μία κατηγορία ή ενότητα, χάνεις όλες τις άλλες πιθανές καλές επιλογές από όλες τις υπόλοιπες ενότητες. Φυσικά δεν είναι ακατόρθωτο να παίξει κάποιος για παράδειγμα μόνο τέκνο και να βγει ένα πολύ καλό σετ, απλά είναι απείρως πιο δύσκολο και πιο περιοριστικό.


Editorial 02 - το ημερολόγιο του ντι τζέι
Motivator Damian
www.skoulikinet.blogspot.gr
www.skouliki.net

Editorial 01 - το ημερολόγιο του ντι τζέι

Μέσα από τις σελίδες αυτού του μπλοκ ξετυλίγονται τα κουβάρια της σκέψης μου.

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2016 - το ημερολόγιο του ντι τζέι

Είμαι δημιουργός και δημοσιεύω στο διαδίκτυο, με μία λέξη δημοσιογράφος. Επιπλέον, παίζω μουσική, κιθάρα και άλλα όργανα (!) ενώ μου αρέσει να παίζω μουσική και ως ντι τζέι. Αυτό θα μπορούσε να είναι το ημερολόγιο του Ντι Τζέι.